Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CZ 48/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-exhaustion of remedies due to prior rejection of motion for costs waiver.

Numero d'incarto V CZ 48/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a motion for a retrial. The appellant argued that the lower court failed to consider specific grounds for retrial under civil procedure law. The court ruled that since the appellant had already lost a separate motion for costs waiver, the appeal was inadmissible as it did not exhaust available procedural remedies.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: An appeal against a decision rejecting a motion for costs waiver is inadmissible if the appellant has not first exhausted the possibility of obtaining a waiver of costs.

Parole chiave

Generato dall'IA
non-exhaustion of remedies motion for costs waiver inadmissible appeal civil procedure law procedural prerequisites

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 394 § 3 k.p.c.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2014 r., I CSK 296/13, nie publ.).Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
i art. 39814 k.p.c.) i rozstrzygnął o kosztach postępowania zażaleniowego (art.
Art. 98 k.p.c.
39814 k.p.c.) i rozstrzygnął o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 98 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 10, 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r.
§§ 10, 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r.
i §§ 10, 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz.
art. 407 § 1 k.p.c
Sąd ten stwierdził brak ustawowych podstaw takiego wznowienia, a ponadto – przy założeniu, że takie podstawy mogłyby istnieć – wyjaśnił dodatkowo, iż skargę wniesiono na pewno po upływie terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c.W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art.
art. 401 pkt 2 k.p.c
407 § 1 k.p.c.W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 401 pkt 2 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
(przez jego nieuwzględnienie) i art. 233 § 1 k.p.c.Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia, uchylenie postanowienia Przewodniczącego z dnia 11 maja 2015 r.
art. 117 § 5 k.p.c
401 pkt 2 k.p.c., ponieważ chodzi tu o uprawnienie Sądu do autonomicznej oceny wystąpienia przesłanek takiego ustanowienia, przewidzianych w art. 117 § 5 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2014 r., I CSK 296/13, nie publ.).Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CSK 296/13
Supreme Court dismisses appeal by prisoner for lack of statutory prerequisites under Civil Procedure Code Article 3989. Appeal rejected due to procedural defects not meeting legal standards.
I ACa 1279/13
Appeal dismissed for failure to specify content of apology and correction in personality rights case.
I ACa 199/15
Appeal court partially allowed claim by increasing damages while dismissing procedural violation arguments.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 48/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)‎SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi H. L. o wznowienie postępowania w sprawie I C 1100/11 ( I ACa 1279/13) z powództwa H. L.‎przeciwko D. w W.‎o ustalenie nieistnienia uchwały,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 września 2015 r.,‎zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z dnia 11 maja 2015 r., sygn. akt I ACa 199/15, 1. oddala zażalenie;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 180 ( sto osiemdziesiąt ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 maja 2015 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę H. L. o wznowienie postępowania w sprawie I C 1100/11 (I A Ca 1279/13). Sąd ten stwierdził brak ustawowych podstaw takiego wznowienia, a ponadto – przy założeniu, że takie podstawy mogłyby istnieć – wyjaśnił dodatkowo, iż skargę wniesiono na pewno po upływie terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c.W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 401 pkt 2 k.p.c. (przez jego nieuwzględnienie) i art. 233 § 1 k.p.c.Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia, uchylenie postanowienia Przewodniczącego z dnia 11 maja 2015 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z akt sprawy wynika, że wniesione przez skarżącego zażalenie obecnie rozstrzygnięcia dotyczące skargi o wznowienie postępowania, ponieważ postanowieniem z dnia 28 maja 2015 r. doszło do odrzucenia zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 maja 2015 r. o oddaleniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 26 i 45 akr sprawy).Sąd Apelacyjny szeroko rozważał to, jakie były intencje (wnioski) skarżącego i jakie podstawy mogłyby uzasadniać wznowienie postępowania w sprawie I C 1100/11 i ACa 1279/13 (k. 3-4 postanowienia).

Zestawił w związku z tym żądania skarżącego (powoda) formułowane w tych sprawach z przedmiotem i sposobem ich rozstrzygnięcia. Rozważania te doprowadziły do przekonywającej konkluzji, że nie istniała podstawa wznowienia postępowania przewidziana w art. 401 pkt 2 k.p.c., tj. brak należytej reprezentacji lub pozbawienia skarżącego możności działania w postępowaniu. Nie wskazywano też innych podstaw wznowienia postępowania przewidzianych w przepisach k.p.c.Wprawdzie skarżący w zażaleniu wskazuje naruszenie art. 401 pkt 2 k.p.c. (inne wskazane tam przepisy nie mogą stanowić samodzielnej podstawy wznowienia), jednakże nie podejmuje szerszej argumentacji prawnej mającej uzasadnić wystąpienie takiej właśnie przyczyny wznowienia (s, 5 zażalenia).

Nieustanowienie pełnomocnika z urzędu w określonym stadium postępowania rozpoznawczego nie może być uznane, jak sugeruje skarżący, za naruszenie art. 401 pkt 2 k.p.c., ponieważ chodzi tu o uprawnienie Sądu do autonomicznej oceny wystąpienia przesłanek takiego ustanowienia, przewidzianych w art. 117 § 5 k.p.c. (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2014 r., I CSK 296/13, nie publ.).Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39814 k.p.c.) i rozstrzygnął o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 10, 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz.

U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).