Supreme Court dismisses appeal against second instance ruling remanding case for retrial under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendants' appeal against the District Court's decision to remand the case for a retrial. The defendants argued that the District Court violated substantive law, but the Supreme Court correctly identified that the appeal was procedural, not a review of the merits. The court ruled that the District Court properly applied the Civil Procedure Code to remand the case for a full evidentiary hearing, a task the Supreme Court cannot perform.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 386 § 4 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; The Supreme Court may not review the merits of a case remanded for retrial; it must dismiss appeals against such remand rulings if the lower court correctly applied the statutory grounds for remand.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 109/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)SSN Dariusz DończykSSN Wojciech Katner (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Spółki Mieszkaniowej Sp. z o.o. w K.przeciwko I. W., J. W., Ł. W. i A. W.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2015 r.,zażalenia pozwanych na wyrok Sądu Okręgowego w G.z dnia 24 lipca 2014 r., oddala zażalenie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy w G., po rozpoznaniu apelacji powódki Spółki Mieszkaniowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 24 października 2013 r. w sprawie przeciwko I. W., J. W., Ł. W. i A. W., uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania odwoławczego. Podstawą rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji był art. 386 § 4 k.p.c.W zażaleniu wszyscy pozwani zarzucili zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 229 k.c. przez jego niezastosowanie, art. 118 k.c. przez jego zastosowanie, a co do pozwanej małoletniej A.
W. nieuwzględnienie braku jej odpowiedzialności. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wraz z zasądzeniem kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie pozwanych koncentruje się na zarzuceniu zaskarżonemu wyrokowi naruszenia prawa materialnego, zapominając, że nie chodzi o wniesioną apelację od tego wyroku, tylko o wyjątkowy środek zaskarżenia, jakim jest zażalenie na wyrok uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania.
Kierując zatem prawidłowe wnioski w zażaleniu, pełnomocnik skarżących skupił się nie na tych kwestiach, które decydują o powodzeniu tych wniosków. Wyrok, którego dotyczy zażalenie został oparty na art. 386 § 4 k.p.c. Według tego przepisu sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego, w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki powołanego przepisu.
Sąd drugiej instancji dokonał oceny prawnej wyroku Sądu Rejonowego i uznał, że nie została rozpoznana istota sprawy. Nie jest rzeczą Sądu Najwyższego odnosić się merytorycznie do sprawy rozpoznawanej w toku instancji. Uczyni to sąd pierwszej instancji ponownie ją rozpoznając. Z uzasadnienia wyroku uchylającego wyrok Sądu Rejonowego wynika, że Sąd ten będzie musiał przeprowadzić samodzielnie postępowanie dowodowe i rozpoznać istotę roszczenia powódki. Nie może go w tym zastępować Sąd drugiej instancji, gdyż wówczas proces ograniczałby się do jednoinstancyjnego rozpoznania sprawy.
W okolicznościach sprawy prawidłowe było zastosowanie przez Sąd drugiej instancji art. 386 § 4 k.p.c. Z tych względów należy uznać zażalenie jako niezasadne i na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. je oddalić.