Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CZ 156/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against cassation ruling requiring full evidence on damages. Appeal lacks merit as lower court correctly identified procedural error.

Numero d'incarto V CZ 156/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Court of Appeal's cassation ruling. The appellant argued the lower court erred in ordering a full evidentiary hearing on damages, but the Supreme Court found the appeal lacked merit. The court determined the Court of Appeal correctly identified that the first instance judge failed to ascertain the damage amount based on submitted documents, necessitating a retrial under Article 386 § 4 of the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 3941 § 11 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c. The Supreme Court's review of cassation appeals against second-instance rulings is limited to verifying the correct application of Article 386 § 4 or § 2 of the Civil Procedure Code and does not encompass a substantive review of the contested judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal damages assessment evidentiary hearing second instance review Civil Procedure Code procedural error substantive review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 386 § 4 k.p.c.
prawidłowości zastosowania przez sąd drugiej instancji art. 386 § 4 k.p.c. lub art.
Art. 386 § 2 k.p.c.
Apelacyjnego uzasadniało uchylenie zaskarżonego wyroku na podstawie art. 386 §
Art. 3941 § 11 k.p.c.
Zaskarżając ten wyrok zażaleniem na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c. strona
Art. 3941 § 3 k.p.c.
podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 398 § 14 k.p.c.
podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814
art. 386 § 4 k.p.c
prawidłowości zastosowania przez sąd drugiej instancji art. 386 § 4 k.p.c.
art. 3941 § 11 k.p.c
Zaskarżając ten wyrok zażaleniem na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c.
art. 386 § 2 k.p.c
Apelacyjnego uzasadniało uchylenie zaskarżonego wyroku na podstawie art. 386 §
art. 3941 § 3 k.p.c
podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 156/12

POSTANOWIENIE

Dnia 24 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa Kompanii Węglowej Spółki Akcyjnej w K.

przeciwko Sopockiemu Towarzystwu Ubezpieczeń ERGO HESTIA Spółce Akcyjnej

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 maja 2013 r.,

zażalenia strony pozwanej na wyrok Sądu Apelacyjnego

z dnia 9 października 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 9 października 2012 r. uchylił wyrok Sądu

Okręgowego z dnia 26 stycznia 2012 r. i przekazał mu sprawę do ponownego

rozpoznania. Sąd Apelacyjny zakwestionował ocenę Sądu Okręgowego, że strona

powodowa nie wykazała poniesienia szkody jako przesłanki dochodzonego

roszczenia. W tej sytuacji zachodziła konieczność przeprowadzenia w całości

postępowania dowodowego celem ustalenia wysokości szkody, co w ocenie Sądu

Apelacyjnego uzasadniało uchylenie zaskarżonego wyroku na podstawie art. 386 §

4 k.p.c.

Zaskarżając ten wyrok zażaleniem na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c. strona

pozwana zarzuciła naruszenie art. 386 § 4 i wniosła o jego uchylenie i przekazanie

sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie

zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie powództwa.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji przewidziane

w art. 3941 § 1-1 k.p.c. jest środkiem zaskarżania, który służy wyłącznie kontroli

prawidłowości zastosowania przez sąd drugiej instancji art. 386 § 4 k.p.c. lub art.

386 § 2 k.p.c. W judykaturze prezentowane jest jednolicie stanowisko, że kognicja

Sądu Najwyższego przy rozpoznawaniu tego rodzaju zażaleń nie obejmuje zatem

merytorycznej oceny zaskarżonego wyroku. Zupełnie bezprzedmiotowe były zatem

wnioski zawarte w rozpoznawanym zażaleniu. Jego uwzględnienie mogłoby

skutkować wyłącznie uchyleniem zaskarżonego wyroku i prowadzić do ponownego

rozpoznania wniesionej apelacji.

Zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. był jednak nieuzasadniony.

Wbrew stanowisku skarżącego Sąd Apelacyjny wydając orzeczenie kasatoryjne nie

ograniczył

się

do

stwierdzenia,

że

w

sprawie

zachodzi

konieczność

przeprowadzenia w całości postępowania dowodowego w celu ustalenia wysokości

szkody. Podważył bowiem także stanowisko Sądu Okręgowego, że strona

powodowa nie wykazała zaistnienia szkody i wskazał, że Sąd Okręgowy

stwierdzając także niewykazanie wysokości szkody nie dokonał ustaleń dla

określenia wysokości szkody w oparciu o dokumenty złożone przez stronę

powodową i akta szkodowe. Tego rodzaju stwierdzenia przytoczone przez

Sąd Apelacyjny pozwalały stwierdzić, że Sąd Okręgowy nie rozpoznał istoty

sprawy, co zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c. stanowi podstawę do wydania przez sąd

drugiej instancji orzeczenia kasatoryjnego. Zaskarżone orzeczenie odpowiada

zatem prawu.

Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie było pozbawione uzasadnionych

podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

k.p.c.

jw