Supreme Court dismisses appeal on lawyer fees due to lack of detailed reasoning in lower court judgment.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's complaint regarding the calculation of legal fees in a civil dispute. The appellant argued that the lower court violated statutory provisions by setting fees higher than minimum rates without providing specific justifications. The court ruled that because the lower court's reasoning was limited to citing statutory articles without substantive analysis, the decision could not be effectively reviewed on appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 98, 99 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: A judgment on costs is not subject to appellate review if the reasoning is merely a citation of legal provisions without substantive justification for the calculated amounts.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 42/11
POSTANOWIENIE
Dnia 8 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z powództwa Gminy B.
przeciwko D. F.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2012 r.,
zażalenia pozwanej na orzeczenie o kosztach procesu, zawarte w wyroku Sądu
Apelacyjnego
z dnia 10 listopada 2010 r.,
uchyla zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10
listopada 2010 r., orzeczenie o kosztach procesu w części
dotyczącej opłaty za czynności radcy prawnego w
obu
instancjach i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi
Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu
Sądowi
rozstrzygnięcie
zażaleniowego.
o kosztach
postępowania
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 listopada 2010 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu
Okręgowego, którym oddalono powództwo o zapłatę 110 995,96 zł, w ten sposób,
że zasądził od pozwanej na rzecz powódki 105 180,20 zł z ustawowymi odsetkami,
oddalił powództwo pozostałej części i zasądził od pozwanej na rzecz powódki
12 767 zł kosztów procesu oraz oddalił apelację w pozostałej części i zasądził od
pozwanej na rzecz powódki 10 950 zł kosztów postępowania apelacyjnego.
Uzasadnienie orzeczenia o kosztach procesu zostało ograniczone do przytoczenia
przepisów art. 98 i 108 § 1 k.p.c.
Zawarte w wyroku postanowienie o kosztach za obie instancje zaskarżyła
zażaleniem pozwana w części dotyczącej rozstrzygnięcia o opłatach za czynności
radcy prawnego. Zarzuciła, że zasądzone w tym zakresie koszty zostały ustalone
z naruszeniem art. 98 § 3 i 99 k.p.c. oraz § 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 6 i § 12 ust. 1 pkt 2
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców
prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej
udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Ponadto podniosła,
że zachodzą w sprawie okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 102 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zawarte w uzasadnieniu wydanego w sprawie wyroku reformatoryjnego
motywy rozstrzygnięcia o kosztach procesu zarówno za pierwszą instancję, jak
i instancję odwoławczą zostały ograniczone jedynie do przytoczenia wskazanych
wyżej przepisów prawa. W tej sytuacji orzeczenie w przedmiocie kosztów
w zaskarżonym zakresie nie poddaje się kontroli instancyjnej. Nie jest możliwe
zwłaszcza odparcie zarzutu skarżącej, że Sąd ustalił wysokość zasądzonych opłat
za czynności radcy prawnego z naruszeniem § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców
prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej
udzielonej z przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm.),
polegającym na zasądzeniu opłaty w wysokości wyższej niż jedna stawka
minimalna, bez wskazania, jakie okoliczności przemawiają za tym. Przy ponownym
rozstrzyganiu o kosztach procesu niezbędne będzie także rozważenie, czy są
podstawy - zwłaszcza ze względu na okoliczności podnoszone przez skarżącą –
do zastosowania art. 102 k.p.c.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia (art. 39815 § 1 i art. 108 § 2 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).