Supreme Court quashes probation execution order due to error in calculating the trial period end date.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Regional Court's order to execute a suspended sentence because it was issued after the statutory six-month window expired. The prosecution argued the trial period ended in May 2010 based on a clerical error in the criminal register, but the court found the actual date of the judgment's effectiveness was April 6, 2010. Consequently, the two-year probation period concluded on April 6, 2012, making the execution order issued in October 2012 legally impossible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 75§4 k.k.; Art. 178§3 k.k. w.: Execution of a suspended sentence cannot occur after six months from the end of the probation period; if the effectiveness date of the judgment is corrected, the execution order issued after the corrected deadline is void.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
V KK 105/23 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§5 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2023r. sprawy M.K. skazanego za czyn z art. 278a§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od postanowienia Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 25 września 2012r., sygn. akt XI Ko 1384/12 w przedmiocie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności p o s t a n o w i ł: I. uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie w przedmiocie zarządzenia wykonania wobec M.K. warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności; II. kosztami postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 29 marca 2010r., sygn. akt VIII K 680/10, Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku uznał M.K. za winnego tego, że:- w dniu 6 grudnia 2009r. w G., będąc w stanie nietrzeźwości: 0,86 mg/l przy I próbie i 0,83 mg/l przy II próbie, prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny, tj. popełnienia czynu z art. 178a§1 k.k., Za czyn ten skazano go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 2 lata. Sąd, na podstawie art. 71§1 k.k., wymierzył skazanemu również karę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na 30 złotych, a także orzekł względem niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat.Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony postępowania i uprawomocnił się z dniem 6 kwietnia 2010r.W toku postępowania wykonawczego, wobec uchylania się przez skazanego od uiszczenia kary grzywny i dozoru kuratora, postanowieniem z dnia 25 września 2012r. wydanym w sprawie o sygn. akt XI Ko 1384/12, Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku, na podstawie art. 75§2 k.k. i art. 75§4 k.k., orzekł m.in. o zarządzeniu wykonania wobec skazanego warunkowo zawieszonej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Powyższe postanowienie, niezaskarżone przez strony postępowania, uprawomocniło się z dniem 25 października 2012r.Obecnie kasację od powyższego postanowienia – na korzyść skazanego -wniósł Prokurator Generalny, zarzucając w niej rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, to jest art. 75§4 k.k. w zw. z art. 178§3 k.k.w., polegające na zarządzeniu na mocy tego orzeczenia, które uprawomocniło się w dniu 25 października 2012r., wykonania warunkowo zawieszonej na okres 2 lat kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobec M.K. prawomocnym z dniem 6 kwietnia 2010r. wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 29 marca 2010r., sygn. akt VIII K 680/10, tj. po upływie okresu wskazanego w wymienionym przepisie prawa materialnego, stosownie do którego zarządzenie wykonania kary po dniu 5 października 2012r. nie było już możliwe.Podnosząc powyższy zarzut i zaskarżając postanowienie w całości, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności zgodnie z treścią art. 15§1 k.k.w.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna w stopniu wymaganym przez art. 535§5 k.p.k., co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu w składzie jednoosobowym (art. 15§4 k.p.w.).Wskazane przez skarżącego rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 75§4 k.k. rzeczywiście miało miejsce w przedmiotowym postępowaniu.Przepis ten stanowi, że zarządzenie wykonania kary nie może nastąpić później niż w ciągu 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. W przedmiotowym postępowaniu, na skutek błędu przyjęto, że do uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 29 marca 2010r. wydanego w sprawie sygn. akt VIII K 680/10, doszło z dniem 12 maja 2010r., co skutkowało następczo nieprawidłowym odnotowaniem tej daty w Krajowym Rejestrze Karnym i powieleniem w kolejno wydawanych odpisach orzeczenia.
Zapewne do błędu tego doszło na skutek zasugerowania się treścią zarządzenia wykonania orzeczenia z k. 74 akt sprawy. Wynika z niego jednak niewątpliwie, że dotyczy ono orzeczenia z dnia 19 maja 2010r., a zatem postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej (k. 69). Tymczasem zarządzenie wykonania wyroku, na którym stwierdzono jego prawomocność, znajduje się na k. 66 akt sprawy i wynika z niego jednoznacznie, że doszło do tego z dniem 6 kwietnia 2010r.Skoro tak, dwuletni okres próby kończył swój bieg w dniu 6 kwietnia 2012r., zaś określony w art. 75§4 k.k. sześciomiesięczny termin, z upływem którego zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności przestało być możliwe, w dniu 6 października 2012r.Orzeczenie o zarządzeniu wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności zapadło w dniu 25 września 2012r., jednakże uprawomocniło się ono 25 października 2012r., a zatem po upływie terminu, o którym mowa w art. 75§4 k.k. Zważywszy na powyższe, kasację Prokuratora Generalnego należało uznać za oczywiście zasadną i uchylić zaskarżone postanowienie w całości.
Wobec zaś wystąpienia przesłanki wykluczającej zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, postępowanie w tym przedmiocie należało umorzyć.Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. (Z.K.)[ms]