Supreme Court dismisses appeal on property delimitation, ruling procedural appeal mislabeled as civil appeal does not permit cassation.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the District Court's decision in a property delimitation dispute. The appellants argued that the District Court's ruling, which rejected their request for delimitation outside the main scope, should have been labeled a 'civil appeal' to allow a cassation complaint. The Court held that the substance of the decision, not the terminology used, determines the correct procedural path, and since the matter fell under the appeal process, a cassation complaint was inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 398 § 1, Art. 516, Art. 519 § 1 k.p.c.; The substance of a judicial decision determines its appealability, not the terminology used to describe it, meaning a decision on a matter subject to appeal cannot be the basis for a cassation complaint even if mislabeled as such.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 36/12
POSTANOWIENIE
Dnia 13 września 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)
SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)
SSA Władysław Pawlak
w sprawie z wniosku J. B. i A. B.
przy uczestnictwie E. L., Skarbu Państwa - Starostwa Powiatowego
w B. i Anny O.-O.
o rozgraniczenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 13 września 2012 r.,
zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 11 stycznia 2012 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
W sprawie o rozgraniczenie nieruchomości, postanowieniem z dnia 11
stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawców od
postanowienia Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 18 października 2011 r. w
części
dotyczącej
drugiego
punktu.
Dotyczył
on
odrzucenia
wniosku
o
rozgraniczenie nieruchomości, poza zakresem objętym punktem pierwszym
postanowienia Sądu, odnoszącym się do merytorycznego rozstrzygnięcia w postaci
rozgraniczenia wymienionych w nim działek ewidencyjnych.
Przyczyną odrzucenia skargi była jej niedopuszczalność wskutek uznania
przez Sąd Okręgowy, że nie stanowi materii podlegającej temu środkowi
zaskarżenia kwestia objęta zakresem wniesionej skargi kasacyjnej. Chodziło
o żądanie wnioskodawców w przedmiocie, w jakim ich wniosek został odrzucony
postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 11 stycznia 2011 r., od tego zaś
postanowienia nie służy skarga kasacyjna, lecz zażalenie. Z kolei, istoty orzeczenia
Sądu Okręgowego, który stanowi oddalenie zażalenia nie zmienia, zdaniem tego
Sądu, nazwanie go apelacją co do części rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego,
będącej postanowieniem o charakterze formalnym, zaskarżalnym zażaleniem, a
nie apelacją, odnoszącą się tylko do rozstrzygnięć merytorycznych.
W zażaleniu wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 11
stycznia 2012 r. zarzucono temu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania,
tj. art. 3981 § 1, art. 516 i art. 5191 § 1 k.p.c., wnosząc o uchylenie tego
postanowienia w całości z zasądzeniem kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wnioskodawcy w zażaleniu uważają za decydujące o przysługującej im
skardze kasacyjnej to, że skoro Sąd Okręgowy formułując rozstrzygnięcie co do
całego zakresu objętego apelacją, a więc także do tej części żądania, w którego
zakresie wniosek został odrzucony i która powinna być zaskarżona zażaleniem,
orzekł o oddaleniu apelacji, to miał na myśli - apelację. Gdyby było inaczej, to
powinien rozstrzygnąć oddzielnie - o oddaleniu apelacji w zakresie, która podlegała
zaskarżeniu apelacją i o oddaleniu zażalenia, w części zaskarżalnej zażaleniem.
Rozumowanie wnioskodawców jest błędne i nie mają oni racji twierdząc,
że Sąd Okręgowy zamierzał oddalić apelację, jeśli w zaskarżonym postanowieniu
jest mowa o oddaleniu apelacji, a to znaczyło, że od takiego orzeczenia w sprawie
z zakresu prawa rzeczowego (o rozgraniczenie) przysługuje skarga kasacyjna.
O dopuszczalności skargi kasacyjnej na podstawie art. 5191 § 1 k.p.c. nie decyduje
sposób słownego określenia przez Sąd swego rozstrzygnięcia, lecz przedmiot tego
rozstrzygnięcia. Mają rację skarżący w tle swojego zażalenia, że gdyby nie
posłużenie się niewłaściwym słowem, nie byłoby powodu do kwestionowania
odrzucenia skargi kasacyjnej. Taki powód jest jednak tylko pretekstem, żeby
z wadliwego posłużenia się słowem „apelacja", zamiast „zażalenie" do tej części
orzeczenia, w której chodziło o oddalenie zażalenia uczynić przesłankę
dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Jeżeli z istoty sprawy wynika, że należy ona do materii podlegającej
zaskarżeniu zażaleniem, rozpoznawanym w ramach postępowania zażaleniowego,
to pomimo nazwania tego w orzeczeniu Sądu drugiej instancji „oddaleniem
apelacji" chodzi o oddalenie zażalenia, a od takiego rozstrzygnięcia skarga
kasacyjna nie przysługuje. Nie jest racjonalne uzasadnienie, proponowane
w zażaleniu
wnioskodawców,
aby
sposób
sformułowania
rozstrzygnięcia
w orzeczeniu decydował o dopuszczalności i rodzaju jego zaskarżenia. Jest to
oczywiście sprzeczne z katalogiem przesłanek o dopuszczalności skargi kasacyjnej
sformułowanym w kodeksie postępowania cywilnego.
Mając to na uwadze należało zażalenie oddalić na podstawie art. 398 14
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
es