Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CSK 90/14 Generato dall'IA

Supreme Court allows easement claim; suing for compensation does not interrupt prescription period for easement.

Numero d'incarto V CSK 90/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court allowed the appellant's claim, overturning the lower court's dismissal of the easement prescription action. The appellant argued that a 2007 lawsuit for compensation interrupted the prescription period, but the court found this insufficient. The court held that merely suing for compensation does not constitute the active legal conduct required to interrupt the prescription period for establishing an easement.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 123 § 1 pkt 1 k.c.; Art. 175 k.c.: Suing for compensation for the use of land does not interrupt the prescription period for acquiring an easement by possession.

Parole chiave

Generato dall'IA
prescription period easement acquisition interruption of prescription compensation lawsuit legal conduct possession of easement civil code provisions

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 123 § 1 pkt 1 k.c.
- zawiera zarzut naruszenia art. 123 § 1 pkt 1 k.c. w zw.
Art. 175 k.c.
Art. 172 § 1 k.c.
Art. 3983 k.p.c.
powództwa o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości przerwało bieg jej zasiedzenia.Skarga kasacyjna wnioskodawcy - oparta na podstawie pierwszej z art. 3983 k.p.c. - zawiera zarzut naruszenia art.
art. 3983 k.p.c
powództwa o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości przerwało bieg jej zasiedzenia.Skarga kasacyjna wnioskodawcy - oparta na podstawie pierwszej z art. 3983 k.p.c.
art. 123 § 1 pkt 1 k.c
- zawiera zarzut naruszenia art. 123 § 1 pkt 1 k.c.
art. 175 k.c
art. 172 § 1 k.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CSK 90/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)‎SSN Jan Górowski‎SSN Marian Kocon (sprawozdawca)Protokolant Piotr Malczewski w sprawie z wniosku Polskich Sieci Elektroenergetycznych Spółki Akcyjnej w K.‎przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego - - Lasy Państwowe Nadleśnictwo L.‎o zasiedzenie,‎po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2015 r.,‎skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w J.‎z dnia 15 października 2013 r., uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w J. do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r. Sąd Okręgowy w J. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 13 czerwca 2013 r. oddalającego wniosek o stwierdzenie zasiedzenia służebności przesyłu o określonej treści. U podłoża tego rozstrzygnięcia legł pogląd, ujmując w uproszczeniu, że wytoczenie w 2007 r. powództwa o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości przerwało bieg jej zasiedzenia.Skarga kasacyjna wnioskodawcy - oparta na podstawie pierwszej z art. 3983 k.p.c. - zawiera zarzut naruszenia art. 123 § 1 pkt 1 k.c. w zw. z art. 175 k.c., art. 172 § 1 k.c., i zmierza do uchylenia tego postanowienia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zagadnienie prawne, jakie legło u podłoża zaskarżonego postanowienia było przedmiotem rozstrzygnięcia powiększonego składu Sądu Najwyższego, który w uchwale z dnia 26 listopada 2014 r., III CZP 45/14 (Biul.

SN 2014/11/7-8) zajął odmienne od przyjętego w tym postanowieniu stanowisko, mianowicie, że wytoczenie przez właściciela nieruchomości przeciwko posiadaczowi służebności przesyłu, a przed dniem 3 sierpnia 2008 r. przeciwko posiadaczowi służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu, powództwa o zasądzenie wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości w zakresie odpowiadającym treści tej służebności, nie przerywa biegu jej zasiedzenia.Dla uniknięcia zbędnych powtórzeń Sąd Najwyższy powołuje się w całości na wywody i argumenty zawarte w uzasadnieniu powyższej uchwały, a jedynie dla przypomnienia i szczególnego zaakcentowania podkreśla, że czynnością przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia prawa w rozumieniu art. 123 § 1 pkt 1 w związku z art. 292 i 175 k.c. jest każde zachowanie właściciela nieruchomości przed właściwym organem, zmierzające bezpośrednio do uregulowania stosunków prawnorzeczowych wykonywanej służebności lub do zaniechania wykonywania tej służebności.

Nie odpowiada temu samo wystąpienie o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości w zakresie służebności odpowiadającej służebności przesyłu, gdyż ani to roszczenie, ani jego realizacja nie zmienia relacji prawnorzeczowych właściciela z posiadaczem służebności, zwłaszcza że właściciel może nie żądać ustanowienia służebności, lecz wyłącznie wynagrodzenia na podstawie stosunku obligacyjnego (uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2014 r., V CSK 167/13, nie publ.). Taka sama mogła być jego wola na gruncie przepisów sprzed zmiany kodeksu cywilnego w 2008 r. i jej realizacja była dopuszczalna w wyniku umowy właściciela nieruchomości z posiadaczem służebności albo w ramach posiadania bezumownego.Nie ma dostatecznych przyczyn, które przed dniem 3 sierpnia 2008 r. uzasadniały przerwę biegu zasiedzenia tylko z powodu wniesienia powództwa o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości.

Nawet dobrowolne spełnienie przez posiadacza służebności żądania właściciela i zapłata wynagrodzenia za korzystanie z jego nieruchomości nie oznacza uznania praw właściciela. Trudno też przyjąć, że domaganie się przez właściciela nieruchomości zapłaty wynagrodzenia za korzystanie z niej jest wyrazem aktywności właściciela, równoznacznej z bezpośrednim działaniem w celu nowego ukształtowania stosunku prawnego między nim a posiadaczem służebności, przerywającego bieg zasiedzenia. Skutku takiego nie może też odnieść żądanie zapłaty wynagrodzenia jako czynność zmierzająca bezpośrednio do ustalenia prawa do wyłącznego korzystania przez właściciela z jego nieruchomości.

Jest tak zwłaszcza wtedy, gdy o wynagrodzenie może wystąpić również były właściciel za okres, w którym miał tytuł prawny, a także nabywca wierzytelności o wynagrodzenie.Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.