Supreme Court dismisses appeal on costs where lower court applied Art. 102 CPC based on equitable grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the district court's ruling on litigation costs. The lower court applied Article 102 of the Civil Procedure Code because the municipality unreasonably occupied the plaintiffs' property without offering equivalent compensation, making the claim 'forced' by the defendant's position. The Supreme Court held that the statutory prerequisites for Article 102 are not legally defined, granting the trial court significant discretion to assess such equitable circumstances, and found no obvious legal error warranting intervention.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 102 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c. in conjunction with Art. 3941 § 3 k.p.c.: The application of Article 102 of the Civil Procedure Code is updated in 'particularly justified cases,' where the trial court possesses broad discretion to evaluate specific circumstances, and the Supreme Court's review is limited to obvious legal violations.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 11/11
POSTANOWIENIE
Dnia 13 kwietnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Bogumiła Ustjanicz
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa C. K. i K. K.
przeciwko Gminie O.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 13 kwietnia 2011 r.,
zażalenia strony pozwanej na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu
Okręgowego w O.
z dnia 17 listopada 2010 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację
powodów, zmienił orzeczenie o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego
znosząc je wzajemnie między stronami oraz odstąpił od obciążenia powodów
kosztami postępowania odwoławczego na podstawie art. 102 k.p.c.
Uzasadniając zastosowanie powyższego przepisu, Sąd powołał się przede
wszystkim na charakter roszczenia i okoliczności sprawy. Strona pozwana
korzystała bezumownie z nieruchomości powodów i nie zgodziła się, także
w procesie,
na
świadczenie
właścicielom
ekwiwalentnej
rekompensaty,
a roszczenie było co do zasady usprawiedliwione. Wniesienie powództwa było
więc
„wymuszone”
stanowiskiem
pozwanej
Gminy,
przy
czym
rozmiar
wynagrodzenia był ocenny.
W zażaleniu strona pozwana zakwestionowała orzeczenie o kosztach
postępowania apelacyjnego, powołując się na naruszenie art. 102 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zastosowanie art. 102 k.p.c. aktualizuje się „w wypadkach szczególnie
uzasadnionych”, jednakże przesłanki tego przepisu nie są ustawowo zdefiniowane
i ocenia je sąd orzekający w okolicznościach konkretnej sprawy. W istocie więc
sąd ma tu dużą swobodę decyzyjną, podlegającej ograniczonej kontroli
instancyjnej. Szczególnie wówczas, gdy kontroli takiej dokonuje Sąd Najwyższy,
działający przede wszystkim w interesie publicznym i korygujący zaskarżone
orzeczenie – w wypadku naruszenia interesu jednostkowego – tylko przy
oczywistym naruszenia prawa (por. art. 3989 § 1 k.p.c.).
W rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy uzasadnił swoje stanowisko
w nawiązaniu do treści art. 102 k.p.c. W takiej sytuacji nie wystąpiły uzasadnione
podstawy do kwestionowania zaskarżonego orzeczenia. Należało w konsekwencji
oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).