Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CZ 27/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on costs when defendant's late payment lacks proof of receipt.

Numero d'incarto V CZ 27/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal regarding procedural costs, upholding the lower court's decision to award them to the plaintiff. The lower court applied Article 103 of the Civil Procedure Code because the defendant failed to prove that a payment made three days before the first-instance judgment actually reached the plaintiff's bank account. The Supreme Court ruled that the defendant's right to appeal did not constitute 'unscrupulous or improper conduct' under Article 103, as the statute requires specific circumstances within the second instance to justify such a cost award.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 103 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 15 k.p.c.: The exception in Article 103 of the Civil Procedure Code applies only to specific circumstances within the second instance and does not cover a party's right to appeal an unfavorable first-instance judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
Civil Procedure Code procedural costs unscrupulous conduct improper conduct proof of payment second instance appeal rights

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 103 k.p.c.
rozstrzygnięcia o kosztach postępowania Sąd Okręgowy powołał art. 103 k.p.c. i
Art. 98 § 1 k.p.c.
(art. 98 § 1 k.p.c.). Może on znaleźć zastosowanie tylko w okolicznościach w tym
Art. 398 § 15 k.p.c.
art. 39815 zd. pierwsze w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił przeto jak w sentencji.
Art. 394 § 3 k.p.c.
art. 39815 zd. pierwsze w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił przeto jak w sentencji.
art. 103 k.p.c
rozstrzygnięcia o kosztach postępowania Sąd Okręgowy powołał art. 103 k.p.c.
art. 98 k.p.c
103 k.p.c., zamiast art. 98 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
(art. 98 § 1 k.p.c.). Może on znaleźć zastosowanie tylko w okolicznościach w tym
art. 3941 § 3 k.p.c
art. 39815 zd. pierwsze w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił przeto jak w sentencji.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 27/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa Indos Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w C.

przeciwko H. B.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 kwietnia 2010 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Okręgowego

Sądu Gospodarczego w K.

z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt XIX Ga (...),

uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi

Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 9 listopada 2009 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił zaskarżony

przez pozwaną wyrok sądu pierwszej instancji w ten sposób, że powództwo co do

należności głównej w kwocie 8.346,81 zł oddalił, oddalił apelację w pozostałej części (tj.

co do odsetek ustawowych od należności głównej) i zasądził od pozwanej na rzecz

powoda kwotę 600 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Na uzasadnienie

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania Sąd Okręgowy powołał art. 103 k.p.c. i

wskazał, że pozwana, pomimo zobowiązania do zapłaty na rzecz powoda nie podjęła

żadnych czynności w celu wykonania zobowiązania, a dokonując zapłaty dopiero w dniu

27 lipca 2009 r. (tj. na trzy dni przed wydaniem wyroku Sądu pierwszej instancji), nie

wykazała, że kwota objęta przelewem wpłynęła na rachunek bankowy powoda.

Postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w wymienionym

wyroku pozwana zaskarżyła zażaleniem do Sądu Najwyższego. Zarzuciła błędne

zastosowanie art. 103 k.p.c., zamiast art. 98 k.p.c. Wniosła o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę

zaskarżonego postanowienia i obciążenie powoda kosztami postępowania apelacyjnego

lub – z ostrożności procesowej – „o wzajemne zniesienie kosztów zastępstwa

procesowego oraz podzielenie kosztów postępowania”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Artykuł 103 k.p.c. jest przepisem stanowiącym wyjątek od zasady obowiązującej

przy orzekaniu o kosztach procesu, tj. zasady odpowiedzialności stron za wynik procesu

(art. 98 § 1 k.p.c.). Może on znaleźć zastosowanie tylko w okolicznościach w tym

przepisie wskazanych i nie podlega wykładni rozszerzającej. Przy orzekaniu o kosztach

procesu za drugą instancję jedynie okoliczności przewidziane w art. 103 k.p.c.,

występujące w postępowaniu w tej instancji, mogą uzasadnić zastosowanie tego

przepisu. Pozwanej nie można jednakże zarzucić ani niesumiennego, ani niewłaściwego

postępowania dlatego, że korzystając z przysługującego jej uprawnienia wniosła

apelację od niekorzystnego dla niej wyroku sądu pierwszej instancji. Niesumiennym

ani niewłaściwym postępowaniem nie było też popieranie przez pozwaną apelacji przed

Sądem Okręgowym. Przy orzekaniu o kosztach procesu za drugą instancję nie ma

znaczenia – z punktu widzenia możliwości zastosowania art. 103 k.p.c. – postępowanie

pozwanej przed sądem pierwszej instancji.

Z przytoczonych względów zażalenie jest zasadne. Sąd Najwyższy na podstawie

art. 39815 zd. pierwsze w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił przeto jak w sentencji.