Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless for assault conviction where lower court correctly applied probation conditions.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ruling that the lower court correctly revoked the suspended sentence due to the defendant's lack of positive criminological prognosis. The defense argued procedural violations, but the court found no error since the appellate court properly identified why probation was inappropriate for this specific case. Consequently, the appeal was rejected, and the defendant was exempted from court costs while legal fees were awarded to the defense counsel.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 1 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: Cassation based solely on disproportionality of punishment is inadmissible unless it demonstrates a flagrant violation of procedural or material law; in this instance, the appellate court correctly determined that the lack of a positive criminological prognosis precluded the application of probation, rendering the penalty appropriate and the appeal groundless.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KK 197/16 POSTANOWIENIE Dnia 1 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 1 września 2016 r.sprawy D. G. i R. G., skazanych z art. 158 § 1 k.k.,z powodu kasacji wniesionych przez obrońców skazanychod wyroku Sądu Okręgowego w S.z dnia 23 października 2015r., sygn. akt IV Ka 676/15,zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 14 stycznia 2015r., sygn. akt IV K 324/12, p o s t a n o w i ł :
1) oddalić kasacje jako oczywiście bezzasadne;
2) zwolnić skazanych od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego;
3) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. H. L., Kancelaria Adwokacka w S., oraz radcy prawnego J. K., Kancelaria Radcy Prawnego w S., kwoty po 442,80 (czterysta czterdzieści dwa i 80/100) zł, zawierające 23% VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji z urzędu; UZASADNIENIESąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, wyrokiem z 14 stycznia 2015 r., uznał R. G. za winnego wzięcia w dniu 5 lutego 2011 r. udziału w pobiciu H. P., który doznał naruszenia czynności narządów ciała na czas trwający dłużej niż 7 dni, to jest przestępstwa z art. 158 § 1 k.k., i skazał go za to na karę 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby, oddając go w tym czasie pod dozór kuratora sądowego, wymierzył oskarżonemu na podstawie art. 71 § 1 k.k. grzywnę oraz orzekł wobec niego na podstawie art.. 46 § 2 k.k. nawiązkę w kwocie 2500 zł na rzecz pokrzywdzonego.
Sąd Okręgowy w Szczecinie, po rozpoznaniu w dniu 23 października apelacji prokuratora na niekorzyść oskarżonego, zmienił pierwszoinstancyjny wyrok przez uchylenie rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności oraz o grzywnie i oddaniu oskarżonego pod dozór kuratora; w pozostałym zakresie utrzymał orzeczenie Sądu quo w mocy.Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego w części zmieniającej pierwszoinstancyjne orzeczenie złożył obrońca skazanego R.G., zarzucając rażące naruszenie prawa:
1) art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. i art. 2 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.k. oraz art. 69 § 1 i 2 k.k.;
2) art. 457 § 3 k.p.k. i art. 424 § 1 i 2 k.p.k. W konsekwencji zażądał uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania.Prokurator Okręgowy w Szczecinie w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalanie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna – i to w stopniu oczywistym.Przepis art. 523 § 1 k.p.k. stanowi, że kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary. Od dawna w judykaturze przyjmuje się, że podnoszenie w kasacji takiego zarzutu jest dopuszczalne, ale tylko wówczas, gdy skarżący wskaże w nim, iż do tego rodzaju niesprawiedliwości doszło na skutek rażącej obrazy prawa: procesowego albo materialnego (zob. wyr.
SN z 3 listopada 1999 r., IV KKN 206/99, OSNKW 2000, z. 1 - 2, poz. 15).W niniejszej sprawie żadne ze sformułowanych przez obrońcę skazanego R.G. naruszeń prawa nie miało miejsca. Sąd odwoławczy, na co trafnie zwrócił uwagę autor odpowiedzi na kasację, precyzyjnie i przekonywająco wskazał, dlaczego podzielił punkt widzenia apelującego prokuratora i dlaczego uznał zastosowanie in concreto dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności za niewłaściwe. Sąd ad quem bezbłędnie wykazał, że w odniesieniu do R.G. nie mogło być mowy o pozytywnej prognozie kryminologicznej, a bez niej sięgnięcie po rozwiązanie z art. 69 k.k. nie wchodziło w rachubę, i że zastosowana przez Sąd pierwszej instancji reakcja karna raziła łagodnością.
Zbytecznym postąpieniem, a więc i w jakimś sensie nieracjonalnym, byłoby powtarzanie tych wszystkich okoliczności (wyczerpująco wyliczonych w motywacyjnej części zaskarżonego wyroku), które zadecydowały o uwzględnieniu prokuratorskiej apelacji.Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia: oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k.; zwolnił skazanego od uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne głównie z powodu osadzenia w zakładzie penitencjarnym i braku dochodów (art. 626 § 1 k.p.k.); przyznał obrońcy z urzędu odpowiednie wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie kasacji (art. 223 ust. 2 ustawy o radcach prawnych).