Supreme Court dismisses appeal on civil costs as its rulings are final and non-appealable under the Constitution.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the allocation of legal costs in a civil proceedings renewal case. The appellant argued that the Supreme Court's decision to deny costs was erroneous, but the court held that no appeal mechanism exists against its rulings due to its constitutional status as the highest judicial organ. Consequently, the court ruled that the appellant's attempt to challenge the decision constituted an inadmissible appeal rather than valid legal assistance.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 183 ust. 1 Konstytucji; Art. 3941 k.p.c.: The Supreme Court's rulings are final and non-appealable; an attempt to appeal such a decision does not constitute legal assistance and thus does not justify the award of state-funded legal costs.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 71/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Trzaskowski w sprawie ze skargi W.R.o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 22 kwietnia 2015 r. sygn. akt I ACa …/15w sprawie z powództwa W.R.przy uczestnictwie Skarbowi Państwa-Ministrowi Sprawiedliwościo zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 marca 2018 r.,zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 2017 r. sygn. akt V CZ 71/17, odrzuca zażalenie i oddala wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Powód W.R. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości o zapłatę zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 22 kwietnia 2015 r. Postanowieniem z dnia 12 maja 2017 r. Sąd Apelacyjny w K. skargę powoda odrzucił.Postanowienie to zaskarżył powód, zarzucając:
1) naruszenie art. 117 § 2 k.p.c. w stopniu mającym wpływ na treść wydanego postanowienia przez brak ustanowienia pełnomocnika z urzędu dla powoda w ramach postępowania zainicjowanego skargą z dnia 15 lutego 2017 r. o wznowienie postępowania, co doprowadziło do pozbawienia powoda możności obrony swoich praw, a tym samym skutkowało nieważnością postępowania;
2) naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. w stopniu mającym wpływ na treść wydanego postanowienia przez odrzucenie skargi na skutek błędnego przyjęcia, iż skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie.Postanowieniem z dnia 10 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy w pkt 1 oddalił zażalenie, w pkt 2 zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w K. na rzecz adwokata P.S. kwotę 5400 zł wraz z należnym podatkiem od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu zażaleniowym, a w pkt 3 zasądził od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 3600 tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.W.R. zaskarżył zażaleniem pkt 3 postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie zwrotu kosztów postepowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości wniesienia jakiegokolwiek środka odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego, co wynika z jego ustrojowego usytuowania jako naczelnego organu sądowego sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji).
W każdym systemie sądowym na najwyższym szczeblu ustroju sądów znajduje się organ naczelny - sąd najwyższy (naczelny, krajowy itp.), którego orzeczenia są ostateczne i niezaskarżalne. W ten sposób wyczerpuje się istota i ustrojowy sens instancyjnego rozpoznawania spraw. Potwierdzają to także ustawy normujące postępowanie sądowe, nieprzewidujące zaskarżania orzeczeń Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c.; por. także np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2000 r., II UZ 82/00, nie publ., z dnia 17 września 2004 r., III SO 8/04, nie publ., z dnia 3 marca 2010 r., III SO 1/10, nie publ., z dnia 9 marca 2011 r., III SO 1/11, nie publ. i z dnia 24 marca 2014 r., III CO 9/14, nie publ.).Z tych względów orzeczono, jak na wstępie (art. 373 w związku z art. 397 § 2 i art. 39821 k.p.c.).Sąd Najwyższy oddalił wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że czynności adwokata ustanowionego z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, wywołując skutek w postaci odrzucenia środka prawnego, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienie Sądu Najwyższego z 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123). Wniesienie niedopuszczalnego zażalenia nie może zostać uznane za udzielenie pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania od Skarbu Państwa wynagrodzenia ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi (n. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41, z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ. i z dnia 11 maja 2011 r., II CSK 699/10, OSCN-ZD 2011, nr C, poz. 72). jw a.ł