Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CZ 74/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against second-instance ruling on court fee refund as not appealable.

Numero d'incarto V CZ 74/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defendants' appeal against the appellate court's decision denying their request for a partial refund of litigation costs. The defendants argued that Article 394 § 1(9) of the Civil Procedure Code allowed them to appeal, but the court held this provision only governs admissibility to the second instance. The court determined that rulings on court fee refunds are not listed in the specific categories of appealable decisions under Article 3941 § 1 and § 2 of the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1, 2 k.p.c.; Art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c.; Rulings on court fee refunds by the second-instance court are not appealable to the Supreme Court as they fall outside the statutory list of appealable procedural decisions.

Parole chiave

Generato dall'IA
court fee refund appeal admissibility second instance court civil procedure code supreme court jurisdiction procedural ruling litigation costs

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c.
Pozwani złożyli – na podstawie art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. – zażalenie na
Art. 3941 § 1 k.p.c.
wymienionym w art. 3941 § 1 k.p.c., ani postanowieniem kończącym postępowanie
Art. 3941 § 2 k.p.c.
w sprawie (art. 3941 § 2 k.p.c.), zatem nie przysługuje od niego środek odwoławczy.
Art. 373 k.p.c.
(art. 373 k.p.c. w związku z art.
Art. 398 § 2 k.p.c.
3941 § 3, art. 39821 i art.
u.k.s.c.
Nr 167, poz. 1398 ze zm. – dalej: "u.k.s.c."). Odrębność kosztów sądowych polega
art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c
Pozwani złożyli – na podstawie art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c.
art. 3941 § 1 k.p.c
wymienionym w art. 3941 § 1 k.p.c., ani postanowieniem kończącym postępowanie
art. 3941 § 2 k.p.c
w sprawie (art. 3941 § 2 k.p.c.), zatem nie przysługuje od niego środek odwoławczy.
art. 373 k.p.c
(art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
SK 3/05
Constitutional Court declares Civil Procedure Code provision limiting appeal on costs inadmissible due to two-instance principle.
IV CZ 28/07
Appeal on costs ruling dismissed; Second instance court rulings are not appealable to Supreme Court.
SK 3/98
Constitutional complaint dismissed as the challenged criminal procedure code provision lost legal force before the ruling. The court declared the proceedings void due to the lapse of the statute's validity. The court ruled that the challenged provision lost legal force before the ruling, so the proceedings were dismissed. The court held that the challenged provision lost legal force before the ruling, so the proceedings were dismissed.
P 11/05
Constitutional Court invalidates co-op housing law clause making property transfer dependent on membership acceptance.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 12 grudnia 2007 r., V CZ 74/07

Na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie zwrotu opłaty

sądowej nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.

Sędzia SN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz

Sędzia SN Marian Kocon

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa "F." S.A. w K. przeciwko "V.-P.H.",

spółce z o.o. w Z.G., Iwonie D. i Wiesławowi D. o zapłatę, po rozpoznaniu na

posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 grudnia 2007 r. zażalenia strony

pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 lutego

2007 r.

odrzucił zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 września 2006 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę

kasacyjną pozwanych. Pozwani wnieśli o zwrot uiszczonej opłaty kasacyjnej, ale

Sąd Apelacyjny w Katowicach postanowieniem z dnia 27 lutego 2007 r. oddalił ich

wniosek.

Pozwani złożyli – na podstawie art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. – zażalenie na

powyższe postanowienie, domagając się jego zmiany. Twierdzili, że przysługuje im

zwrot trzech czwartych części uiszczonej opłaty.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sądowe postępowanie cywilne ma charakter dwuinstancyjny, a Sąd

Najwyższy rozpoznaje – w ograniczonym zakresie – środki odwoławcze od

prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji. Z tej przyczyny postanowienia sądu

drugiej instancji o charakterze procesowym podlegają zaskarżeniu w drodze

zażalenia do Sądu Najwyższego tylko w sytuacjach wyraźnie przewidzianych w

ustawie, określonych kazuistycznie w art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. Powołany przez

pozwanych art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. nie ma tu zastosowania, gdyż statuuje tylko

dopuszczalność zażalenia do sądu drugiej instancji.

Zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego nie jest orzeczeniem

wymienionym w art. 3941 § 1 k.p.c., ani postanowieniem kończącym postępowanie

w sprawie (art. 3941 § 2 k.p.c.), zatem nie przysługuje od niego środek odwoławczy.

Zażalenie pozwanych, jako niedopuszczalne, podlega w konsekwencji odrzuceniu

(art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).

W wyroku z dnia 27 marca 2007 r., SK 3/05 (Dz.U. z 2007 r. Nr 61, poz. 418)

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 39818 § 2 k.p.c., w brzmieniu obowiązującym

do czasu jego uchylenia, w zakresie, w jakim uniemożliwia zaskarżenie

postanowienia w przedmiocie kosztów procesu zasądzonych po raz pierwszy przez

sąd drugiej instancji, jest niezgodny z art. 78 w związku z art. 176 Konstytucji.

Wyrok ten rozstrzygnął o zgodności z Konstytucją treści normatywnej konkretnego

przepisu, tj. art. 39818 § 2 k.p.c., nie mógł więc wywrzeć skutku w stosunku do art.

3941 § 2 k.p.c., nawet zawierającego normę tożsamą z normą objętą sentencją

wyroku (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2007 r., IV

CZ 28/07, nie publ., oraz uzasadnienia wyroków Trybunału Konstytucyjnego z dnia

19 października 1998 r., SK 3/98, OTK Zb.Urz. 1998, nr 5, poz. 69, oraz z dnia 9

listopada 2005 r., P 11/05, OTK-A Zb.Urz. 2005, nr 10, poz. 113).

Artykuł 3941 § 2 k.p.c. wyłącza również dopuszczalność zaskarżenia do Sądu

Najwyższego orzeczenia w przedmiocie zwrotu opłaty sądowej. Tej problematyki

nie dotyczy jednak wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 marca 2007 r., SK

3/05, odnosi się bowiem wyłącznie do kosztów procesu (art. 98-110 k.p.c.).

Problematyka kosztów sądowych została natomiast unormowana w osobnej

ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.

Nr 167, poz. 1398 ze zm. – dalej: "u.k.s.c."). Odrębność kosztów sądowych polega

przede wszystkim na tym, że mają one charakter publicznoprawny i taki jest

charakter relacji między stroną a Skarbem Państwa w postępowaniu sądowym.

Czynności związane ze zwrotem opłaty (art. 79, 80 i 99 u.k.s.c.) są czynnościami

wykonawczymi, powierzonymi sądowi (art. 80 ust. 2 u.k.s.c.), przewodniczącemu

oraz referendarzowi sądowemu (art. 82 u.k.s.c.). Jeżeli wniosek strony o zwrot

opłaty rozstrzygnie referendarz sądowy, to na jego zarządzenie przysługuje skarga

do sądu, który orzeka jak sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o

zażaleniu (art. 39823 k.p.c.).

Z przedstawionych przyczyn jest oczywiste, że na postanowienie sądu drugiej

instancji w przedmiocie zwrotu opłaty sądowej nie przysługuje zażalenie do Sądu

Najwyższego.