Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CZ 121/11 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal on costs ruling because it does not end the main case proceedings.

Numero d'incarto V CZ 121/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland overturned the lower court's decision to charge the plaintiff with appeal costs. The plaintiff argued that the lower court violated cost allocation rules, but the Supreme Court clarified that a ruling on the merits of an appeal does not constitute a final judgment ending the main proceedings. Consequently, the court held that such an intermediate ruling lacks the authority to determine final litigation costs, leaving the first-instance court to decide on the appeal's costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.; A ruling on the merits of an appeal does not end the main proceedings and therefore cannot determine final litigation costs under the principle of concentration.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs allocation appeal proceedings final judgment requirement procedural concentration civil procedure code intermediate ruling cost liability

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. sąd
Art. 98 k.p.c.
odpowiedzialności za wynik procesu, wynikająca z art. 98 k.p.c.
Art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3
Art. 398 § 15 k.p.c.
k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
art. 98 k.p.c
odpowiedzialności za wynik procesu, wynikająca z art. 98 k.p.c.
art. 39815 § 1 k.p.c
k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 121/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa „O.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w R.

przeciwko Bankowi Gospodarki Żywnościowej Spółce Akcyjnej w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 lutego 2012 r.,

zażalenia strony powodowej na orzeczenie o kosztach, zawarte w postanowieniu

Sądu Okręgowego

z dnia 14 czerwca 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając Sądowi

pierwszej instancji rozstrzygnięcie co do kosztów postępowania

zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie

powódki na postanowienie Sądu Rejonowego o przekazaniu sprawy według

właściwości (punkt 1) i orzekł o kosztach postępowania obciążając nimi powódkę, w

oparciu o treść art. 98 i 108 k.p.c.

Zażaleniem z dnia 1 lipca 2011 r. powódka zaskarżyła to postanowienie

w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania, podnosząc zarzut naruszenia

art. 98 oraz 108 k.p.c. i wniosła o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. sąd

rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.

Wskazany przepis jest wyrazem zasady koncentracji i unifikacji kosztów. Swoim

rozstrzygnięciem Sąd obejmuje wszystkie koszty poniesione dotychczas zarówno

w samym postępowaniu, jak przed jego wszczęciem (tj. np.: koszty zabezpieczenia

powództwa, zabezpieczenia dowodów), a także koszty wynikłe w postępowaniach

incydentalnych. O tym, która ze stron poniesie te koszty decyduje z reguły zasada

odpowiedzialności za wynik procesu, wynikająca z art. 98 k.p.c.

Orzeczenie Sądu drugiej instancji, rozstrzygające o zasadności zażalenia,

nie stanowi orzeczenia kończącego sprawę w instancji, w rozumieniu art. 108 § 1

zd. 1 k.p.c. Jest to orzeczenie kończące jedynie postępowania incydentalne,

tj. postępowanie zażaleniowe. Z tego też względu, brak jest podstaw, aby w takim

orzeczeniu rozstrzygać o kosztach postępowania, gdyż nie kończy ono sprawy

w instancji, a ponadto – co słusznie zauważył skarżący – brak podstaw do oceny,

która ze stron powinna wskazane koszty ponieść, skoro decyduje o tym wynik

postępowania.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3

k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.