Supreme Court dismisses appeal for divorce as inadmissible due to missing statutory grounds for review.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the appellate court's rejection of her divorce cassation. Although the appellant argued that missing sections of the cassation petition were lost in court, the court held that the document failed to meet statutory requirements. The decision rests on the mandatory nature of Article 393 of the Code of Civil Procedure, which requires specific grounds and reasons for review that cannot be cured by formal errors.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 393 § 1 pkt 1, 2, 3 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if it fails to state the grounds for review and the reasons therefor, as well as the legal issues requiring Supreme Court interpretation, and these defects cannot be remedied.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 45/02
POSTANOWIENIE
Dnia 14 maja 2002 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN
Zbigniew Strus (przewodniczący)
SSN
Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN
Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa Sławomira F.
przeciwko Katarzynie P.
o rozwód,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 14 maja 2002 r.,
zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 14 listopada 2001 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2001 r. Sąd Apelacyjny odrzucił kasację
pozwanej od wyroku sądu drugiej instancji wydanego w sprawie o rozwód. Sąd
wskazał, że wniesiona kasacja nie zawiera wszystkich elementów wymaganych przez
ustawę: brak jest w niej wskazania podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, a także
nie przytoczono okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. Te braki kasacji nie
podlegają naprawieniu w sposób właściwy dla usuwania braków formalnych pisma
procesowego i uzasadniają odrzucenie kasacji.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik pozwanej wywodzi, że w aktach
sprawy znajduje się jedynie pierwsza strona wniesionej kasacji, mimo że listem
poleconym została ona wysłana w całości, tzn. wraz z tymi elementami, których brak
spowodował odrzucenie,
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne. Nawet gdyby przyjąć, że to w Sądzie zaginęły
strona druga i trzecia wniesionej kasacji (dołączone do zażalenia}, to nadal kasacja ta
nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 393 3 § 1 k.p.c. Przepis ten zawiera
bowiem (w pkt 3), nieprzewidziany poprzednio, obowiązek przedstawienia okoliczności
uzasadniających jej rozpoznanie. Oznacza to, że poza przytoczeniem podstaw
kasacyjnych i ich uzasadnienia niezbędne jest dodatkowo wskazanie, jakie w sprawie
występuje zagadnienie prawne lub jakie przepisy powinny zostać zinterpretowane
przez Sąd Najwyższy z uwagi na poważne wątpliwości, jakie budzą lub też z uwagi na
rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 393 § 1 pkt 1 i 2).
Wskazanego wymagania nie spełnia kasacja pozwanej. Wymaganie to, zgodnie
z utrwalonym już orzecznictwem Sądu Najwyższego, jest wymaganiem odnoszącym
się do kasacji jako szczególnego środka odwoławczego i nie podlega sanacji.
Wymaganiu przedstawienia okoliczności uzasadniających przyjęcie kasacji do rozpoznania nie czyni przy tym zadość przytoczenie podstaw kasacji i ich uzasadnienia.
Kasacja dotknięta takim brakiem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. (Por.
w szczeg. orzecz. SN z 9 listopada 2000 r. II CKN 1385/00, OSNC 2001, nr 3,
poz. 51 oraz orzecz. SN z 12 grudnia 2000 r. V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz.
52).
Stanowisko to podtrzymane zostało w orzecz. SN z 5 kwietnia 2001 r. I CZ
30/01 (dotychczas nie publ.). W jego uzasadnieniu podkreśla się m. in., że za
spełnienie wymogu przewidzianego w art . 393 3 § 1 pkt 3 k.p.c
uznane
powołanie
nie może być
się przez skarżącego na naruszenie prawa materialnego
i uchybienia procesowe, gdyż oznacza to jedynie sprostanie wymaganiom zawartym
w art. 3933 § 1 pkt 2 k.p.c. Nie sposób utożsamiać przytoczenia podstaw kasacyjnych
i ich uzasadnienia (choćby najbardziej obszernego) ze spełnieniem warunku
przewidzianego w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. O odrębności wymagań ustawy świadczy
już samo ujęcie przez ustawodawcę każdej z wymienionych przesłanek w odrębnym
punkcie.
Zażalenie podlegało zatem oddaleniu (art. 39318 § 1 w zw. z art. 39319 i art. 385
k.p.c.