Supreme Court quashes first-instance verdict for failing to apply probation suspension per prosecutor's plea agreement.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the first-instance verdict because the regional court failed to apply the conditional suspension of the sentence as agreed in the prosecutor's plea deal. The defendant argued that the lower court violated procedural and substantive laws by imposing a total prison sentence without granting the suspended execution period requested by the prosecution. The court ruled that the lower court's omission of the probation suspension was a significant procedural error requiring the case to be remanded for a new trial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 335 § 2 k.p.k.; Art. 72 § 1 pkt 2, 7a k.k.: When a prosecutor requests a verdict based on a plea agreement, the court must strictly adhere to the agreement's terms, including the application of conditional suspension of the sentence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KK 505/20 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Małgorzata GierszonSSN Jarosław MatrasProtokolant Danuta Bratkrajc w sprawie M. M. skazanego za przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 grudnia 2020 r., kasacji, wniesionej na korzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 lipca 2020 r., sygn. akt II K (…) uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
W dniu 2 czerwca 2020 r. prokurator wniósł akt oskarżenia przeciwko M. M. o to, że:1.działając czynem ciągłym, kierował wobec byłej żony E. M. w okresie od dnia 29 kwietnia 2019 r. do dnia 6 września 2019 r., w nieustalonym miejscu, poprzez Internet przez komunikator [x}, ujawnionych w W. w jej miejscu zamieszkania oraz na terenie W. , groźby pozbawienia życia i zdrowia, które to groźby wzbudziły uzasadnioną obawę u ww. pokrzywdzonej, że zostaną spełnione, a w tym:- w dniu 6 września 2019 r. w W. przy Al. P. w restauracji S., osobiści kierował wobec E.M. groźby pozbawienia życia lub zdrowia, które wzbudziły u ww. uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, tj. o czyn z art. 190 § 1 w zw. z art. 12 § 1 k.k.,2.kierował wobec pokrzywdzonego G.
Ś. w lipcu 2019 r., w nieustalonym miejscu, ujawnione w W., groźby pozbawienia życia i zdrowia, które to groźby wzbudziły u ww. uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k.Do aktu oskarżenia został dołączony wniosek, o jakim mowa w art. 335 § 2 k.p.k. o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i wymierzenie uzgodnionych z oskarżonym kar:- za czyn z pkt. I aktu oskarżenia na podstawie art. 190 § 1 k.k. – kary 6 miesięcy pozbawienia wolności,- za czyn z pkt. II aktu oskarżenia na podstawie art. 190 § 1 k.k. – kary 6 miesięcy pozbawienia wolności,- na podstawie art. 85 § 1 w zw. z art. 86 § 1 k.k. orzeczenie kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności,- na podstawie art. 69 § 1 w zw. z art. 70 § 1 k.k. warunkowe zawieszenie wykonania kary na okres 2 lat próby, - na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczenie na poczet kary okresu zatrzymania, - w oparciu o art. 72 § 1 pkt 7a k.k. zobowiązanie do powstrzymania się od kontaktowania się z pokrzywdzonym G.
Ś. i pokrzywdzoną E. M. z wyjątkiem spraw związanych z wychowaniem wspólnego dziecka oraz zobowiązanie do powstrzymania się od zbliżania się do pokrzywdzonego G. Ś. i pokrzywdzonej E. M. na odległość mniejszą niż 50 metrów z wyjątkiem spraw związanych z wychowaniem wspólnego dziecka w okresie próby,- na podstawie art. 72 § 1 1 pkt 2 k.k. zobowiązanie do przeproszenia pokrzywdzonych,- zasądzenie opłaty i kosztów sądowych. Sąd Rejonowy W W., orzekając na posiedzeniu, uwzględnił wniosek prokuratora i wyrokiem z dnia 15 lipca 2020 r., II K (…):1.uznał oskarżonego M.
