Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V KK 410/17 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed for obvious lack of merit regarding defense rights and excessive sentence.

Numero d'incarto V KK 410/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defendant argued that his right to defense was violated due to the court's refusal to postpone the hearing and to appoint a defense attorney, while also claiming the sentence was excessively disproportionate. The court rejected these claims, noting the defendant had requested a postponement himself, possessed sufficient income to pay for legal representation, and failed to prove that the alleged procedural errors caused the specific sentencing outcome.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 523 § 1 in fine k.p.k.; Art. 6 k.p.k.; Art. 374 § 1 k.p.k.; Art. 244 k.k.; Art. 64 § 1 k.k.: An appeal is dismissed as obviously groundless when the defendant's request for a hearing postponement was self-initiated and the court properly considered the defendant's financial capacity to retain counsel, while appeals based solely on sentence disproportionality without proving a grave violation of substantive or procedural law are inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
obviously groundless appeal right to defense violation defense attorney appointment procedural postponement excessive sentence claim inadmissible cassation criminal sentencing review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt V KK 410/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 grudnia 2017 r., w sprawie A.
Art. 523 § 1 in fine k.p.k.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że zgodnie z przepisem art. 523 § 1 in fine k.p.k. kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.
Art. 6 k.p.k.
z art. 6 k.p.k., a także rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary.Prokurator Prokuratury Rejonowej w S.
Art. 374 § 1 k.p.k.
K., zarzucając mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę art. 374 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 244 k.k.
K., skazanego z art. 244 k.k. w zw.
Art. 64 § 1 k.k.
z art. 64 § 1 k.k., z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w S., z dnia 29 maja 2017 r., sygn.
art. 535 § 3 k.p.k
akt V KK 410/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 grudnia 2017 r., w sprawie A.
art. 244 k.k
K., skazanego z art. 244 k.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k., z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w S., z dnia 29 maja 2017 r., sygn.
art. 374 § 1 k.p.k
K., zarzucając mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę art. 374 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 4 stycznia 2007 r., V KK 284/06
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 7 listopada 2014 r., II KK 292/14
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 15 listopada 2016 r., II KK 235/16
V KK 284/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2007 r., V KK 284/06, OSNwSK 2007/1/73).
II KK 292/14
Criminal appeal dismissed as obviously unfounded due to lack of serious legal error or disproportionate penalty grounds.
II KK 235/16
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7 listopada 2014 r., II KK 292/14, LEX nr 1621612; z dnia 15 listopada 2016 r., II KK 235/16, Prok.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V KK 410/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 grudnia 2017 r., w sprawie A. K., skazanego z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w S., z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt IV Ka […], zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S. , z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt V K […], p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną;

2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt V K […], A. K. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt IV Ka […], po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez oskarżonego A. K., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności obniżył do roku i 3 miesięcy, a w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

Kasację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego A. K., zarzucając mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę art. 374 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k., a także rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary.Prokurator Prokuratury Rejonowej w S. w pisemnej odpowiedzi na kasację obrońcy skazanego wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego A. K. jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym, uzasadniającym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

Nie sposób uznać bowiem, że w przedmiotowej sprawie – w fazie postępowania odwoławczego – doszło do naruszenia prawa do obrony. Przede wszystkim zauważyć należy, że rozprawa apelacyjna w dniu 11 kwietnia 2017 r. została odroczona wobec wniosku obrońcy skazanego A. K., który złożył wniosek o odroczenie rozprawy, motywując go niemożliwością przygotowania do rozprawy. Odraczając rozprawę do dnia 29 maja 2017 r. Sąd Okręgowy nie tylko uwzględnił informację o urlopie obrońcy skazanego, ale i zobowiązania skazanego wobec jego pracodawcy.

Dopiero w dniu 26 maja 2017 r., a więc zaledwie trzy dni przed wyznaczonym kolejnym terminem rozprawy odwoławczej, A. K. złożył wniosek o odroczenie rozprawy oraz o wyznaczenie obrońcy z urzędu; poinformował także sąd o wygaśnięciu pełnomocnictwa dla poprzedniego obrońcy. W tych warunkach Sąd Okręgowy prawidłowo nie uwzględnił wniosku skazanego o odroczenie terminu rozprawy, skoro termin ten został wyznaczony właśnie w uwzględnieniu m.in. wniosku skazanego. Za trafną tym samym uznać należy konkluzję, że wniosek A. K. zmierzał w sposób oczywisty do przedłużenia postępowania.Prawo do obrony skazanego nie zostało ponadto naruszone na skutek nierozpoznania jego wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu.

Wbrew temu, co twierdzi obrońca, wniosek ten został rozpoznany na rozprawie w dniu 29 maja 2017 r. (k. 161). Sąd Okręgowy nie uwzględnił ww. wniosku, albowiem oskarżony nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla siebie i rodziny, skoro z akt sprawy wynikało, że pracuje i osiąga dochód w kwocie 1500 euro miesięcznie. W pkt 2 kasacji obrońca podniósł z kolei niedopuszczalny zarzut rażącej niewspółmierności kary. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że zgodnie z przepisem art. 523 § 1 in fine k.p.k. kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.

W takiej sytuacji zarzut ten nie może być przez Sąd Najwyższy rozpoznawany, albowiem kasacja – w części dotyczącej tego zarzutu – jest niedopuszczalna z mocy ustawy (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2007 r., V KK 284/06, OSNwSK 2007/1/73). Przepis art. 523 k.p.k. nie wyklucza podniesienia zarzutu niewspółmierności kary, wolno to jednak uczynić jedynie wówczas, gdy skarżący wykaże, że owa niewspółmierność jest wynikiem rażącego naruszenia prawa. Można w kasacji twierdzić, że kara jest niewspółmierna, pod warunkiem jednak, iż zarzuca się rażącą obrazę prawa materialnego lub procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia o karze (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7 listopada 2014 r., II KK 292/14, LEX nr 1621612; z dnia 15 listopada 2016 r., II KK 235/16, Prok. i Pr.-wkł. 2017/1/19).

Tego rodzaju naruszenia prawa w realiach przedmiotowej sprawy obrońca skazanego nie wykazał.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia, przy czym kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążył skazanego. l.n