Supreme Court dismisses appeal against President's order returning a request for reasoned judgment copy in civil proceedings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the President's order requiring the return of a procedural request for a reasoned judgment copy. The appellant argued this order was appealable under the Code of Civil Procedure, but the Court held it does not fall within the specific categories of President's orders subject to appeal. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible, leaving the matter for review during the appeal on the cassation rejection.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 k.p.c.; Art. 398 k.p.c.; Art. 362 k.p.c.: A President's order returning a request for a reasoned judgment copy is not an appealable decision, as it does not belong to the limited categories of orders subject to appeal under the Code of Civil Procedure.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 117/05
POSTANOWIENIE
Dnia 26 października 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Zbigniew Strus
SSN Maria Grzelka
w sprawie z powództwa "H.(…)" Spółki z o.o. w W.
przeciwko "S.(…)" Spółce z o.o. w W.
o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26
października 2005 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z
dnia 17 czerwca 2005 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca zażalenie i zasądza od pozwanej na rzecz powódki 1800 zł tytułem
kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie pozwanej na
wydane w tym Sądzie zarządzenie przewodniczącego o zwrocie wniosku o doręczenie
odpisu wyroku z uzasadnieniem jako – zgodnie z art. 3941 k.p.c. – niedopuszczalne.
Sąd drugiej instancji uznał, że strona do wniosku o doręczenie wyroku
z uzasadnieniem, stanowiącego pismo procesowe w rozumieniu art. 125 § 1 k.p.c.,
powinna dołączyć – w myśl art. 128 k.p.c. – jego odpisy dla doręczenia ich uczestniczącym
w sprawie osobom. Wniosek stanowi dla nich istotna informację, zapowiada bowiem
kontynuację postępowania w drugiej bądź trzeciej instancji. Za złożeniem wniosku z
odpisami przemawiają zatem nie tylko względy formalne, ale także zasada jawności
wewnętrznej procesu. Niedopełnienie tego wymagania stanowi brak formalny wniosku,
który podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c. Jednakże w sprawach gospodarczych
wniosek dotknięty taka wadą – ze względu na szczególną regulację zawartą w art. 4799 § 1
k.p.c. – podlega zwrotowi bez wzywania do jej usunięcia.
W zażaleniu pełnomocnik pozwanej zarzucił, powołując się na art. 3941 § 2 i art. 362
k.p.c., że zarządzenie przewodniczącego o zwrocie wniosku o doręczenie wyroku z
uzasadnieniem, jako orzeczenie kończące postępowanie w sprawie i wydane w spawie
kasacyjnej, podlega zaskarżeniu zażaleniem. W konkluzji zażalenia wniósł o uchylenie
zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zarządzenie
przewodniczącego
jest
czynnością
procesową
o
charakterze
decyzyjnym inną niż orzeczenie. Kodeks jedynie niektóre zarządzenia przewodniczącego
zrównuje z postanowieniami sądu w zakresie możliwości wniesienia na nie zażalenia i
nakazuje stosować do nich odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 398 k.p.c.) i o
postanowieniach sądu (art. 362 k.p.c.). Do nielicznych zarządzeń przewodniczącego
zrównanych pod względem dopuszczalności zażalenia należą zarządzenie o zwrotu pozwu
(art. 394 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz zarządzenie w przedmiocie obowiązku uiszczenia kosztów
sądowych, zwrotu pisma nieopłaconego należycie oraz zwrotu opłaty lub zaliczki na
pokrycie wydatków (art. 22 ust. 1 ustawy z 13 czerwca 1987 r. o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych, Dz. U. Nr 24, poz. 110 ze zm.). Do wymienionych zarządzeń nie
należy więc zarządzenie przewodniczącego o zwrocie wniosku o doręczenie odpisu wyroku
z uzasadnieniem. Trafne jest zatem stanowisko Sądu Apelacyjnego, że wniesione w
sprawie zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Kwestię dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego reguluje art. 3941 k.p.c.,
który stanowi, że przysługuje ono – poza wypadkiem postanowienia sądu drugiej instancji
odrzucającego skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia – w sprawach kasacyjnych również na postanowienie sądu
drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których
mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na
postanowienie sądu pierwszej instancji.
Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii orzeczeń wymienionych
w art. 3941 k.p.c. Nie jest ono zwłaszcza postanowieniem kończącym postępowanie w
sprawie w rozumieniu tego przepisu. Do tego rodzaju postanowień należy natomiast
wydane w sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które – jak wynika z akt
sprawy – zostało także zaskarżone zażaleniem. To oznacza, że zażalenie wniesione do
Sądu
Najwyższego
na
postanowienie
o
odrzuceniu
zażalenia
na
zarządzenie
przewodniczącego o zwrocie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem podlega
odrzuceniu jako niedopuszczalne.
W tej sytuacji kwestie związane z zarządzeniem o zwrocie wniosku o doręczenie
wyroku z uzasadnieniem są poza kontrolą zażaleniową w tym postępowaniu. Ocena ich
będzie natomiast możliwa przy okazji rozpoznawania zażalenia na odrzucenie skargi
kasacyjnej. Sąd kasacyjny na wniosek strony rozpoznaje bowiem wówczas również te
postanowienia, które nie podlegały zaskarżeniu, a miały wpływ na rozstrzygniecie sprawy
(art. 380 k.p.c.).
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia
(art. 370 i art. 98 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.).