M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. I aktu oskarżenia czynu i za to na podstawie art. 190 § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,2.uznał oskarżonego M. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. II aktu oskarżenia czynu i za to na podstawie art. 190 § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,3.na podstawie art. 85 § 1 w zw. z art. 86 § 1 k.k. połączył powyższe kary i wymierzył orzeczenie kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności,4.na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w dniach od 6 września 2019 r., godz. 17:00 do dnia 7 września 2019 r., godz. 17:25, 5.na podstawie art. 72 § 1 pkt 7a k.k. zobowiązał oskarżonego do powstrzymania się od kontaktowania z pokrzywdzonym G.
Ś. i pokrzywdzoną E.M. z wyjątkiem spraw związanych z wychowaniem wspólnego dziecka oraz zobowiązanie do powstrzymania się od zbliżania się do pokrzywdzonego G. Ś. i pokrzywdzonej E. M. na odległość mniejszą niż 50 metrów z wyjątkiem spraw związanych z wychowaniem wspólnego dziecka w okresie próby,6.na podstawie art. 72 § 1 1 pkt 2 k.k. zobowiązał do przeproszenia pokrzywdzonych G. Ś. i E. M.,7.na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w wysokości 452 zł, a na podstawie art. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnych nie wymierzył opłaty.
Wyrok ten, wobec jego niezaskarżenia przez żadną ze stron procesu, uprawomocnił się w pierwszej instancji. Pismem z dnia 26 listopada 2020 r. Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść skazanego M. M. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 lipca 2020 r., II K (…), zarzucając orzeczeniu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 343 § 6 i 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wniosku prokuratora o wydanie wobec M. M. wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenia oskarżonemu za czyny z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i art. 190 § 1 k.k. kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności bez uzgodnionego z oskarżonym w ramach zawartego porozumienia z oskarżycielem publicznym warunkowego zawieszenia jej wykonania na okres 2 lat próby, w następstwie czego doszło także do rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 72 § 1 pkt 2 i art. 72 § 1 pkt 7a k.k. poprzez ich zastosowanie mimo braku ustawowych przesłanek do orzeczenia obowiązków probacyjnych w sytuacji wymierzenia oskarżonemu bezwzględnej kary pozbawienia wolności.
Podnosząc ten zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiało rozpoznanie jej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Wydając w niniejszej sprawie na posiedzeniu w związku z wnioskiem prokuratora, o jakim mowa w art. 335 § 2 k.p.k. wyrok skazujący, Sąd Rejonowy w sposób rażący naruszył wskazane w zarzucie kasacji przepisy procesowe, albowiem uwzględniając tenże wniosek, orzekł wbrew jego treści.
Sąd pierwszej instancji pominął w zaskarżonym orzeczeniu rozstrzygnięcie związane z zastosowaniem środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary, co – jak należy sądzić – było istotnym elementem zawartego między prokuratorem a oskarżonym porozumienia karnoprocesowego. Zbędne jest w tym miejscu przytaczanie jednolitego stanowiska sądowego w zakresie związania sądu orzekającego treścią porozumienia w związku z wnioskiem prokuratora, o jakim mowa w art. 335 § 2 k.p.k. Lektura zaskarżonego wyroku nie pozwala bowiem nawet przypuszczać, że Sąd Rejonowy w sposób odmienny od wniosku prokuratora chciał ocenić potrzebę zastosowania wobec oskarżonego M.
M. prawnokarnych środków reakcji na popełnione przestępstwa. Brak zawarcia w tym orzeczeniu rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu orzeczonej kary 10 miesięcy pozbawienia wolności stanowi raczej jedynie o niedochowaniu należytej staranności przy formułowaniu wyroku, w którym ostatecznie wymierzono bezwzględną karę pozbawienia wolności z jednej strony oraz obowiązki probacyjne właściwe warunkowemu zawieszeniu kary z drugiej strony. W tej sytuacji należało uchylić zaskarżony wyrok i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w W.