Supreme Court dismisses appeal on first-instance costs as inadmissible and rejects appeal on second-instance costs due to losing party status.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal in part regarding first-instance costs, declaring them inadmissible because the appeal remedy does not cover costs awarded in the first instance. The court dismissed the remaining appeal on second-instance costs, ruling that the appellant lost the case and thus bore the costs under the principle of losing party liability. The appellant's arguments regarding the opponent's unloyal behavior and financial hardship were deemed insufficient to override the statutory rule.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 373 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 1 pkt 2, 3 i art. 39821 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: The appeal remedy against a judgment on costs does not extend to costs awarded in the first instance, and a losing party is generally liable for all necessary litigation costs unless exceptional circumstances of justice justify otherwise.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 81/11
POSTANOWIENIE
Dnia 13 października 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)
SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)
SSA Roman Dziczek
w sprawie z powództwa T. S.
przeciwko M. S. i Gminie K.
o ustalenie,.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 13 października 2011 r.,
zażalenia powoda na orzeczenie o kosztach zawarte w pkt 2 wyroku
Sądu Apelacyjnego
z dnia 15 kwietnia 2011 r.,
odrzuca zażalenie w części zaskarżającej rozstrzygnięcie co
do kosztów procesu w postępowaniu pierwszoinstancyjnym,
a w pozostałym zakresie zażalenie oddala.
Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 15 kwietnia 2011 r. Sąd
Apelacyjny zasądził od powoda na rzecz pozwanego M. S. 13 800 zł tytułem zwrotu
kosztów postępowania za obie instancje i odstąpił od obciążenia powoda kosztami
postępowania na rzecz pozwanej Gminy K.–K. W uzasadnieniu wyjaśnił, że
zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego M. S. sumy 13800 zł było
konsekwencją zmiany wyroku Sądu pierwszej instancji i oddalenia powództwa (art.
98 k.p.c.). Na sumę tę składały się: kwota 3600 zł z tytułu kosztów zastępstwa
procesowego przed Sądem pierwszej instancji, kwota 7500 zł z tytułu opłaty od
apelacji i kwota 2700 zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu
apelacyjnym. Uzasadniając rozstrzygnięcie o odstąpieniu od obciążenia powoda
kosztami wobec pozwanej Gminy (art. 102 k.p.c.), wskazał, że nieprawidłowe
działanie Gminy - naruszenie przez nią pierwszeństwa powoda w nabyciu lokalu
mieszkalnego - wywołało wątpliwość u powoda co do ważności zawartej umowy
sprzedaży lokalu i doprowadziło do wszczęcia procesu.
Powód zaskarżył postanowienie Sądu Apelacyjnego w części dotyczącej
zasądzenia od powoda na rzecz M. S. kwoty 13800 zł. Zarzucił naruszenie art. 102
k.p.c. przez jego niezastosowanie w stosunku do pozwanego M. S. W uzasadnieniu
zażalenia wskazał, że pozwany M. S. (jego ojczym), zachował się wobec niego
wyjątkowo nielojalnie. Ponadto powołał się na swą trudną sytuację życiową.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie powoda w części dotyczącej kwoty 3600 zł (kosztów zastępstwa
procesowego przed Sądem pierwszej instancji) podlega odrzuceniu na podstawie
art. 373 w związku z art. 3941 § 1 pkt 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. jako
niedopuszczalne. Środek zaskarżenia przewidziany w art. 394 1 § 1 pkt 2 k.p.c. nie
odnosi się do zawartych w wyroku sądu drugiej instancji rozstrzygnięć o kosztach
procesu poniesionych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym (por. postanowienia
Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 45/2010, OSNC 2010, nr 12,
poz. 171, z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10, niepubl., i z dnia 3 grudnia 2010 r.,
I CZ 120/10, LEX nr 818566).
Natomiast w zakresie dotyczącym pozostałej kwoty, tj. 10200 zł (kosztów
związanych z postępowaniem apelacyjnym), zażalenie powoda jest bezzasadne
i na podstawie art. 39814 w związku art. 3941 § 3 k.p.c. podlega oddaleniu. Sąd
Apelacyjny obciążając powoda obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania
kierował się wyrażoną w art. 98 § 1 k.p.c. zasadą odpowiedzialności za wynik
sprawy. Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest
zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia
praw i celowej obrony (koszty procesu). W sprawie strona powodowa ze względu
na oddalenie powództwa przez Sąd drugiej instancji jest stroną przegrywającą.
Nieobciążenie na podstawie art. 102 k.p.c. strony przegrywającej kosztami procesu
może mieć miejsce jedynie wyjątkowo, w szczególnie uzasadnionych wypadkach,
ze względów słusznościowych. Twierdzenie powoda o wyjątkowo nielojalnym
zachowaniu pozwanego i doprowadzeniu do samodzielnego wykupu mieszkania
nie zostało wsparte przekonywającą argumentacją. Również powołanie się na
trudną sytuację życiową i niskie dochody nie może stanowić uzasadnienia do
odstąpienia od zasady ponoszenia kosztów procesu przez stronę przegrywającą.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.