Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CZ 96/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because eviction proceedings are property disputes subject to monetary value limits.

Numero d'incarto V CZ 96/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the inadmissibility of her cassation complaint. The appellant argued that the eviction portion of the judgment was non-monetary, while the court found the entire case to be a property dispute. Consequently, the court applied the statutory monetary value limit to the whole case, rendering the appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.: Eviction proceedings are property disputes subject to monetary value limits; cassation complaints exceeding these limits are inadmissible regardless of the non-monetary nature of specific relief granted.

Parole chiave

Generato dall'IA
eviction proceedings property dispute cassation appeal monetary value limit inadmissible complaint civil procedure code social housing

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 398 § 1 k.p.c.
kasacyjna, jako niedopuszczalna (art. 398¹ § 1 k.p.c.) podlegała odrzuceniu na
Art. 398 § 2 k.p.c.
kasacyjna, jako niedopuszczalna (art. 398¹ § 1 k.p.c.) podlegała odrzuceniu na
Art. 23 k.p.c.
(zaskarżenia) w sprawach o wydanie przedmiotu najmu (por. art. 23 k.p.c. oraz
Art. 19-24 k.p.c.
naruszać art. 19 – 24 k.p.c., a naruszenie nie pozbawia Sądu Najwyższego prawa
Art. 398 § 14 k.p.c.
kasacyjna, jako niedopuszczalna (art. 398¹ § 1 k.p.c.) podlegała odrzuceniu na
Art. 394 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd
art. 398¹ § 1 k.p.c
kasacyjna, jako niedopuszczalna (art. 398¹ § 1 k.p.c.) podlegała odrzuceniu na
art. 3986 § 2 k.p.c
podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 23 k.p.c
(zaskarżenia) w sprawach o wydanie przedmiotu najmu (por. art. 23 k.p.c. oraz
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZ 49/97
postanowienia SN: z dnia 16 kwietnia 1997 r., II CZ 49/97,
I CZ 107/00
169, z dnia 7 listopada 2000 r., I CZ 107/00, LEX nr 51337
I CZ 112/08
Supreme Court dismisses appeal in eviction case where social housing right is involved, ruling it remains a property dispute.
I CKN 18/97
w szczególności postanowienia SN: z dnia 8 kwietnia 1997 r., I CKN 18/97, OSNC
II CKN 47/97
145, z dnia 6 czerwca 1997 r., II CKN 47/97, OSNC 1997, nr 11,
I CZ 87/97
180, z dnia 13 sierpnia 1997 r., I CZ 87/97, OSNC 1998, nr 1, poz.
I CZ 151/98
16 listopada 1998 r., I CZ 151/98, OSNC 1999, nr 5, poz.
II CKN 789/97
z dnia 29 maja 1998 r., II CKN 789/97, LEX nr 50746 i uzasadnienie uchwały SN
III CZP 121/07
Supreme Court rules municipality and tenant share joint liability for social housing vacancy damages.
III CZ 82/97
postanowienie SN z dnia 14 listopada 1997 r., III CZ 82/97, Prok.
I PKN 305/01
Supreme Court rejects appeal when parties incorrectly declare appeal value, ruling lower court must verify it. The court held that the declared value is not binding for admissibility assessment.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 96/11

POSTANOWIENIE

Dnia 16 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Marta Romańska

SSA Roman Dziczek (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa W. I.

przeciwko E. K., W. K., K. K.

i S. K.

o eksmisję,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 grudnia 2011 r.,

zażalenia pozwanej Elżbiety Kurpiel na postanowienie Sądu Okręgowego

w K.

z dnia 15 kwietnia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2011 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o

eksmisję z lokalu mieszkalnego i zapłatę, odrzucił skargę kasacyjną pozwanej E. K.

od wyroku tego Sądu z dnia 13 stycznia 2011 r. W uzasadnieniu wskazał, że

roszczenia objęte orzeczeniem miały charakter majątkowy, a pozwana określiła

wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 5 140,98 zł. Skutkiem tego skarga

kasacyjna, jako niedopuszczalna (art. 398¹ § 1 k.p.c.) podlegała odrzuceniu na

podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.

