Supreme Court dismisses appeal because appellant lacks legal capacity to appear without counsel.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against a lower court's decision to dismiss proceedings due to the withdrawal of the complaint. The appellant argued that his letter requesting document attachments was misinterpreted as a withdrawal, but the Court focused on procedural capacity rather than the letter's content. Since the appellant lacks the legal capacity to represent himself, the mandatory requirement for legal counsel under the Code of Civil Procedure rendered his unrepresented appeal inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 871 § 1 k.p.c.; art. 87 § 2 k.p.c.: The mandatory representation of parties by lawyers or legal advisors in Supreme Court proceedings precludes a party without legal capacity from appearing in person, resulting in the dismissal of their appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 119/07
POSTANOWIENIE
Dnia 11 stycznia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie ze skargi A. B.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2008 r.,
zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w N. z dnia 13 lutego 2007
r., sygn. akt I WSC (…),
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w N. postanowieniem z dnia 13 lutego 2007 r. umorzył
postępowanie w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia tegoż Sądu z dnia 25 listopada 2004 r., sygn. akt I Ns (…), z uwagi na
skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego A. B. (art. 203 § 1 w związku z art. 13 § 2
k.p.c.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił, że jego pismo
procesowe z dnia 7 lutego 2007 r. zostało błędnie zinterpretowane. Podniósł, że w
piśmie tym nie zamieścił oświadczenia o cofnięciu skargi, lecz wniosek o jej odesłanie
celem uzupełnienia brakujących załączników. Powołując się na powyższe skarżący – jak
wynika z treści zażalenia – oczekiwał uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
W świetle powyższego unormowania przymus adwokacko-radcowski obowiązuje
w każdym postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym również w postępowaniu
wywołanym skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,
do którego zgodnie z treścią art. 42412 k.p.c. stosuje się odpowiednio przepisy o skardze
kasacyjnej, a także w postępowaniu zażaleniowym.
Wymieniony przepis nie znajduje zastosowania gdy – jak stanowi art. 871 § 2
k.p.c. - stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest
sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a
także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca
prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.
Możliwość samodzielnego udziału strony bez adwokata lub radcy prawnego
zależy zatem od tego, czy posiada ona zdolności postulacyjną, o której mowa w art. 87
§ 2 k.p.c.
Skarżący zdolności tej nie ma. Sporządzone i wniesione przez niego zażalenie
podlegało zatem odrzuceniu.
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 w zw. z art.
3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.