Supreme Court dismisses appeal for failure to separately justify admissibility of cassation complaint under Civil Procedure Code.

Sygn. akt V CZ 122/05

POSTANOWIENIE

Dnia 26 października 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

SSN Zbigniew Strus

SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa B. K.

przeciwko J. K.

o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, po rozpoznaniu

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2005 r., zażalenia

powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II

Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Ś. odrzucił skargę kasacyjną

powódki od wyroku z dnia 5 maja 2005 r., jako niespełniającą wymagania określonego w

art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. W zażaleniu powódka zarzuciła, że uzasadnienie wniosku o

przyjęcie skargi do rozpoznania zostało przytoczone w petitum skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne.

Wbrew stanowisku skarżącej, w petitum skargi kasacyjnej przytoczyła ona

podstawy kasacyjne (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.) a nie uzasadnienie wniosku o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Spełnienie tego ostatniego

wymogu wymagało wskazania, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne lub

istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliowsći

względnie wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, lub zachodzi nieważność

postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona. Jedynie bowiem tego rodzaju

okoliczności usprawiedliwiają zajęcie się sprawą przez najwyższą instancję sądową art. 3989 § 1 k.p.c. W tym zakresie zachowuje aktualność stosunkowo bogate

dotychczasowe orzecznictwo Sądu Najwyższego publikowane w zbiorze urzędowym i

powoływane w komentarzach do k.p.c. na tle art. 393 3 § 1 pkt 3 w zw. z art. 393 § 1 pkt

1 i 2 oraz § 2 k.p.c. w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 22

grudnia 2004 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), zgodnie z którym samo przedstawienie

podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia nie wyczerpuje wymogu wskazania i

umotywowania przyczyn mających przekonywać do przyjęcia skargi do rozpoznania.

Związane to jest z funkcją skargi kasacyjnej jako środka odwoławczego służącego

przede wszystkim interesowi publicznemu, wyrażającemu się w rozstrzyganiu kwestii

prawnych o znaczeniu wykraczającym poza indywidualny interes strony skarżącej,

dbałości o jednolite stosowanie prawa i eliminowaniu orzeczeń oczywiście wadliwych lub

wydanych w warunkach nieważności postępowania. Taka intencja przyświecała

unormowaniu w art. 3933 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. w dawnym brzmieniu oraz legła u podstaw

art. 3984 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. w obecnym brzmieniu, a wskazuje na nią już samo

redakcyjne ujęcie oddzielnie wymogu dotyczącego podstaw kasacyjnych i wymogu

przedstawienia i uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Skarga kasacyjna powódki nie zawiera uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi

do rozpoznania co Sąd Okręgowy ocenił trafnie.

Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu - art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3

k.p.c.