Appeal dismissed because inability to act ceased before judgment became final, barring retrial under Polish Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal for retrial, ruling that the inability to act had ceased before the final judgment took effect. Although the appellant claimed detention and document control prevented her from understanding the appeal hearing notice, she attended the trial late and subsequently took steps to challenge the verdict. The court held that since the impediment ended prior to the judgment's finalization, the statutory ground for retrial under Article 401(2) of the Civil Procedure Code was no longer applicable.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 401 ust. 2 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: A request for retrial based on the inability to act is inadmissible if such inability ceased before the judgment became final, even if the party later attempted to remedy the situation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
V CZ 119/05
POSTANOWIENIE
Dnia 26 października 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)
SSN Zbigniew Strus
SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa R. O.
przeciwko B. S. (obecnie K.)
o nakazanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26
października 2005 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia
14 czerwca 2005 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę pozwanej o
wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego
z dnia 26 listopada 2003 r. XI C (…) uznając, że, aczkolwiek w pewnym okresie
pozwana była ograniczona w możliwości uczestniczenia w postępowaniu przed Sądami
pierwszej i drugiej instancji, to jednak w postępowaniu apelacyjnym ustała niemożność
działania pozwanej w związku z czym bezzasadnie powoływała się ona na nieważność
postępowania z powodu pozbawienia możności działania. W zażaleniu pozwana
zarzuciła, że w okresie od dnia 8 października 2002 r. do dnia 6 października 2003 r.
była tymczasowo aresztowana co spowodowało u niej depresję i niemożność
rozpoznania znaczenia pisma sądowego zawiadamiającego o terminie rozprawy
apelacyjnej. Podniosła, że wcześniej nie docierała do niej żadna dokumentacja
dotycząca sprawy XI C (…), ponieważ przeznaczona dla niej korespondencja
poddawana była kontroli organów ścigania, natomiast odbierając zawiadomienie
o rozprawie apelacyjnej nie miała pojęcia, czego sprawa dotyczy. Na rozprawę przybyła,
ale z opóźnieniem. Skarżąca wskazała, że w tej sytuacji zachodziła podstawa do
wznowienia postępowania przewidziana w art. 401 pkt 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy uznał zażalenie za oczywiście bezpodstawne. Zgodnie z art. 401
pkt 2 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności m.in., jeżeli
wskutek naruszenia przepisów prawa strona była pozbawiona możności działania. Nie
można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się wyroku
niemożność działania ustała.
Pozwana odebrała w dniu 5 listopada 2003 r. zawiadomienie o mającej się odbyć
w dniu 26 listopada 2003 r. o godz. 12.30 w sali nr 4, rozprawie przed Sądem
Apelacyjnym w sprawie oznaczonej sygnaturą I ACa (…). Pozwana stawiła się na
rozprawę po jej zamknięciu a przed ogłoszeniem wyroku. Następnie, w dniu 3 grudnia
2003 r. wniosła o doręczenie jej wyroku wraz z uzasadnieniem, w dniu 5 grudnia 2003 r.
złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w dniu
15 grudnia 2003 r. wniosła o wstrzymanie nadania wyrokowi klauzuli wykonalności. W
dniu 30 stycznia 2004 r. ustanowiony dla pozwanej pełnomocnik z urzędu wniósł
kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 listopada 2003 r. Sąd
Najwyższy postanowieniem z dnia 3 czerwca 2004 r. odmówił przyjęcia kasacji do
rozpoznania.
Bez względu na ocenę przyczyn, z powodu, których pozwana nie uczestniczyła w
procesie w okresie do dnia 5 listopada 2003 r. nie może budzić wątpliwości, że od tego
dnia ewentualne, wynikające z naruszenia przepisów prawa pozbawienie pozwanej
możności działania ustało a pozwana wręcz podjęła określone działania zmierzające do
uchylenia lub zmiany niekorzystnego dla niej wyroku; tyle tylko, że działania te okazały
się nieskuteczne. W tej sytuacji nie sposób przyjąć, aby pozwana mogła skutecznie
powoływać się na istnienie podstawy do wznowienia postępowania, wymienionej w art.
401 pkt 2 k.p.c. w kolejności trzeciej. Trafnie ocenił to Sąd Apelacyjny w zaskarżonym
postanowieniu. Zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.