Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to new criminal procedure appeal rules not applying to pre-2015 cases.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's appeal against the District Court's decision to reinstate the case for retrial. The defense argued that the District Court improperly disregarded evidence from the first instance, but the Court ruled the appeal was procedurally inadmissible. This decision rests on the fact that the new statutory provisions governing appeals against appellate judgments only apply to criminal proceedings initiated after June 30, 2015.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 25 ust. 1, 2 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego; Skarga na wyrok kasatoryjny sądu odwoławczego jest niedopuszczalna w postępowaniach karnych, w których akt oskarżenia został wniesiony przed dniem 30 czerwca 2015 r.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KS 2/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Andrzej StępkaSSN Krzysztof Cesarz w sprawie G. B. oskarżonej z art. 62 § 2 k.k.s. i in.,na posiedzeniu w dniu 20 października 2016 r.,w przedmiocie skargi obrońcy oskarżonej, wniesionej na podstawie art. 539a k.p.k., na wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 8 lipca 2016 r., sygn. akt VII Ka (…), p o s t a n o w i ł pozostawić skargę bez rozpoznania. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w N. uniewinnił oskarżoną G.
B. od zarzutu popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 61 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. i art. 9 § 3 k.k.s. Wyrokiem z dnia 8 lipca 2016 r., sygn. akt VII Ka (…), Sąd Okręgowy w O. uwzględnił apelację oskarżyciela i uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 22 grudnia 2015 r. przekazując sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Od powyższego wyroku skargę do Sądu Najwyższego w trybie art. 539a k.p.k. złożył obrońca oskarżonej, zarzucając naruszenie art. 437 § 2 k.p.k., polegające na uznaniu przez Sąd Okręgowy w O., że koniecznym jest przeprowadzenie na nowo w całości przewodu sądowego, co skutkowało uchyleniem wyroku Sądu I instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
Zdaniem Autora skargi, Sąd I Instancji prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy w sprawie oraz dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, natomiast Sąd II instancji, bez uwzględnienia wszystkich przeprowadzonych dowodów w sprawie, jak i z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, bezpodstawnie zakwestionował ocenę dowodów dokonaną przez Sąd I instancji oraz poczynione ustalenia faktyczne.Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 8 lipca 2016 roku w całości i przekazanie sprawy właściwemu sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę obrońcy oskarżonej, Urząd Kontroli Skarbowej w O. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. O oddalenie skargi wniósł także Prokurator Prokuratury Okręgowej w O..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga jest niedopuszczalna, co powoduje, konieczność pozostawienia jej bez rozpoznania.Zgodnie z wyraźnym brzmieniem art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 437), przepisy rozdziału 55a k.p.k., regulującego nową instytucję skargi na wyrok sądu odwoławczego, stosuje się jedynie w postępowaniach, w których akt oskarżenia, wniosek o wydanie wyroku skazującego, wniosek o warunkowe umorzenie postępowania lub wniosek o umorzenie postępowania przygotowawczego i orzeczenie środka zabezpieczającego został wniesiony po dniu 30 czerwca 2015 r. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt III KZ 53/16 wraz z cytowanymi w nim innymi judykatami Sądu Najwyższego, a także D.
Świecki (red.), B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, Kodeks postępowania karnego. Komentarz do zmian z 2016 r., Warszawa 2017, s. 597). Sąd Najwyższy w obecnym składzie w pełni podziela przy tym stanowisko wyrażone w postanowieniu SN z dnia 28 lipca 2016 r., sygn. akt IV KZ 39/16, zgodnie z którym „(r)ezultat uzyskany w wyniku zastosowania językowych reguł wykładni art. 25 ustawy nowelizującej wsparty jest także wykładnią celowościową. Skarga na wyrok kasatoryjny sądu odwoławczego została bowiem przewidziana jako element wspierający nowy, apelacyjno-reformatoryjny model orzekania przez sądy odwoławcze (zob. także uzasadnienie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, Druk nr 207 Sejmu VIII Kadencji, s.11).
Związane jest to z nowym brzmieniem art. 437 § 2 k.p.k. (obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r.), który jedynie w ściśle określonych przypadkach pozwala sądowi odwoławczemu na uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania”.W sprawie, w której zapadł zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w O., akt oskarżenia został skierowany do sądu przed dniem 30 czerwca 2015 r. Nie ma, więc w tym postępowaniu zastosowania nowy art. 539a k.p.k. Mając na względzie powyższe okoliczności, należało orzec jak w sentencji.