Supreme Court dismisses appeal on procedural delay, ruling client liable for missed deadline due to former counsel's negligence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal against a lower court's rejection of a request to extend a procedural deadline. The client, represented by a state-appointed lawyer, failed to file a request for reasoning within the statutory period because the previous counsel neglected to act within the required timeframe. The court held that the client remains liable for the delay under the Civil Procedure Code, as the mandatory duty of the appointed lawyer does not exempt the party from time limits, and the change of counsel did not alter this responsibility.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 168 § 1 k.p.c.; Art. 94 § 1 k.p.c.; Art. 95 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c. - A party remains liable for missing a procedural deadline due to the negligence of a state-appointed lawyer, as the mandatory duty of representation does not exempt the client from time limits, and a subsequent change of counsel does not retroactively cure the delay.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 122/07
POSTANOWIENIE
Dnia 18 stycznia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z wniosku E. K.
przy uczestnictwie D. K. oraz Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Ś.
o ubezwłasnowolnienie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2008 r.,
zażalenia uczestniczki postępowania D. K.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 23 sierpnia 2007 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie oraz oddala wniosek pełnomocnika procesowego z urzędu o
przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestniczce postępowania w
postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia z dnia 14 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w Ś.
ubezwłasnowolnił częściowo uczestniczkę postępowania D. K. Postanowieniem z dnia
13 września 2006 r. na wniosek uczestniczki Sąd ten zwolnił ją od kosztów sądowych w
całości oraz ustanowił dla niej pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnika tego w osobie
adwokata Ł. K. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła w dniu 22 września 2006
r., o czym dowiedział się on dnia 29 września 2006 r. Apelacja uczestniczki wniesiona
od postanowienia z dnia 14 czerwca 2006 r. została przez Sąd Apelacyjny oddalona
postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2007 r. W
rozprawie apelacyjnej sama
ubezwłasnowolniona ani jej pełnomocnik nie brali udziału, choć o terminie tej rozprawy
wskazany
pełnomocnik
został
prawidłowo
zawiadomiony.
Na
skutek
wniosku
uczestniczki datowanego na dzień 2 kwietnia 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W.,
zwalniając dotychczasowego pełnomocnika z urzędu z obowiązku zastępowania
uczestniczki, wyznaczyła dla niej w dniu 21 maja 2007 r. kolejnego adwokata w osobie
R. B. Wymieniony adwokat o wyznaczeniu go pełnomocnikiem powziął wiadomość w
dniu 23 maja 2007 r. wyniku rozpoznania wniesionego w dniu 27 czerwca 2007 r.
wniosku uczestniczki o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie
uzasadnienia postanowienia z dnia 4 kwietnia 2007 r. i doręczenie go wraz z tym
orzeczeniem, Sąd odwoławczy postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2007 r. wniosek ten
oddalił oraz odrzucił jako spóźniony, wniosek do złożenia którego termin nie został
przywrócony. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Apelacyjny stwierdził, że
uchybienie
terminowi
nie
nastąpiło
bez
winy
uczestniczki,
gdyż
była
ona
reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, który zaniedbał dokonania omawianej
czynności w ustawowym terminie. W kwestii tej zmiana osoby pełnomocnika nie miała zdaniem Sądu - żadnego znaczenia.
Pełnomocnik uczestniczki, wnosząc w jej imieniu zażalenie na wyżej wymienione
postanowienie z dnia 23 sierpnia 2007 r., domagał się jego uchylenia w całości i
przekazania sprawy do ponownego rozpoznania bądź przywrócenia terminu do złożenia
przedmiotowego wniosku. Jego zdaniem uczestniczka nie mogła do czasu wyznaczenia
go pełnomocnikiem wystąpić z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia
postanowienia Sądu drugiej instancji ze względu na brak zdolności postulacyjnej (art.
871 § 1 zd. 2 k.p.c.).
