Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CZ 45/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory lawyer representation rules for appeals.

Numero d'incarto V CZ 45/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision on litigation costs. The appellant argued that the lower court failed to summon them to remedy a lack of mandatory legal representation. The court ruled that the appeal was inadmissible because it was filed personally by the appellant, violating the general rule requiring lawyer representation for appeals before the Supreme Court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c. in conjunction with Art. 398 § 14 k.p.c.: Appeals before the Supreme Court require representation by a lawyer or legal advisor; appeals filed personally are inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory lawyer representation inadmissible appeal Supreme Court procedure legal counsel requirement personal appeal filing

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
Przepis art. 871 § 1 k.p.c. przewiduje jako generalną regułę, że w postępowaniu
Art. 394 § 3 k.p.c.
oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
Przepis art. 871 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 45/10

POSTANOWIENIE

Dnia 30 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej (...) w G.

przeciwko A. J., Z. B. i A. J.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2010 r.,

zażalenia pozwanego Z. B. na postanowienie Sądu Okręgowego w J.

z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt II Cz (…),

oddala zażalenie i zasądza od pozwanego Z. B. na rzecz strony powodowej kwotę

600 zł (sześćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy w J. odrzucił zażalenie

pozwanego na postanowienie z dnia 5 stycznia 2010 r., którym uzupełnił postanowienie

z dnia 27 listopada 2009 r. w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu.

Na powyższe postanowienie pozwany wniósł zażalenie zaskarżając go w całości.

Żalący zarzucił Sądowi Okręgowemu w J., iż ten nie wezwał go o uzupełnienie braku

wskazanego

w

uzasadnieniu

zaskarżonego

obowiązkowego zastępstwa procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

postanowienia,

dotyczącego

Przepis art. 871 § 1 k.p.c. przewiduje jako generalną regułę, że w postępowaniu

przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców

prawnych. Przepisu § 1 nie stosuje się, gdy stroną, jej organem, przedstawicielem

ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub

doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej

przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych

związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem

niższej instancji. Zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w J. z dnia

5 styczna 2010 r. zostało przez pozwanego sporządzone osobiście. Sąd Okręgowy

przyjął zatem zasadnie, że było ono z tego powodu niedopuszczalne i podlegało

odrzuceniu bez wzywania skarżącego o uzupełnienie braku zażalenia.

Dlatego też zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało

oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.