Supreme Court dismisses appeal regarding executor's expense reimbursement in enforcement proceedings under Polish Civil Procedure Code.

Sygn. akt V CZ 168/04

POSTANOWIENIE

Dnia 27 stycznia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

SSN Iwona Koper

w sprawie z wniosku „E.(...)” S.A. w C. w likwidacji o zwrot wydatków związanych z

zarządem nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 stycznia 2005 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w C. z dnia 7

października 2004 r., sygn. akt VI Cz (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

W sprawie I KM (…) Komornik Sądu Rejonowego w C. prowadził egzekucję z

nieruchomości dłużnika objętych księgą wieczystą Sądu Rejonowego w C. nr (…) i

nieruchomość ta w toku postępowania egzekucyjnego została oddana pod dozór

dłużnikowi „E.(...)” S. A. W C. w likwidacji jako zarządcy (art. 931 k.p.c.).

Wobec braku nabywców nieruchomość ta nie została zbyta ani w toku pierwszej

ani drugiej licytacji, która odbyła się w dniu 8 stycznia 2004 r. W związku z tym

postępowanie egzekucyjne zostało przez komornika umorzone postanowieniem z dnia

23 marca 2004 r.

Po raz pierwszy w dniu 12 grudnia 2003 r. likwidator wniósł wniosek o zwrot

wydatków poniesionych na zarząd i utrzymanie nieruchomości w toku postępowania

egzekucyjnego, który Sąd Rejonowy w C. oddalił postanowieniem z dnia 26 stycznia

2004 r.

Ponowny wniosek dłużnika o zwrot wydatków w kwocie 1 195 008,62 zł, związanych z

zarządem przedmiotową nieruchomością w toku postępowania egzekucyjnego z dnia 18

marca 2004 r. został przez Sąd Rejonowy w C. oddalony postanowieniem z dnia 7

kwietnia 2004 r. Sąd ten podniósł, że roszczenie o zwrot wydatków poniesionych w

związku z zarządem w toku postępowania egzekucyjnego nie może być dochodzone,

jeżeli zarządca nie zgłosił go w ciągu jednego miesiąca po jego ustaniu. W chwili

umorzenia postępowania egzekucyjnego wygasł zarząd dłużnika przedmiotową

nieruchomością Skoro zatem wniosek został zgłoszony przez dłużnika dopiero w dniu

18 marca 2004 r., a więc po terminie to nie mógł zostać uwzględniony.

Na to postanowienie zażalenie złożył dłużnik, zarzucając, ze wniosek wniósł w

terminie, skoro postępowanie egzekucyjne zostało umorzone postanowieniem z dnia 23

marca 2004 r.

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2004 r. Sąd Okręgowy w C. zażalenie to

oddalił z całkowicie odmienną argumentacją jurydyczną, niż Sąd pierwszej instancji.

Wskazał bowiem, że zarządca może żądać zwrotu wynagrodzenia oraz zwrotu

wydatków związanych z zarządem w toku egzekucji z nieruchomości, lecz nie dotyczy to

zarządu sprawowanego przez samego dłużnika. Może on jedynie pokryć swoje wydatki

związane z wiązane z zarządem, jedynie z pożytków nieruchomości, co też dłużnik –

zarządca czynił, a więc nie może domagać się nic więcej.

Dłużnik w kasacji od postanowienia z dnia 26 sierpnia 2004 r. wniósł o jego

zmianę przez uwzględnienie wniosku o zwrot przedmiotowych wydatków.

Postanowieniem z dnia 7 października 2004 r. Sąd Okręgowy w C. odrzucił

kasację dłużnika „E.(...)” S.A. w likwidacji.

W zażaleniu dłużnik wniósł o jego uchylenie i przyjęcie kasacji do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie

jest

nieuzasadnione.

Artykuł

7751

k.p.c.

reguluje

kwestię

dopuszczalności kasacji w postępowaniu egzekucyjnym w sposób samodzielny

i wyczerpujący (por orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 1997 r., II CKN

95/96 nie publ.). Wyłączenie w art. 7751 § 1 k.p.c. dopuszczalności kasacji

w postępowaniu egzekucyjnym ma charakter przedmiotowy, tj. dotyczący rodzaju spraw,

co oznacza, że od wszystkich postanowień sądu drugiej instancji wydanych w tym

postępowaniu kasacja nie przysługuje, jeżeli nie są to orzeczenia w przedmiocie

przybicia i przysądzenia własności nieruchomości nabytej w drodze licytacji oraz w

przedmiocie planu podziału pomiędzy wierzycieli sumy uzyskanej z egzekucji (por

orzeczenie Sądu najwyższego z dnia 11 grudnia 1 997 r., I CKN 386/97, nie publ.).

Odwołanie się przez skarżącego do unormowania zawartego art. 519 1 k.p.c., tj.

na przepis normujący dopuszczalność kasacji w postępowaniu nieprocesowym jest

nietrafne już z tego względu, że zgodnie z regulacją zawartą w art. 13 § 2 k.p.c. do

postępowania egzekucyjnego nie mają zastosowania przepisy księgi drugiej kodeksu

postępowania cywilnego lecz odpowiednio stosuje się przepisy o procesie.

Z tych względów zażalenie podlega oddaleniu (art. 385 k.p.c. w związku z art.

397 § 2 i art. 39318 § 3 k.p.c.).