W zażaleniu pełnomocnik z urzędu domagał się ponadto przyznania „kosztów
procesu poniesionych przez stronę skarżącą”.
Uznając zażalenie uczestniczki postępowania za bezzasadne, Sąd Najwyższy
miał na względzie, co następuje:
Zgodnie z art. 380 k.p.c., mającym w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3 § 3 k.p.c.
odpowiednie zastosowanie w postępowaniu zażaleniowym, sąd odwoławczy władny jest
- na wniosek strony - rozpoznać także te postanowienia sądu niższej instancji, które nie
podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy
(por. np.: uzasadnienie postanowienia SN z 11 sierpnia 1999 r., I CKN 367/99, OSNC
2000, Nr 3, poz. 48, uzasadnienie uchwały siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia
31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSP 2001, Nr 5, poz. 76 oraz uchwałę SN z dnia 16
listopada 2004 r., III CZP 62/04, OSNC 2005, Nr 11, poz. 181). W sprawie niniejszej
takim orzeczeniem jest postanowienie, którym Sąd Apelacyjny oddalił wniosek
uczestniczki o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
postanowienia z dnia 4 kwietnia 2007 r. i doręczenie go wraz z tym orzeczeniem żalącej.
Oddalenie tego wniosku spowodowało, że Sąd zmuszony był uznać drugi z
wymienionych wyżej wniosków za spóźniony i z tej przyczyny go odrzucić.
W zażaleniu skarżąca podniosła, że na skutek braku zdolności postulacyjnej nie
mogła wystąpić ze stosownym wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia
postanowienia Sądu odwoławczego oddalającego jej apelację. Teza taka jest
nieuzasadniona. Przymus adwokacko-radcowski przewidziany w art. 871 § 1 k.p.c.,
którym objęte są czynności związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, nie
dotyczy występowania przez uczestnika (stronę) ze wskazanym wyżej wnioskiem (por.
postanowienie SN z dnia 20 października 2005 r., IV CZ 99/05, nie publ.). Żaląca mogła
więc złożyć go samodzielnie bez udziału profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto
zwrócić należy uwagę na to, że do czasu zmiany adwokata i przejęcia przez niego
obowiązku zastępowania uczestniczki była ona nieprzerwanie reprezentowana przez
dotychczasowego pełnomocnika w osobie adwokata Ł. K. Pełnomocnik ten zgodnie z
art. 94 § 1 k.p.c. w zw. z art. 95 k.p.c. obowiązany był, aż do upływu dwutygodniowego
okresu od jego zwolnienia, uczestniczkę reprezentować (por. postanowienie SN z dnia
11 października 2005 r., OSNC 2006, nr 7-8, poz. 130). Nie było zatem żadnych
przeszkód, ażeby przedmiotowy wniosek został przez niego wniesiony w imieniu żalącej
z zachowaniem ustawowego terminu.
Z omówionych przyczyn, za w pełni usprawiedliwione należało uznać stanowisko
Sądu odwoławczego, według którego uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn, za
które uczestniczka ponosi winę (art. 168 § 1 k.p.c.). W konsekwencji jako prawidłowe
należało ocenić oddalenie przez Sąd wniosku o przywrócenie wskazanego wyżej
terminu, a także odrzucenie spóźnionego w takiej sytuacji wniosku zawierającego
żądanie sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 4 kwietnia 2007 r. i
doręczenia go wraz z tym postanowieniem.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art.
39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Oddalając wniosek pełnomocnika uczestniczki o zasądzenie kosztów nie
opłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd Najwyższy miał na uwadze, że
wbrew wymaganiu wynikającemu z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez
Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr
163, poz.1348) wniosek ten nie zawierał oświadczenia, iż koszty te nie zostały
zapłacone w całości bądź w części (por. zachowujące aktualność także w obecnym
stanie prawnym postanowienie SN z dnia 14 października 1998 r., II CKN 687/98,
OSNC 1999, Nr 3, poz. 63).