Supreme Court dismisses appeal against costs order for non-party intervener due to lack of legal standing.

Sygn. akt V CZ 131/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa R. J.

przeciwko P. G. i P.G.

z udziałem interwenienta ubocznego M. S.

o nakazanie złożenia oświadczenia woli,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 lutego 2012 r.,

zażalenia interwenienta ubocznego M. S. na orzeczenie o kosztach,

zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 29 kwietnia 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie o kosztach postępowania

dotyczące interwenienta ubocznego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację

powoda od oddalającego powództwo wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 marca

2010 r., zasądził od powoda oraz interwenienta ubocznego M. S. na rzecz

pozwanych

kwotę

5400

złotych

tytułem

zwrotu

kosztów

postępowania

apelacyjnego.

Zażaleniem z dnia 6 czerwca 2011 r. interwenient uboczny zaskarżył

postanowienie w części, w jakiej obciąża go ono kosztami oraz wniósł o jego

zmianę poprzez uchylenie. Podniósł zarzut naruszenia art. 233 k.p.c. w zw. z art.

227 i 232 k.p.c. oraz art. 316 k.p.c. a także art. 107 k.p.c. w zw. z art. 78 § 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uzasadniony okazał się zarzut naruszenia art. 107 k.p.c., co przesądza

o zasadności wniesionego zażalenia. Zgodnie z tym unormowaniem interwenient

uboczny, do którego nie mają zastosowania przepisy o współuczestnictwie

jednolitym, nie zwraca kosztów przeciwnikowi strony, do której przystąpił.

Sąd może jednak przyznać od interwenienta na rzecz wygrywającego sprawę

przeciwnika strony, do której interwenient przystąpił, zwrot kosztów wywołanych

samoistnymi czynnościami procesowymi interwenienta, a także może przyznać

interwenientowi koszty interwencji od przeciwnika obowiązanego do zwrotu

kosztów. Nie ulega przy tym wątpliwości, że obciążenie interwenienta ubocznego

kosztami postępowania na tej podstawie może nastąpić jedynie wtedy, gdy osoba

zgłaszająca interwencję uboczną, zostanie dopuszczona do udziału w sprawie

w charakterze interwenienta. Jedyny wyjątek w tym zakresie odnosi się do kosztów

poniesionych w postępowaniu zainicjowanym na skutek opozycji, gdyż –

jak wyjaśniono w judykaturze – wskutek zgłoszenia opozycji przeciwko interwencji

ubocznej powstaje spór odrębny, ubocznie tylko wiążący się ze sprawą, która go

wywołała, a w tym sporze interwenient nie jest pomocnikiem żadnej ze stron,

albowiem walczy o ustalenie swego interesu prawnego ze stroną wnoszącą

opozycję jako swym bezpośrednim przeciwnikiem (por. orzeczenie Sądu

Najwyższego z dnia 30 października 1956 r., III CR 741/56, OSPiKA 1958, nr 9,

poz. 221). W takiej sytuacji koszty opozycji podlegają zatem zasądzeniu na rzecz

interwenienta od przegrywającego oponenta, tj. od strony wspomaganej przez

interwenienta, od jej przeciwnika, albo od obu stron łącznie.

W rozpoznawanej sprawie Sąd Apelacyjny uznał, że M. S. nie posiada interesu

prawnego w przystąpieniu do sprawy w charakterze interwenienta ubocznego po

stronie powoda i uwzględnił opozycję obydwu stron procesu. W rezultacie Sąd

Apelacyjny nie dopuścił M. S. do udziału w sprawie w charakterze interwenienta

ubocznego, co w świetle dotychczasowych uwag, czyni niezasadnym zasądzenie

od

niego

na

rzecz

strony

wygrywającej

proces

kosztów

postępowania

apelacyjnego.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie

art. 3941 § 1 pkt. 2 k.p.c. i art. 39816 k.p.c.

jw