Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CZ 51/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on costs order due to lawyer's failure to prove force majeure for late filing.

Numero d'incarto V CZ 51/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a late appeal on costs. The appellant argued that a national holiday and lack of postal service prevented timely filing, but the court found the lawyer failed to meet the standard of care required for professionals. Consequently, the court ruled that the delay was attributable to the lawyer's negligence rather than unforeseeable circumstances.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 169 § 2 k.p.c.; Art. 380 k.p.c.; Art. 398 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: A professional lawyer's failure to account for potential postal delays during a long weekend constitutes negligence, precluding the restoration of a missed procedural deadline.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline professional negligence restoration of term postal service failure long weekend impact costs order appeal standard of care

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 168 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c., przywrócenie terminu do dokonania spóźnionej
Art. 169 § 2 k.p.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił obrazę art. 169 § 2
Art. 380 k.p.c.
zażaleniem postanowienia w trybie art. 380 k.p.c. w zw.
Art. 398 k.p.c.
zażaleniem postanowienia w trybie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 398 21 k.p.c. i art. 3941
Art. 3941 § 3 k.p.c.
i art. 3941 § 3 k.p.c. Zażalenie w tej części podlegało zatem odrzuceniu.
art. 169 § 2 k.p.c
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił obrazę art. 169 § 2
art. 370 k.p.c
k.p.c., art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. poprzez uznanie, że przedstawione
art. 397 § 2 k.p.c
k.p.c., art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. poprzez uznanie, że przedstawione
art. 380 k.p.c
zażaleniem postanowienia w trybie art. 380 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. Zażalenie w tej części podlegało zatem odrzuceniu.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 51/12

POSTANOWIENIE

Dnia 21 listopada 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa R. P.

przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w G.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 listopada 2012 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 16 stycznia 2012 r., ,

odrzuca

w punkcie

zażalenie

w

części

(pierwszym)

dotyczącej

rozstrzygnięcia

zaskarżonego

postanowienia,

a w pozostałym zakresie oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek

powoda o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o

kosztach procesu zawarte w punkcie 3 wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 4

października 2011 r. oraz odrzucił zażalenie na to postanowienie. W uzasadnieniu

wskazał, że powód nie uprawdopodobnił, aby zaistniały okoliczności uzasadniające

wniosek o przywrócenie terminu, a konsekwencją oddalenia tego wniosku jest

odrzucenie zażalenia na postanowienie o kosztach procesu, jako spóźnionego, bo

wniesionego po upływie terminu tygodniowego, który upłynął w dniu 12 listopada

2011 r., tj. w sobotę, która nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy.

W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił obrazę art. 169 § 2

k.p.c., art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. poprzez uznanie, że przedstawione

we wniosku okoliczności nie uprawdopodobniają przywrócenia terminu do

wniesienia

zażalenia,

powodujące

w

konsekwencji

jego

odrzucenie.

W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu

zażalenia

pełnomocnik

powoda

nie

zgodził

się

z

zapatrywaniem

Sądu

Apelacyjnego, iż twierdzenie o okolicznościach uchybienia terminu nie zostało

„niczym poparte”, a w konsekwencji że nie uprawdopodobnił, aby zaistniały

okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu. Podkreślił, że we

wniosku podał okoliczności, które uniemożliwiły nadanie przesyłki z zażaleniem

w sobotę 12 listopada 2011 r., a mianowicie, to, że w dniu poprzedzającym ten

dzień miało miejsce święto państwowe oraz to, że najbliższy urząd pocztowy był

dzień później nieczynny, co jest powszechną praktyką w przypadku tzw. „długich

weekendów”.

Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa w odpowiedzi na zażalenie wniosła

o jego oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że postanowienie oddalające wniosek

o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie podlega zażaleniu

do Sądu Najwyższego i może być objęte kontrolą jedynie na podstawie art. 380

k.p.c. (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ

53/06, niepubl. i postanowienia w, postanowienie z dnia 29 kwietnia 2011 r., I CZ

29/11, niepubl.). Warunkiem kontroli przez Sąd Najwyższy niezaskarżalnego

zażaleniem postanowienia w trybie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 398 21 k.p.c. i art. 3941

§ 3 k.p.c. jest zamieszczenie w środku zaskarżenia (zażaleniu) stosownego

wniosku oraz podniesienie stosownego zarzutu procesowego, a w przypadku

środków zaskarżenia wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników wniosek

ten winien być jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości sformułowany.

Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, takiego wniosku

w zażaleniu nie zawarł, jak również nie sformułował stosownego zarzutu.

W związku z powyższym niedopuszczalna była sama kontrola naruszenia art. 169

§ 2 k.p.c., bez kontroli art. 168 k.p.c. w związku z art. 380 k.p.c. w zw. z art. 398 21

k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. Zażalenie w tej części podlegało zatem odrzuceniu.

Nawet jednak gdyby uznać, że wobec skierowania zarzutu i argumentacji

wyłącznie przeciwko rozstrzygnięciu w zakresie wniosku o przywrócenie terminu,

zażalenie zawiera domniemany wniosek o dokonanie kontroli w tym zakresie,

to brak jest podstaw do zakwestionowania stanowiska Sądu Apelacyjnego.

Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c., przywrócenie terminu do dokonania spóźnionej

czynności procesowej może nastąpić wówczas, jeżeli strona nie dokonała

w terminie

czynności

procesowej

bez

swojej

winy.

Miernik

staranności

w dokonywaniu czynności procesowych należy oceniać przy przyjęciu standardu

dołożenia należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swoje własne

życiowo ważne sprawy. Brak winy w dokonaniu czynności procesowej w terminie

będzie zachodził bowiem wówczas, gdy jej dokonaniu w terminie przeszkodziła

okoliczność, której, w danych okolicznościach, nie można było przezwyciężyć przy

zachowaniu zwykłej staranności wymaganej od strony należycie dbającej o swoje

interesy lub jej pełnomocnika przy dokonywaniu tego rodzaju czynności

(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71,

OSP 1972, nr 7, poz. 14, z dnia 10 stycznia 2007 r., I CZ 108/06, Lex nr 258547).

Podzielić należy ocenę, że pełnomocnik powoda nie dochował staranności

wymaganej od profesjonalnych pełnomocników przy sporządzaniu i wnoszeniu

zażalenia. Nie usprawiedliwia spóźnionego wniesienia zażalenia okoliczność,

że w miejscowości zamieszkania pełnomocnika powoda brak placówki pocztowej,

a jedyna poczta w gminie T. w dniu 12 listopada 2011 r. była nieczynna z powodu

długiego weekendu.

Profesjonalny pełnomocnik, planując wniesienie zażalenia,

czy dokonanie innej czynności procesowej, musi bowiem uwzględnić, kierując się

zwykłym doświadczeniem życiowym, że w okresie biegu terminu mogą nastąpić

czasowe przeszkody - związane przykładowo z tym, że niektóre placówki pocztowe

mogą być nieczynne z uwagi na tzw. „długie weekendy”– co może utrudnić mu

sporządzenie i wniesienie zażalenia w ostatnim dniu terminu. Dodatkowo

okoliczność, że kancelaria pełnomocnika powoda jest nieczynna w sobotę,

oznacza, że nie mógł on wykluczyć pojawienia się tego rodzaju przeszkody w

okresie biegu terminu do wniesienia zażalenia. Powyższe prowadzi do wniosku, że

niezachowanie terminu do wniesienia apelacji nastąpiło z przyczyn zawinionych

przez pełnomocnika powoda.

W konsekwencji nie można uznać, że zażalenie zostało wniesione

w terminie, wobec czego jego odrzucenie przez Sąd Apelacyjny było prawidłowe.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

jw