Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CZ 15/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on costs due to lack of reasoning under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto V CZ 15/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the court costs decision. The lower court had rejected the plaintiff's appeal and refused to order the defendant to pay legal representation costs, citing specific articles of the Civil Procedure Code. The Supreme Court ruled that while the court has discretion, its decision on costs must be reasoned to allow for appellate review, finding the lower court's failure to provide reasoning a violation of procedural requirements.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 102 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.: A court's discretionary decision on litigation costs requires a reasoned justification to permit appellate control.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs legal representation fees appellate review reasoned decision Civil Procedure Code discretionary power procedural violation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 102 k.p.c.
do ponownego rozpoznania, zarzuciła naruszenie art. 102 k.p.c., wskazując,
Art. 108 k.p.c.
102 i art. 108 k.p.c. jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
orzec, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 1 k.p.c.
w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.).
art. 108 k.p.c
102 i art. 108 k.p.c. jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia.
art. 102 k.p.c
do ponownego rozpoznania, zarzuciła naruszenie art. 102 k.p.c., wskazując,
art. 391 § 1 k.p.c
art. 3941 § 3 k.p.c
orzec, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39815 § 1 k.p.c
w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 15/12

POSTANOWIENIE

Dnia 24 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)

SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

SSN Maria Szulc

w sprawie z powództwa L. P.

przeciwko Stowarzyszeniu Taksówkarzy Zawodowych w B.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 maja 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu

Okręgowego z dnia 17 listopada 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę w tym

zakresie Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania

pozostawiając

temu

Sądowi

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

rozstrzygnięcie

o kosztach

Wyrokiem z dnia 17 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację

powoda od wyroku Sądu Rejonowego oddającego powództwo (punkt 1 sentencji

wyroku) oraz odstąpił od obciążania powoda „kosztami zastępstwa prawnego

strony pozwanej w postępowaniu odwoławczym” (punkt 2 sentencji), wskazując w

uzasadnieniu wyroku, w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach procesu, art.

102 i art. 108 k.p.c. jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia.

W zażaleniu na postanowienie rozstrzygające o kosztach procesu,

pozwana, domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i zasądzenia na jej

rzecz

kosztów

zastępstwa

procesowego

w

postępowaniu

odwoławczym,

ewentualnie uchylenia postanowienia i przekazania sprawy w tym zakresie

do ponownego rozpoznania, zarzuciła naruszenie art. 102 k.p.c., wskazując,

że Sąd Okręgowy ograniczył uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia do podania

jedynie jego podstawy prawnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione.

Przepis art. 102 k.p.c. zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art.

391 § 1 k.p.c., zawiera uprawnienie sądu o charakterze dyskrecjonalnym.

Mimo takiego charakteru, orzeczenie o kosztach procesu również i w tym wypadku

wymaga uzasadnienia. Sąd drugiej instancji tej powinności uchybił, stąd też nie

jest możliwa kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia. Dlatego też należało

orzec, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.).