Supreme Court dismisses defense request to exclude judge from appeal case as judge is not assigned to the case. The defense argued for judge impartiality, but the court ruled Article 41 of the Code of Criminal Procedure only applies to judges assigned to a specific case. Since the judge was not designated for the appeal proceedings, the request to exclude him was inadmissible. The court held that judges not assigned to a case cannot be excluded under this provision. The decision clarifies that exclusion requests must target specific judges handling the matter, not all judges of a court generally. This ensures procedural efficiency and prevents unnecessary delays in judicial proceedings. The court's reasoning emphasizes the literal interpretation of the statute regarding 'assigned judges'.

Sygn. akt V KK 360/21 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski w sprawie M. W.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 19 października 2022 r. wniosku obrońcy skazanego – adw. J. P. z dnia 3 listopada 2021 r. o wyłącznie SSN Antoniego Bojańczyka od rozpoznania sprawy kasacyjnej skazanego M. W., sygn. akt V KK 360/21, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 4 zd. pierwsze k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: wniosek obrońcy skazanego – adw. J. P. o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka od rozpoznania sprawy kasacyjnej skazanego M. W. o sygn. akt V KK 360/21 pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

W dniu 8 listopada 2021 r. do Sądu Najwyższego wpłynął, datowany na 3 listopada 2021 r., wniosek obrońcy skazanego M. W. o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka od rozpoznania sprawy kasacyjnej wymienionego, o sygn. akt V KK 360/21 (k. 181-188 akt SN). Wnioskodawca wskazał, że zachodzą okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności SSN Antoniego Bojańczyka w przedmiotowej sprawie. Jako podstawę prawną wniosku obrońca skazanego wskazał art. 41 § 1 k.p.k.Pierwotnie przedmiotowy wniosek, zgodnie z art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j.

Dz.U. z 2021 r., poz. 1904 z późn. zm.) został zarejestrowany w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego (k. 180 akt SN). Jednak w dniu 16 września 2022 r. przekazano go do Izby Karnej, gdzie został zarejestrowany przez Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej w kontrolce rozstrzygnięć incydentalnych pod numerem KRI 45. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że przepis art. 41 § 1 k.p.k. nie przewiduje możliwości wyłączenia sędziego in abstracto, a dotyczy jedynie wyłączenia sędziego, który jest wyznaczony do rozpoznania sprawy (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 16 marca 2010 r., WO 4/10, OSNwSK 2010, nr 1, poz. 567; postanowienie SN z dnia 21 czerwca 2012 r., III KO 34/12, OSNKW 2012, nr 11, poz. 116; postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2016 r., III KO 99/16, LEX nr 2166385).

Za taką wykładnią przemawia brzmienie art. 41 § 1 k.p.k., który odnosi się do sędziego „w danej sprawie”. Oznacza to, że nie można wyłączyć na tej podstawie sędziów niejako „na przyszłość”, a więc pod warunkiem, że zostaną wyznaczeni do składu rozpoznającego daną sprawę. Z tych też względów słusznie podnosi się, że sędziowie wymienieni we wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów danego sądu, którzy nie zostali wyznaczeni do rozpoznania sprawy, mogą rozpoznać ten wniosek, gdyż wniosek o wyłączenie od udziału w sprawie ich bezpośrednio nie dotyczy (postanowienie SN z 21.06.2012 r., III KO 34/12, LEX nr 1212385).

Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że SSN Antoni Bojańczyk w chwili obecnej nie jest referentem sprawy V KK 260/21. Na podstawie zarządzenia Nr 20/2022 Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej z dnia 27 lipca 2022 r. przedmiotowa sprawa została bowiem z tym dniem przydzielona SSN Adamowi Rochowi (k. 137 akt SN). Brak jest również informacji, aby w przedmiotowej sprawie został wyznaczony skład wieloosobowy z udziałem SSN Antoniego Bojańczyka. Tym samym wniosek o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka należało pozostawić bez rozpoznania, zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 4 zd. pierwsze k.p.k. a contrario.

Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [as]