Supreme Court dismisses appeal against second instance court's rejection of appeal against non-enforcement order.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against the appellate court's decision to deny leave to appeal a non-enforcement order. The plaintiff argued this violated procedural rights, but the court held that such an order does not conclude the proceedings and thus no appeal to the Supreme Court is permitted under the Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was declared inadmissible as the legal remedy for this specific procedural step does not exist.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 394 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; A decision by the court of second instance rejecting an appeal against a ruling on the granting of an enforceability clause does not conclude the proceedings and is not subject to appeal to the Supreme Court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 12/09
POSTANOWIENIE
Dnia 8 kwietnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Gerard Bieniek (przewodniczący)
SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z powództwa Agencji Wydawniczej "T." Spółki z o.o.
przeciwko „P. P. Spółce z o.o.” Spółka Komandytowa
i „Wydawnictwu B. Spółce z o.o." Spółka Komandytowa
o zakazanie czynów nieuczciwej konkurencji, zakazanie naruszenia praw ze znaku
towarowego oraz o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 8 kwietnia 2009 r.,
zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego […]
z dnia 11 lutego 2009 r.,
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny, w sprawie z powództwa Agencji Wydawniczej „T.” Spółki z
ograniczoną
odpowiedzialnością,
odpowiedzialnością”
Spółce
przeciwko
Komandytowej
„P.
i
P. Spółce z ograniczoną
„Wydawnictwu
B. Spółce
z
ograniczoną odpowiedzialnością” Spółce Komandytowej, o zakazanie czynów
nieuczciwej konkurencji, zakazanie naruszenia praw ze znaku towarowego oraz
o zapłatę, postanowieniem z dnia 20 stycznia 2009 r. oddalił wniosek strony
powodowej o nadanie wyrokowi z dnia 17 grudnia 2008 r. klauzuli wykonalności,
a następnie postanowieniem z dnia 11 lutego 2009 r. odrzucił zażalenie strony
powodowej na powyższe postanowienie.
Na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 lutego 2009 r. powód wniósł
zażalenie. Zarzucając Sadowi Apelacyjnemu obrazę art. 795 k.p.c. wniósł o jego
uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Postanowienie Sądu drugiej instancji w przedmiocie odrzucenia zażalenia na
postanowienie tegoż Sądu w przedmiocie oddalenia wniosku o nadanie klauzuli
wykonalności nie kończy postępowania w sprawie i w świetle art. 394 1 k.p.c.
nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego. Pogląd ten od dawna jest
ugruntowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego i w tym miejscu nie wymaga
szerszego komentarza (zob. postanowienie z dnia 15 czerwca 1966 r., I CZ 55/66,
niepubl; postanowienie z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, Nr 1,
poz. 16; postanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r., III CZ 107/05, OSP 2008, Nr 6,
poz. 70; postanowienie z dnia 2 października 2007 r., II CZ 73/07, OSNC-ZD 2008,
Nr 3, poz. 76).
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
w zw. z art. 39821 w zw. z art. 373 k.p.c. odrzucił zażalenie powoda jako
niedopuszczalne.
db