Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CZ 83/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against district court decision invalidating a summary order in joint property division proceedings.

Numero d'incarto V CZ 83/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the district court's decision to invalidate a summary order issued during joint property division proceedings. The appellant argued that the lower court improperly applied procedural rules regarding the composition of joint assets and the handling of personal expenses. The court found that the summary order was legally flawed because substantive issues requiring a public hearing were incorrectly decided in a closed session, rendering the procedure void under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 351 § 1 k.p.c.; Art. 379 pkt 5 k.p.c.: A summary order issued in a joint property division case is void if it decides substantive issues that, under the law, must be resolved during a public hearing.

Parole chiave

Generato dall'IA
joint property division summary order void procedure public hearing requirement Civil Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 351 § 1 k.p.c.
wyjaśniono, że Sąd pierwszej instancji naruszył postanowienia art. 351 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. i dokonując uzupełnienia postanowienia w sprawie podziału majątku wspólnego byłych małżonków na posiedzeniu niejawnym, spowodował stan nieważności postępowania w rozumieniu art.
Art. 379 pkt 5 k.p.c.
W tej sytuacji były podstawy do przyjęcia nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. Skoro zatem zaskarżone postanowienie okazało się prawidłowe, Sąd Najwyższy na podstawie art.
Art. 386 § 2 k.p.c.
oraz art. 386 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 316 § 1 k.p.c.
z art. 316 § 1 k.p.c. i w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Skoro zatem zaskarżone postanowienie okazało się prawidłowe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 4 k.p.c.
art. 351 § 1 k.p.c
wyjaśniono, że Sąd pierwszej instancji naruszył postanowienia art. 351 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 379 pkt 5 k.p.c
i dokonując uzupełnienia postanowienia w sprawie podziału majątku wspólnego byłych małżonków na posiedzeniu niejawnym, spowodował stan nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 83/14 POSTANOWIENIE .Dnia 9 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Agnieszka Piotrowska‎SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku F. M.‎przy uczestnictwie E. M.‎o podział majątku wspólnego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2015 r.,‎zażalenia uczestniczki na postanowienie Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 10 kwietnia 2014 r., oddala zażalenie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu końcowym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 7 października 2013 r. i znosząc postępowanie wywołane wnioskiem o uzupełnienie postanowienia z dnia 18 lipca 2013 r., przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Wspomniane uzupełnienie nastąpiło na wniosek wnioskodawcy (k. 899, 905 akt). W uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 kwietnia 2014 r. wyjaśniono, że Sąd pierwszej instancji naruszył postanowienia art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i dokonując uzupełnienia postanowienia w sprawie podziału majątku wspólnego byłych małżonków na posiedzeniu niejawnym, spowodował stan nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. W zażaleniu uczestniczki postępowania wniesionego od postanowienia z dnia 10 kwietnia 2014 r., podnoszono niewłaściwe zastosowania art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 379 pkt 5 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 386 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Podnoszono także zarzut pominięcia treści rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego z dnia 18 lipca 2013 r. i jego uzasadnienia w zakresie ustaleń co do składu majątku wspólnego i oddalenia wniosku wnioskodawcy o rozliczenie nakładów z majątku osobistego na majątek wspólny.

Wskazywano także na nierozpoznanie istoty sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dniu 18 lipca 2013 r. wydane zostało postanowienie obejmujące podział majątku wspólnego byłych małżonków (k. 891- 896; uzasadnienie: k. 907 i n. akt sprawy). Wnioskodawca złożył wniosek o uzupełnienie tego postanowienia na podstawie art. 351 k.p.c. odnośnie do „zaliczenia nakładu z majątku osobistego wnioskodawcy na majątek wspólny” i „rozliczenia nakładu z majątku osobistego wnioskodawcy na majątek wspólny w postaci spłat rat kredytu hipotecznego” (k. 899 i n. akt). Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. uzupełnił postanowienie tego Sądu z dnia 18 lipca 2013 r. przez dodanie punktów VII i VIII, zawierających oddalenie wspomnianych wniosków wnioskodawcy (k. 405 i n. akt).

Rozpatrując apelację wnioskodawcy od rozstrzygnięcia z dnia 7 października 2013 r., Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. uchylił zaskarżone postanowienie i znosząc postępowanie w zakresie uzupełnienia postanowienia z dnia 18 lipca 2013 r., przekazał w tym zakresie sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania (k. 990, 988 - 989 akt). Wbrew stanowisku uczestniczki postępowania wyrażonym w zażaleniu (k. 993 akt), nie doszło do naruszenia przepisów k.p.c. wskazanych we wstępnej części zażalenia.

Istotnie zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. na posiedzeniu niejawnym, a tymczasem - jako postanowienie obejmujące rozstrzygnięcie merytoryczne (kwestię rozliczenia nakładów) - powinno zapaść po rozpoznaniu wniosku na rozprawie (art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 316 § 1 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). W tej sytuacji były podstawy do przyjęcia nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. Skoro zatem zaskarżone postanowienie okazało się prawidłowe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3984 k.p.c. oddalił zażalenie uczestniczki postępowania jako nieuzasadnione i pozostawił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego do rozstrzygnięcia w orzeczeniu końcowym w danej sprawie.