Supreme Court dismisses appeal against cassation ruling requiring full evidence on damages. Appeal lacks merit as lower court correctly identified procedural error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Court of Appeal's cassation ruling. The appellant argued the lower court erred in ordering a full evidentiary hearing on damages, but the Supreme Court found the appeal lacked merit. The court determined the Court of Appeal correctly identified that the first instance judge failed to ascertain the damage amount based on submitted documents, necessitating a retrial under Article 386 § 4 of the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 386 § 4 k.p.c.; Art. 3941 § 11 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c. The Supreme Court's review of cassation appeals against second-instance rulings is limited to verifying the correct application of Article 386 § 4 or § 2 of the Civil Procedure Code and does not encompass a substantive review of the contested judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 156/12
POSTANOWIENIE
Dnia 24 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa Kompanii Węglowej Spółki Akcyjnej w K.
przeciwko Sopockiemu Towarzystwu Ubezpieczeń ERGO HESTIA Spółce Akcyjnej
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 24 maja 2013 r.,
zażalenia strony pozwanej na wyrok Sądu Apelacyjnego
z dnia 9 października 2012 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 9 października 2012 r. uchylił wyrok Sądu
Okręgowego z dnia 26 stycznia 2012 r. i przekazał mu sprawę do ponownego
rozpoznania. Sąd Apelacyjny zakwestionował ocenę Sądu Okręgowego, że strona
powodowa nie wykazała poniesienia szkody jako przesłanki dochodzonego
roszczenia. W tej sytuacji zachodziła konieczność przeprowadzenia w całości
postępowania dowodowego celem ustalenia wysokości szkody, co w ocenie Sądu
Apelacyjnego uzasadniało uchylenie zaskarżonego wyroku na podstawie art. 386 §
4 k.p.c.
Zaskarżając ten wyrok zażaleniem na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c. strona
pozwana zarzuciła naruszenie art. 386 § 4 i wniosła o jego uchylenie i przekazanie
sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie
zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie powództwa.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji przewidziane
w art. 3941 § 1-1 k.p.c. jest środkiem zaskarżania, który służy wyłącznie kontroli
prawidłowości zastosowania przez sąd drugiej instancji art. 386 § 4 k.p.c. lub art.
386 § 2 k.p.c. W judykaturze prezentowane jest jednolicie stanowisko, że kognicja
Sądu Najwyższego przy rozpoznawaniu tego rodzaju zażaleń nie obejmuje zatem
merytorycznej oceny zaskarżonego wyroku. Zupełnie bezprzedmiotowe były zatem
wnioski zawarte w rozpoznawanym zażaleniu. Jego uwzględnienie mogłoby
skutkować wyłącznie uchyleniem zaskarżonego wyroku i prowadzić do ponownego
rozpoznania wniesionej apelacji.
Zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. był jednak nieuzasadniony.
Wbrew stanowisku skarżącego Sąd Apelacyjny wydając orzeczenie kasatoryjne nie
ograniczył
się
do
stwierdzenia,
że
w
sprawie
zachodzi
konieczność
przeprowadzenia w całości postępowania dowodowego w celu ustalenia wysokości
szkody. Podważył bowiem także stanowisko Sądu Okręgowego, że strona
powodowa nie wykazała zaistnienia szkody i wskazał, że Sąd Okręgowy
stwierdzając także niewykazanie wysokości szkody nie dokonał ustaleń dla
określenia wysokości szkody w oparciu o dokumenty złożone przez stronę
powodową i akta szkodowe. Tego rodzaju stwierdzenia przytoczone przez
Sąd Apelacyjny pozwalały stwierdzić, że Sąd Okręgowy nie rozpoznał istoty
sprawy, co zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c. stanowi podstawę do wydania przez sąd
drugiej instancji orzeczenia kasatoryjnego. Zaskarżone orzeczenie odpowiada
zatem prawu.
Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie było pozbawione uzasadnionych
podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814
k.p.c.
jw