Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V KK 327/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against factual findings as cassation only reviews second-instance rulings.

Numero d'incarto V KK 327/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ruling it inadmissible because it targeted first-instance factual findings. The defense argued procedural violations, but the court noted these were identical to the second-instance appeal and violated the ban on challenging facts in cassation. Consequently, the appeal was rejected, and the defendant was exempted from court costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 519 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.: Cassation proceedings are limited to reviewing second-instance judgments and strictly prohibit challenging factual findings established by the first-instance court.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility factual findings review ban second instance judgment scope procedural violation argument court costs exemption

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 519 k.p.k.
Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych oraz art.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 536 k.p.k.
Kolejną kwestią, na którą stanowczo trzeba zwrócić uwagę, a która miała wpływ dla treść rozstrzygnięcia kasacyjnego jest to, że zgodnie z dyspozycją art. 536 k.p.k.
Art. 7 k.p.k.
Mając zatem na uwadze wskazane powyżej okoliczności i zestawiając je z zarzutami podniesionymi w kasacji, stwierdzić należy, że:- zarzut naruszenia art. 7 k.p.k.
Art. 410 k.p.k.
podnoszony może być w postępowaniu kasacyjnym tylko wówczas, gdy sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne, co w niniejszej sprawie nie miało to miejsca; - art. 410 k.p.k.
Art. 440 k.p.k.
nie ma zastosowania do postępowania odwoławczego, ponieważ to nie dowody ujawnione przed sądem II – instancji stanowiły podstawę rozstrzygnięcia tego sądu, - zarzut naruszenia art. 440 k.p.k.
Art. 424 k.p.k.
W odniesieniu do zarzutu z pkt 3 kasacji wskazać wypada jedynie, że art. 424 k.p.k. określa wymogi jakie powinno spełniać uzasadnienie wyroku sporządzone przez sąd I – instancji, nie zaś wymogi uzasadnienia orzeczenia wydanego przez sąd odwoławczy.
art. 535§3 k.p.k
akt V KK 327/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
art. 13§1 k.k
D.skazanego z art. 13§1 k.k.
art. 156§1 pkt 2 k.k

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V KK 327/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 9 stycznia 2014r. sprawy P. D.skazanego z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 156§1 pkt 2 k.k. i art. 157§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 maja 2013 r., sygn. akt II Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 1 lutego 2013 r., sygn. akt VIII K […] p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. M. Kancelaria Adwokacka w K. kwotę 442,80 zł. (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy) w tym 23% VAT tytułem wynagrodzenia za czynności, które wykonał w postępowaniu kasacyjnym jako obrońca z urzędu, 3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEKasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem prawa procesowego, których miałby dopuścić się Sąd Odwoławczy, gdy w istocie skierowana jest ona przeciwko ustaleniom faktycznym dokonanym przez Sąd I – instancji.

Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523§1 k.p.k., który nie dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu ustaleń faktycznych.Zauważyć należy, że w apelacji obrona podnosiła zarzuty naruszenia dokładnie tych samych przepisów procesowych, co obecnie wskazane w kasacji, oraz właśnie stawiała zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Kolejną kwestią, na którą stanowczo trzeba zwrócić uwagę, a która miała wpływ dla treść rozstrzygnięcia kasacyjnego jest to, że zgodnie z dyspozycją art. 536 k.p.k.

Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację w granicach podniesionych zarzutów, a w szerszym zakresie w praktyce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia uchybień o charakterze bezwzględnej przesłanki procesowej (ewentualnie, gdy te same względy winny ukształtować sytuację osób współodpowiadających). Tym samym, w tym nadzwyczajnym postępowaniu odwoławczym, poza wskazanym wyjątkiem, nie ma możliwości badania sprawy w zakresie szerszym, niż wynika to z podniesionych zarzutów. Mając zatem na uwadze wskazane powyżej okoliczności i zestawiając je z zarzutami podniesionymi w kasacji, stwierdzić należy, że:- zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. podnoszony może być w postępowaniu kasacyjnym tylko wówczas, gdy sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne, co w niniejszej sprawie nie miało to miejsca; - art. 410 k.p.k. nie ma zastosowania do postępowania odwoławczego, ponieważ to nie dowody ujawnione przed sądem II – instancji stanowiły podstawę rozstrzygnięcia tego sądu, - zarzut naruszenia art. 440 k.p.k. może być w kasacji postawiony tylko wówczas, gdy skarżący podnosi w nim kwestie, które nie były zarzucone w apelacji, a Sąd Odwoławczy winien mieć je na względzie „działając z urzędu”.

W niniejszej sprawie podniesienie naruszenia tego przepisu służy jedynie ominięciu zakazu stawiania w tym nadzwyczajnym środku zaskarżenia zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych – zarzut 1. apelacji.Zarzut postawiony w punkcie 2 kasacji skierowany jest wyłącznie przeciwko orzeczeniu Sądu I – instancji. Jego treść stanowi bowiem nieomal dosłowne powtórzenie zarzutu z punktu 2 apelacji. Brak zaś zarzutów związanych z wadliwym rozpoznaniem tej części apelacji (naruszenie art. 433§2 k.p.k. lub 457§3 k.p.k.). W odniesieniu do zarzutu z pkt 3 kasacji wskazać wypada jedynie, że art. 424 k.p.k. określa wymogi jakie powinno spełniać uzasadnienie wyroku sporządzone przez sąd I – instancji, nie zaś wymogi uzasadnienia orzeczenia wydanego przez sąd odwoławczy.

Brak zatem jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia zarzutów podniesionych w kasacji. Powyższe skutkowało uznaniem skargi kasacyjnej za bezzasadną w stopniu oczywistym. O kosztach obrony świadczonej w postępowaniu kasacyjnym z urzędu orzeczono według norm obowiązujących w tej kwestii. Uwzględniając sytuację materialną skazanego zwolniono go od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.aw