Supreme Court dismisses appeal on costs, allowing party to recover appeal fees due to court error.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendants' appeal regarding litigation costs while ordering them to pay the plaintiff's appeal fees. The lower court had exempted the plaintiff from appeal costs because the appeal was based solely on a clear error by the first-instance court regarding the lawyer's fee. The Supreme Court upheld this decision, ruling that obvious judicial errors unrelated to the parties' conduct should not result in financial penalties for the litigants.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 102 k.p.c.; Art. 395 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.; When an appeal is filed solely due to a clear error by the lower court unrelated to the parties' conduct, the appellate court may exempt the losing party from appeal costs under Art. 102 k.p.c.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 53/12
POSTANOWIENIE
Dnia 21 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi J. G.
o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w O.
z dnia 6 kwietnia 2011 r.,
w sprawie z powództwa J. G.
przeciwko A. Z. i J. Z.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 21 listopada 2012 r.,
zażalenia pozwanych na orzeczenie o kosztach, zawarte w postanowieniu Sądu
Okręgowego w O.
z dnia 23 lutego 2012 r.,
1. oddala zażalenie
2. zasądza od pozwanych na rzecz skarżącej J. G. kwotę 120 zł (sto
dwadzieścia)
tytułem
zwrotu
zażaleniowego.
Uzasadnienie
kosztów
postępowania
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r., Sąd Okręgowy w O.,
na podstawie art. 395 § 2 k.p.c., uchylił punkt 3 postanowienia z dnia 29 listopada
2011 r., orzekł ponownie o kosztach postępowania wznowieniowego, obciążając
nimi powódkę oraz odstąpił od obciążania powódki kosztami postępowania
zażaleniowego (punkt 3). W uzasadnieniu wskazał, że zażalenie było oczywiście
zasadne z uwagi na błąd sądu, dotyczący stawki wynagrodzenia pełnomocnika,
który nie powinien obciążać powódki jako strony przegrywającej. Uzasadniało to
zastosowanie art. 102 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie pozwani zarzucili naruszenie art. 102
k.p.c. i wnieśli o jego zmianę poprzez zasądzenie od powódki kosztów
postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione. Artykuł 102 k.p.c. przewiduje wyjątek od
- odnoszącej się do obowiązku rozliczania kosztów postępowania – zasady
odpowiedzialności za wynik procesu i pozwala na odstąpienie od niej
„w szczególnie uzasadnionych wypadkach". Fakt ich wystąpienia (bądź braku)
podlega
dyskrecjonalnej
ocenie
sądu,
dokonywanej
indywidualnie
na
tle
całokształtu okoliczności rozpoznanej sprawy.
Z rozstrzygnięcia wydanego w niniejszej sprawie wynika, że Sąd uznał,
iż w sprawie
mają
miejsce
szczególne
okoliczności,
które
przemawiają
za zastosowaniem art. 102 k.p.c. Taką okoliczność stanowi fakt, że postępowanie
zażaleniowe było skutkiem wyłącznie błędu popełnionego przez sąd orzekający;
błędu, do którego powódka w żaden sposób się nie przyczyniła. Należy zgodzić się
z oceną, że oczywiste błędy sądu rozpoznającego sprawę, niezwiązane w żaden
sposób z czynnościami i stanowiskiem stron, nie powinny powodować ujemnych
konsekwencji dla żadnej ze stron postępowania. Taka sytuacja ma miejsce
w niniejszej sprawie Brak zatem podstaw do kwestionowania oceny Sądu co do
możliwości zastosowania art. 102 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 398 14 w zw. z art.. 3941 § 3
k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania
zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, art. 397
§ 2 i art. 3941 § 3 k.p.c.
es