Supreme Court quashes lower court order rejecting appeal due to missing lawyer authorization proof.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the District Court's order dismissing the appellant's appeal on appeal costs because the lawyer failed to prove authorization. The appellant argued that the lower court erred by not recognizing the binding nature of a previous Supreme Court decision regarding lawyer representation. The court ruled that the prior precedent established that a lawyer authorized for lower court proceedings retains representation rights in the appeal stage, making the dismissal procedurally invalid.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 87 § 1, Art. 91, Art. 118 § 1, Art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c.; A lawyer authorized to act in lower court proceedings retains the right to represent the party in the appeal stage, and failure to re-prove authorization does not justify dismissing the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 19/13
POSTANOWIENIE
Dnia 28 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Anna Kozłowska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marian Kocon
SSN Marta Romańska
w sprawie z powództwa Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką
Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej […]
przeciwko N. L.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 maja 2013 r.,
zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w W.
z dnia 1 września 2011 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym
postanowieniem
Sąd
Okręgowy
odrzucił
zażalenie
pozwanego na postanowienie rozstrzygające o kosztach procesu zawarte w wyroku
z dnia 21 kwietnia 2011 r., z powodu nieusunięcia w zakreślonym terminie braków
formalnych tego zażalenia w postaci niewykazania umocowania pełnomocnika
skarżącego do działania przed Sądem Najwyższym (art. 87 1 § 1 w zw. z art. 91 i
art. 118 § 1 k.p.c.).
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik pozwanego, zarzucając
naruszenie art. 91, art. 118 § 1 i 2 oraz art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., domagał się wniósł
jego uchylenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest oczywiście uzasadnione.
Zagadnienie skutecznego umocowania pełnomocnika skarżącego do
występowania
przed
Sądem
Najwyższym
w
postępowaniu
zażaleniowym
w sprawie niniejszej zostało wyjaśnione w uzasadnieniu postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt V CZ 45/12.
Postanowieniem
tym Sąd
Najwyższy uchylił,
postanowienie Sądu Okręgowego
jako
wadliwe,
wcześniejsze
odrzucające, z powodu braku wykazania
umocowania, zażalenie tego pełnomocnika na postanowienie odrzucające z tej
samej przyczyny jego zażalenie na koszty procesu zawarte w wyroku Sądu
drugiej instancji. Rzeczą Sądu było zapoznanie się z treścią uzasadnienia
rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd Najwyższy. Ponadto, zważywszy na
niezmieniony stan faktyczny, dokonana tym postanowieniem ocena prawna
pozostaje wiążąca.
Można jedynie przypomnieć, że w stanie prawnym obowiązującym
w okresie od 22 maja 2009 r. do 3 maja 2012 r., przysługiwanie zgodnie z art. 394 1
§ 1 pkt 2 k.p.c., do Sądu Najwyższego, zażalenia, będącego zwykłym środkiem
odwoławczym, na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów, które
nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, powodowało,
że w tej części orzeczenie nie ulegało uprawomocnieniu, a Sąd Najwyższy, w tym
zakresie, stawał się w istocie sądem drugiej instancji (por. wyrok Trybunału
Konstytucyjnego z dnia 9 lutego 2010 r. SK 10/09 (OTK-A 2010, nr 2, poz. 10).
Pełnomocnictwo procesowe, wynikające również z ustanowienia przez sąd (art. 118
§ 1 k.p.c.), obejmuje, zgodnie z art. 91 pkt 1 k.p.c., umocowanie do wszystkich
łączących się ze sprawą czynności procesowych, aż do jej prawomocnego
zakończenia. Możliwość zaskarżenia orzeczenia o kosztach procesu zwykłym
środkiem zaskarżenia, jakim
było tu zażalenie powodowało, że ustanowiony
pełnomocnik nie tracił, wynikającego z udzielonego mu umocowania, uprawnienia
do reprezentowania strony w takim postępowaniu zażaleniowym. Stanowisko Sądu
wyrażone w zaskarżonym postanowieniu nietrafnie powyższego nie uwzględniało.
Z przedstawionych powodów należało orzec jak w sentencji (art. 398 15 w zw.
z art. 3941 § 3 k.p.c.).
jw