Supreme Court dismissed cassation as obviously groundless due to lack of material law violation by appellate court.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The appellate court merely upheld the first-instance judgment without independently applying the contested criminal law provisions, thereby avoiding any material error. Consequently, the Supreme Court found no basis to find a violation of substantive law or procedural rules that would justify overturning the lower court's decision.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 280 § 1 k.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 536 k.p.k.: A cassation appeal is obviously groundless when the appellate court merely upholds the first-instance judgment without independently applying the contested substantive law provisions, thus precluding any finding of a material legal violation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
V KK 141/26 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026r. w sprawie Ł. I. skazanego za przestępstwo z art. 280§1 k.k. w zb. z art. 282 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 4§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 7 października 2025r., sygn. akt V Ka 352/25, utrzymującego w mocy, w części dotyczącej skazanego, wyrok Sądu Rejonowego w Ciechanowie z dnia 11 lutego 2025r., sygn. akt II K 156/23 postanowił:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. [J.J.]
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Postawiono w niej bowiem zarzut naruszenia prawa materialnego w postaci art. 280§1 k.k. w zb. z art. 282 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k., które polegać miało na bezzasadnym utrzymaniu błędnej kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego i przypisanego skazanemu.Rzecz jednak w tym, że Sąd Odwoławczy nie mógł naruszyć prawa materialnego, bowiem go nie stosował. Orzeczenie tego Sądu, w zakresie, w jakim dotyczy skazanego Ł. I. , ogranicza się do utrzymania w mocy orzeczenia Sądu I instancji.
Sąd ten nie dokonywał zatem samodzielnej subsumpcji zachowania skazanego pod określoną normę prawną, a co za tym idzie, nie mogło dojść na tej płaszczyźnie do uchybień.Co więcej, nie można uznać, by intencją skarżącego było zarzucenie naruszenia przez Sąd Okręgowy art. 433§2 k.p.k., bowiem w apelacji nie postawiono zarzutu naruszenia prawa materialnego, który to zarzut mógłby zostać przez ten Sąd niewłaściwie rozpoznany.Podsumowując, autor kasacji nie wykazał, by Sąd Odwoławczy dopuścił się wskazanego w zarzucie uchybienia, tym bardziej zaś rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.
Oczekiwania skarżącego wskazują raczej na to, że w jego ocenie Sąd Odwoławczy winien rozstrzygnąć sprawę poza granicami zarzutów podniesionych w apelacji, jednakże zarzut naruszenia art. 440 k.p.k. również nie został podniesiony w kasacji, co nie pozwala Sądowi Najwyższemu na przedstawienie rozważań w tym zakresie – art. 536 k.p.k. Z tych wszystkich przyczyn wywiedzioną kasację należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym.Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia. [J.J.][a.ł] Jerzy Grubba