Supreme Court dismisses appeal against interlocutory ruling on third-party participation in inheritance proceedings.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a district court order rejecting their participation in inheritance proceedings. The appellant argued that the lower court violated procedural rights by denying them standing to join the case initiated by another party. The court ruled that the appealed decision was an intermediate ruling issued during the review of a previous appeal, not a final judgment terminating the second instance, and thus lacked appealability to the Supreme Court.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 3981 § 4 k.p.c.: Appeals to the Supreme Court are inadmissible against interlocutory rulings issued during the review of an appeal against a first-instance decision in a two-instance civil procedure.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 93/12
POSTANOWIENIE
Dnia 15 marca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)
SSN Marta Romańska (sprawozdawca)
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z wniosku A. P.
przy uczestnictwie A.S.
o stwierdzenie nabycia spadku,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 marca 2013 r.,
zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego
w C.
z dnia 29 marca 2012 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 29 marca 2012 r. Sąd Okręgowy w C. odrzucił zażalenie
A. S. s. Z. od postanowienia tego Sądu z 1 marca 2012 r., którym oddalono jego
zażalenie od postanowienia Sądu Rejonowego w C. o odmowie dopuszczenia
żalącego się do dalszego udziału w sprawie z wniosku A. P. z udziałem A. S. o
stwierdzenie
nabycia
spadku.
Sąd
Okręgowy
wskazał,
że
zaskarżone
postanowienie nie należy do katalogu postanowień sądu drugiej instancji
kończących postępowanie, a poza tym wydane zostało w wyniku rozpoznania
zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Nie przysługuje na nie zatem
zażalenie do Sądu Najwyższego.
W zażaleniu na postanowienie z 29 marca 2012 r. A. S. s. Z. zarzucił, że
zapadło ono z naruszeniem przepisów art. 3941 § 2 i 3, art. 397 § 2 k.p.c. poprzez
błędną wykładnię oraz art. 3986 § 2 k.p.c. przez błędne zastosowanie. Skarżący
utrzymywał nadto, że odrzucenie jego zażalenia skutkuje naruszeniem przepisów
art. 32 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 1, art. 78 i 176 Konstytucji oraz art. 2, 21 ust. 1, art.
45, art. 64, art. 183 ust. 1 Konstytucji oraz Konwencji o ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności, w tym w szczególności art. 8 tej Konwencji.
Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i dopuszczenie go
do udziału w sprawie w charakterze uczestnika względnie o uchylenie tego
postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego
rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest wniesione na podstawie art. 3941 k.p.c. Przepis ten,
w brzmieniu obowiązującym do 2 maja 2012 r. w § 1 stanowił, że zażalenie do
Sądu
Najwyższego
przysługuje
na
postanowienie
sądu
drugiej
instancji
odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia i na postanowienie co do kosztów procesu, które nie
były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Według § 2 powołanego
artykułu, w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie
przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie
w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także
postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu
pierwszej instancji.
Treść
powołanych
przepisów
oraz
ich
umiejscowienie
w
kodeksie
postępowania cywilnego wskazuje na zamiar ustawodawcy umożliwienia stronie
zwrócenia
się
do
Sądu
prawidłowości konkretnych
Najwyższego
rozstrzygnięć
poprzez
sądu
drugiej
zażalenie
o zbadanie
instancji,
zapadłych
w procesie, jako postępowaniu rozpoznawczym (część pierwsza, księga pierwsza,
tytuł VI, dział V, rozdział 2). Zgodnie z art. 13 § 2 k.p.c. przepisy o procesie stosuje
się odpowiednio do innych rodzajów postępowań unormowanych w kodeksie,
chyba, że przepisy szczególne stanowią inaczej.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie nie zostało złożone na postanowienie
sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz na postanowienia sądu
drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie lecz na postanowienie sądu
drugiej instancji wydane w wyniku rozpoznania zażalenia. Rozstrzygnięcie sądu
pierwszej instancji, w którym skarżący upatruje naruszenia swoich praw podlegało
już kontroli instancyjnej, a postępowanie cywilne – niezależnie już nawet od tego,
z którymi rodzajami orzeczeń należy w nim wiązać wymóg zapewnienia
dostępności kontroli instancyjnej - nie jest postępowaniem trójinstancyjnym lecz
dwuinstancyjnym.
Trafnie
zatem
Sąd
Okręgowy
odrzucił
zażalenie
skarżącego
od
postanowienia tego Sądu z 1 marca 2012 r.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art.
3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
jw