Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding improper court jurisdiction and statute of limitations.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal filed by secondary intervenors against the Appellate Court's decision to reject their request for retrial. The intervenors argued that the Appellate Court lacked jurisdiction and violated procedural rules, while the Appellate Court had previously rejected the claim due to missed filing deadlines. The Supreme Court ruled that the Appellate Court was the correct body to hear the retrial request and that the specific Supreme Court ruling cited did not alter the applicable procedural timeline.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 405 k.p.c.; Art. 379 pkt 5 k.p.c.; Art. 407 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: A court ruling on the admissibility of a retrial request does not deprive the originally competent court of jurisdiction, and a partial Supreme Court panel ruling does not bind the full court regarding the interpretation of procedural statutes.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 138/07
POSTANOWIENIE
Dnia 7 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)
SSN Marian Kocon
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi interwenientów ubocznych J. K. i L. K.
o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 12 października
2006 r., sygn. akt I ACa (…),
w sprawie z powództwa Banku (...) S.A. w W. - - Oddziału w W.
przeciwko K. K. i „K.(…)” Spółce z o.o. w G.
z udziałem interwenientów ubocznych J. K. i L. K.
o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2008 r.,
zażalenia interwenientów ubocznych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28
września 2007 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 września 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
interwenientów ubocznych o wznowienie postępowania w sprawie l ACa (…) [l C (…)]
wskazując, że nie został zachowany termin do jej wniesienia. Odrzucił prezentowaną w
skardze koncepcję, że bieg terminu rozpoczął się od chwili dowiedzenia się przez
interwenientów o treści uchwały Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2007 r., III CZP (…).
Sąd zauważył także, że powołana uchwała wiąże jedynie w konkretnej sprawie, a jej
treść jest kontrowersyjna.
W
zażaleniu
na
to
postanowienie
interwenienci
zarzucili
nieważność
postępowania, gdyż w sprawie orzekał sąd rzeczowo niewłaściwy (art. 405 w związku z
art. 379 pkt 5 k.p.c.) oraz naruszenie art. 407 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne. W sprawie nie zachodziła nieważność postępowania.
Sąd Apelacyjny trafnie podniósł, że uchwała Sądu Najwyższego podjęta w składzie
trzech sędziów wiąże jedynie w konkretnej sprawie. Ponadto, stanowisko zajęte w
powoływanej uchwale z dnia 17 lipca 2007 r. nie zostało zaaprobowane przez pełny
skład Sądu Najwyższego, który w dniu 14 listopada 2007 r. podjął uchwałę w sposób
odmienny interpretującą art. 77 u.s.p.
Nie jest także zasadny zarzut naruszenia art. 405 k.p.c. Zgodnie z treścią tego
przepisu właściwy do orzekania w sprawie skargi o wznowienie postępowania
zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 12 października 2006 r. właściwy
był ten Sąd Apelacyjny. Okoliczność, że Sąd Najwyższy rozstrzygał w kwestii przyjęcia
do rozpoznania wniesionych od wskazanego wyroku nie uchyla obowiązywania normy
zawartej w art. 405 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 394 1 w związku z art.
385 k.p.c.).