Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CZ 160/11 Generato dall'IA

Appeal against court cost order dismissed as costs are public law, not civil procedure costs.

Numero d'incarto V CZ 160/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a second-instance court order requiring her to pay court costs. The plaintiff argued that her advance payment for expert witnesses should have been deducted from the costs, citing a specific article of the Civil Procedure Code. The court ruled that court costs are governed by public law statutes, not the Civil Procedure Code, making the cited article inapplicable to this type of order.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 83 ust. 2 u.k.s.c.; Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.: Court costs are public law obligations regulated by separate legislation and cannot be appealed under provisions governing civil procedure costs.

Parole chiave

Generato dall'IA
court costs public law obligation civil procedure code appeal inadmissible expert witness fees

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 83 ust. 2 u.k.s.c.
od strony przegrywającej sprawę (tu: powódki) na podstawie art. 83 ust. 2 u.k.s.c.
Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
wnosząc o jego uchylenie na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. Twierdziła
Art. 373 k.p.c.
więc niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c. w związku z art.
Art. 398 § 1 k.p.c.
więc niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c. w związku z art. 398 21
Art. 3941 § 3 k.p.c.
i art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c
wnosząc o jego uchylenie na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 373 k.p.c
więc niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
i art. 3941 § 3 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 160/11

POSTANOWIENIE

Dnia 28 marca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Maria Szulc

w sprawie z powództwa Marty D.

przeciwko Marcinowi T. i in. ,

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 marca 2012 r.,

zażalenia powódki na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 28 lipca 2011 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy zmienił kwestionowany

przez pozwanych wyrok Sądu Rejonowego z dnia 11 marca 2011 r. i oddalił

powództwo, nakazując m.in. pobrać od powódki na rzecz Skarbu Państwa - Sądu

Rejonowego kwotę 2491 zł tytułem kosztów sądowych.

Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku stwierdził, że kwota ta została

wyłożona przez Skarb Państwa na wynagrodzenia biegłych i podlega ściągnięciu

od strony przegrywającej sprawę (tu: powódki) na podstawie art. 83 ust. 2 u.k.s.c.

Powódka w zażaleniu zakwestionowała orzeczenia o kosztach sądowych,

wnosząc o jego uchylenie na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. Twierdziła

bowiem, że w toku postępowania pierwszoinstancyjnego uiściła zaliczkę na

wynagrodzenia biegłych w wysokości 2000 zł i ta okoliczność nie została

uwzględniona przy orzekaniu o kosztach sądowych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powódka w zażaleniu powołała się na art. 394 1 § 1 pkt 2 k.p.c.

dotyczący kosztów procesu. Kwestionowane orzeczenie Sądu Okręgowego

dotyczy natomiast kosztów sądowych, będących należnością publicznoprawną

uregulowaną w odrębnej ustawie. Z tej przyczyny art. 394 1 § 1 pkt 2 k.p.c. nie może

być podstawą prawną zażalenia strony na orzeczenie sądu drugiej instancji

w przedmiocie kosztów sądowych (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia

14 grudnia 2007 r., II CZ 61/07, BSN 2008, nr 4, poz. 12). Zażalenie powódki jest

więc niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c. w związku z art. 398 21

k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.).

Należy dodatkowo wskazać, że powódka nie powinna się obawiać sytuacji,

w której poniosłaby koszty sądowe w wysokości nienależnej. Sąd zwraca bowiem

stronie z urzędu wszelkie należności pobrane nienależnie w całości lub w części

(art. 84 u.k.s.c.).

jw