Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CZ 57/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses debtor's appeal on execution costs, ruling fees must be paid by parties, not the bailiff.

Numero d'incarto V CZ 57/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the debtor's appeal against the lower court's order for the creditor to recover execution and appeal costs. The debtor argued that since the creditor's plan was flawed, the bailiff should bear the expenses rather than the debtor. The court rejected this, stating that bailiffs are not procedural parties and costs are only adjudicated between litigants.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: Costs of proceedings in execution proceedings are awarded only between parties; a bailiff, being an executive organ and not a party, cannot be ordered to pay procedural costs.

Parole chiave

Generato dall'IA
execution proceedings procedural costs bailiff liability appeal costs litigant parties cost allocation civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje
Art. 13 § 2 k.p.c.
odpowiednio w postępowaniu egzekucyjnym (art. 13 § 2 k.p.c.).
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
na przepisy art. 98 § 1 i 3 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
98 § 1 w związku z art. 391 § 1, 398 21 i 3941 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje
art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje
art. 13 § 2 k.p.c
odpowiednio w postępowaniu egzekucyjnym (art. 13 § 2 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 57/10

POSTANOWIENIE

Dnia 29 września 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku wierzycieli: Banku (…) Spółki Akcyjnej w W., Banku S.(…) w S.,

Banku P.(…) Spółki Akcyjnej w W., G. M., Spółdzielni Inwalidów H.(...) w K., Huty M.(…)

Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O., W.(…) Spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością w M., Y.(…) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G., Ś.(…)

Spółki Akcyjnej w Ż., Przedsiębiorstwa D.(…) Spółki Akcyjnej w T., R.(…) Spółki

Akcyjnej Zakładów M.(…) w R., E.(…) Spółki Akcyjnej w K., M.(…) Spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością w R., Województwa X. - Urzędu Marszałkowskiego w X., Urzędu

Wojewódzkiego w X., Skarbu Państwa - Naczelnika II Urzędu Skarbowego w B., Skarbu

Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż., Miasta Ż. i Gminy B.

przeciwko dłużniczce D. M.

przy udziale M. J., U. J., W. N., W. B., K. S., K. B., Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w

W. - Oddziału w B. oraz Skarbu Państwa - - Starosty Powiatowego w Ż.

oraz nabywców K. K. i Z. K.

o egzekucję z nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2010 r.,

zażalenia dłużniczki D. M. na orzeczenie o kosztach postępowania,

zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego w B. z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt II

Cz (…),

1. oddala zażalenie,

2. zasądza od dłużniczki D. M. na rzecz wierzycielki Huty M.(...) spółki z o.o. w

O. kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w B. – po rozpoznaniu zażaleń wierzycielki Huty M.(...) sp. z o.o.

w O. i dłużniczki D. M. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 24 listopada

2009 r., wydanego na skutek zarzutów przeciwko planowi podziału – postanowieniem z

dnia 28 kwietnia 2010 r. zmienił częściowo zaskarżone postanowienie, oddalił zażalenie

wierzycielki w pozostałej części, a zażalenie dłużniczki w całości i orzekł o kosztach

postępowania w ten sposób, że zasądził od dłużniczki na rzecz wierzycielki Huty M.(...)

sp. z o.o. w O. kwotę 3 990,86 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem

pierwszej instancji oraz kwotę 1000 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

zażaleniowego.

W uzasadnieniu orzeczenia o kosztach postępowania Sąd Okręgowy powołał się

na przepisy art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 99, 108 § 1, 391 § 1, 397 § 2 i 13 § 2 k.p.c. i

stwierdził, że stroną wygrywającą sprawę jest Huta M.(...) sp. z o.o. w O., której

dłużniczka powinna zwrócić koszty postępowania poniesione zarówno w pierwszej, jak i

w drugiej instancji. Do kosztów postępowania przed Sądem pierwszej instancji Sąd

Okręgowy zaliczył: opłatę sądową w kwocie 100 zł, wynagrodzenie pełnomocnika

procesowego według stawki określonej w § 10 pkt 7 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej

przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. –

dalej: „rozporządzenie”) w kwocie 3 600 zł oraz wydatki poniesione przez pełnomocnika

w związku z udziałem w posiedzeniu w dniu 12 listopada 2009 r. w kwocie 290,86 zł. Do

kosztów postępowania zażaleniowego zaliczył natomiast opłatę sądową w kwocie 100 zł

oraz wynagrodzenie pełnomocnika według stawki określonej w § 12 ust. 2 pkt 1 w

związku z § 10 pkt 7 rozporządzenia w kwocie 900 zł.

W zażaleniu na zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego orzeczenie

o kosztach postępowania dłużniczka podniosła, że nie kwestionowała sposobu

zaspokojenia wierzytelności Huty M.(...) sp. z o.o. w O. oraz że plan podziału sumy

uzyskanej z egzekucji został sporządzony błędnie przez komornika. W tej sytuacji,

zdaniem dłużniczki, poniesione przez wierzycielkę koszty postępowania powinien

zwrócić komornik. W konkluzji żaląca wniosła o uchylenie orzeczenia nakładającego na

nią obowiązek zwrotu wierzycielce kosztów postępowania przez Sądem pierwszej i

drugiej instancji ewentualnie obciążenie tymi kosztami komornika.

Wierzycielka wniosła o odrzucenie ewentualnie oddalenie zażalenia i zasądzenie

od dłużniczki kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje

na postanowienia sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były

przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Przepis ten stosuje się

odpowiednio w postępowaniu egzekucyjnym (art. 13 § 2 k.p.c.).

Sąd pierwszej instancji w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2010 r. nie orzekł o

kosztach postępowania. Dopiero Sąd Okręgowy uwzględniając zażalenie wierzycielki

zmienił częściowo postanowienie Sądu pierwszej instancji i przyznał wierzycielce zwrot

kosztów postępowania poniesionych przez nią zarówno w pierwszej, jak i w drugiej

instancji. Koszty w kwocie 3 990,86 zł nie były więc przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu

pierwszej instancji. W tej sytuacji nie można podzielić poglądu wierzycielki, że zażalenie

w części dotyczącej kosztów postępowania przed Sądem pierwszej instancji jest

niedopuszczalne.

Zażalenie dłużniczki trzeba jednak uznać za pozbawione uzasadnionych

podstaw. Jak już wyjaśniał Sąd Najwyższy, komornik jest organem egzekucyjnym, a nie

stroną czy uczestnikiem postępowania egzekucyjnego (zob. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 14 marca 2000 r., II CKN 496/00, OSNC 2000, nr 9, poz. 168, z

dnia 12 czerwca 2002 r., III CZP 33/02, OSNC 2003, nr 5, poz. 61 i z dnia 22 marca

2007 r., III CZP 2/07, nie publ.). Sąd orzeka natomiast o obowiązku zwrotu kosztów

procesu lub innego postępowania, do którego z mocy art. 13 § 2 k.p.c. stosuje się

odpowiednio przepisy o procesie, tylko między stronami. Zarzut żalącej, że koszty

wierzycielki powinien ponieść w niniejszej sprawie komornik, nie może więc odnieść

zamierzonego skutku.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3

k.p.c. oraz art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1, 398 21 i 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie i

zasądził od dłużniczki na rzecz wierzycielki koszty postępowania zażaleniowego w

wysokości określonej w § 12 ust. 2 pkt 2 w związku z § 6 pkt 3 rozporządzenia.