W zażaleniu od tego postanowienia E. K. podniosła, że wskazana w skardze

kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia dotyczyła jedynie części orzeczenia –

w przedmiocie zapłaty, natomiast orzeczenie dotyczące eksmisji miało charakter

niemajątkowy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione.

Za utrwalony w judykaturze należy uznać pogląd, że sprawy o eksmisję

podlegają przepisom postępowania cywilnego procesowego uzależniającym

dopuszczalność zaskarżenia kasacyjnego od wartości przedmiotu zaskarżenia,

nawet wtedy, gdy orzeka się w nich w przedmiocie uprawnienia do lokalu

socjalnego (zob., m.in. postanowienia SN: z dnia 16 kwietnia 1997 r., II CZ 49/97,

OSNC 1997, nr 11, poz. 169, z dnia 7 listopada 2000 r., I CZ 107/00, LEX nr 51337

i z dnia 8 stycznia 2009 r., I CZ 112/08, LEX nr 523628). Sprawa taka ma charakter

majątkowy i stosuje się do niej przepisy o obliczaniu wartości przedmiotu sporu

(zaskarżenia) w sprawach o wydanie przedmiotu najmu (por. art. 23 k.p.c. oraz

w szczególności postanowienia SN: z dnia 8 kwietnia 1997 r., I CKN 18/97, OSNC

1997, nr 10, poz. 145, z dnia 6 czerwca 1997 r., II CKN 47/97, OSNC 1997, nr 11,

poz. 180, z dnia 13 sierpnia 1997 r., I CZ 87/97, OSNC 1998, nr 1, poz. 15, z dnia

16 listopada 1998 r., I CZ 151/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 95, a także wyrok SN

z dnia 29 maja 1998 r., II CKN 789/97, LEX nr 50746 i uzasadnienie uchwały SN

z dnia 7 grudnia 2007 r., III CZP 121/07, OSNC 2008, nr 12, poz. 37, zb. B).

W tej sytuacji, odmienne stanowisko pozwanej wyrażone w zażaleniu

należało uznać za oczywiście chybione.

Przy takim stanowisku, wartość przedmiotu zaskarżenia powinna być

odniesiona do wartości przedmiotu sporu, właściwej dla chwili wniesienia pozwu

(por. postanowienie SN z dnia 14 listopada 1997 r., III CZ 82/97, Prok. i Pr. 1998, nr

6, poz. 38) , jeżeli nie doszło do dopuszczalnej zmiany powództwa. Taka zmiana

w sprawie niniejszej, w zakresie relewantnym w sprawie, nie miała miejsca.

Ustalona w ten sposób wartość przedmiotu zaskarżenia nie może także

naruszać art. 19 – 24 k.p.c., a naruszenie nie pozbawia Sądu Najwyższego prawa

kontroli

decydującego

dla

oceny

dopuszczalności

skargi

kasacyjnej

(zob. postanowienie SN z dnia 27 lutego 2002 r., I PKN 305/01, OSNP 2004, nr 4,

poz. 65).

W pozwie łączna wartość przedmiotu sporu, obejmująca także kwotę 1000 zł

dochodzonego pierwotnie odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu,

została określona przez powoda na kwotę 3000 zł, co oznacza, że wartość

przedmiotu sporu w sprawie o eksmisję została określona i ustabilizowana

w sposób wiążący pozwaną przy wnoszeniu środków zaskarżenia, na kwotę

2000 zł. Wysokość ta nie budzi zastrzeżeń w świetle art. 23 k.p.c.

Wobec powyższego skarga kasacyjna pozwanej jako niedopuszczalna

w świetle art. 398¹ § 1 k.p.c., podlegała odrzuceniu (art. 3986 § 2 k.p.c.) w całości,

o czym trafnie orzekł Sąd Okręgowy.

Z tych względów, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd

Najwyższy orzekł jak w sentencji.

db