Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CZ 106/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to cure formal defects in cassation complaint within statutory time limits.

Numero d'incarto V CZ 106/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the District Court's rejection of their cassation complaint. The applicant argued that a formal defect notice was not properly served to their lawyer, citing a witness signature on a different document. The court determined the notice was validly served via mail within the applicable legal timeframe, rendering the defect notice effective. Consequently, the failure to correct the formal defect within the prescribed period justified the dismissal of the cassation complaint.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: A cassation complaint rejected for failure to cure formal defects within the statutory period is inadmissible, even if the recipient claims improper service of the defect notice.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation complaint formal defects service of process statutory time limits inadmissibility civil procedure code supreme court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 398 § 2 k.p.c.
skargę kasacyjną wnioskodawcy na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c., albowiem
Art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 139 § 1 k.p.c.
§ 9 of the Minister of Justice Regulation of 17 June 1999 on the detailed procedure for serving court documents by mail
Act of 17 December 2009 on amending the Civil Procedure Code and certain other acts
art. 139 § 1 k.p.c
art. 39814 k.p.c
podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 106/10

POSTANOWIENIE

Dnia 10 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z wniosku O. K.

przy uczestnictwie Gminy W.

o stwierdzenie zasiedzenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 marca 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 6 sierpnia 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił

skargę kasacyjną wnioskodawcy na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c., albowiem

wnoszący skargę nie uzupełnił w zakreślonym terminie braku formalnego skargi.

W

zażaleniu

na

to

postanowienie

wskazano,

że

nie

doręczono

pełnomocnikowi wnioskodawcy wezwania do usunięcia braków formalnych skargi

kasacyjnej, a znajdujący się w aktach sprawy dowód doręczenia podpisała Z. O.,

która nigdy nie była i do obecnej chwili nie jest pracownicą kancelarii adwokackiej

pełnomocnika wnioskodawcy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wbrew twierdzeniem zawartym w uzasadnieniu zażalenia, wezwanie,

skierowane dnia 26 czerwca 2010 r. do pełnomocnika procesowego wnioskodawcy,

zostało doręczone dnia 19 lipca 2010 r. (k. 116 akt ) w trybie przewidzianym w art.

139 § 1 k.p.c. oraz w § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych

przez pocztę w sądowym w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 99, poz. 697

ze zm.). Wymienione rozporządzenie, z mocy art. 5 ustawy z dnia 17 grudnia

2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych

ustaw (Dz. U. z 2010 r., Nr 7, poz. 45) obowiązywało w dacie doręczenia

przedmiotowego pisma sądowego. Opisany w zażaleniu sposób doręczenia pisma

sądowego, potwierdzony przez Z. O., obejmuje inne pismo sądowe a mianowicie

odpis orzeczenia Sądu drugiej instancji z dnia 26 stycznia 2010 r. (k. 103a akt),

przy czym należy podkreślić, iż wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną w

ustawowym terminie, liczonym od tego doręczenia.

Z tych względów uzasadnione było odrzucenie przez Sąd drugiej instancji

skargi kasacyjnej wnioskodawcy, której braków nie usunięto w terminie,

a skierowane przeciwko temu orzeczeniu zażalenie podlega oddaleniu na

podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.