Supreme Court dismisses appeal on litigation costs citing lack of financial hardship and procedural fault.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding litigation costs, ordering her to pay 317 PLN to the plaintiff. The appellant argued for cost reduction based on financial disparity, lack of process initiation, and the precedent nature of the case. The court rejected these claims, ruling that the appellant's own procedural conduct and the statutory minimum cost assessment precluded any deviation from the standard.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 102 k.p.c.; art. 98 k.p.c.; art. 398 § 14 k.p.c.; art. 394 § 3 k.p.c.; art. 98 k.p.c.; art. 108 § 1 k.p.c.: An appeal against litigation costs is inadmissible if the appellant failed to initiate proceedings, contested the claim, and the statutory minimum cost assessment renders further evaluation of legal aid necessity unnecessary.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 51/09
POSTANOWIENIE
Dnia 14 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Strzelczyk
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa "S." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
w T.
przeciwko W. B. i K. B.-O.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 14 października 2009 r.,
zażalenia pozwanej K. B.-O. na postanowienie Sądu Apelacyjnego
[…]
z dnia 8 lipca 2009 r.,
1.) oddala zażalenie;
2.) zasądza od pozwanej K. B.-O. na rzecz powódki kwotę 317
zł (trzysta siedemnaście) tytułem zwrotu kosztów
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie
pozwanej K. B.-O. na postanowienie Sądu Okręgowego w G. odrzucające apelację
i zasądził od niej na rzecz powódki kwotę 3 600 zł tytułem kosztów postępowania
zażaleniowego.
Pozwana w zażaleniu zakwestionowała orzeczenie o kosztach procesu,
domagając się jego zmiany i odstąpienia od obciążenia jej tymi kosztami albo
uchylenia zaskarżonego orzeczenia celem ponownego rozpoznania wniosku strony
przeciwnej.
Skarżąca powołała się na naruszenie art. 102 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c.,
zwracając uwagę na dysproporcję majątkową stron, niezainicjowanie przez nią
procesu i precedensowy charakter sprawy oraz na nieadekwatność wysokości
zasądzonych kosztów wobec nakładu pracy pełnomocnika powódki.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy było
roszczenie powódki o zwrot zaliczki wpłaconej na poczet ceny sprzedaży
nieruchomości, w sytuacji gdy umowa sprzedaży nie doszła do skutku. Pozwani
jako współwłaściciele nieruchomości o wartości 5 mln zł otrzymali mianowicie
zaliczkę w wysokości 500 000 zł.
Wszystkie powołane w zażaleniu argumenty są nieuzasadnione w świetle
wykładni art. 102 k.p.c., mającego wyjątkowy charakter. Precedensowy charakter
sprawy nie stwarza podstawy do odstępstwa od zasady określonej w art. 98 k.p.c.,
podobnie jak ewentualne dysproporcja majątkowa stron. Stan majątkowy strony
zobowiązanej może tu mieć znaczenie, o ile uniemożliwia pokrycie kosztów, ale
taka sytuacja po stronie pozwanej nie zachodzi.
Pozwana nie jest uprawniona do skorzystania z przepisu art. 101 k.p.c., gdyż
– wbrew jej twierdzeniom - stworzyła konieczność wniesienia zasadnego pozwu
i nie uznała roszczenia przy pierwszej czynności. Co więcej, kwestionowała stale te
roszczenie.
Sąd Apelacyjny zasądził koszty zażaleniowe w minimalnej wysokości,
w związku z czym nie wystąpiła potrzeba oceny nakładu pracy pełnomocnika strony
przeciwnej; o wysokości tak orzeczonych koszów rozstrzygnął prawodawca.
Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art.
3941 § 3 k.p.c.) oraz orzec o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 98 i 108
§ 1 k.p.c.).