Supreme Court dismisses cassation appeal on procedural grounds due to lack of serious legal doubts.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by the plaintiff against the appellate court's judgment. The appellant argued that the appeal was obviously justified due to a procedural defect and a clear violation of the law regarding the cost estimate documents. However, the court found that the appellant failed to substantiate the claim of an improper court composition and incorrectly invoked the wrong legal basis for the appeal, as the cited article concerns evidence assessment rather than procedural validity.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 3989 § 1 k.p.c.; art. 3983 § 3 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless there is a significant legal issue or a clear violation of procedural rules, and appeals based on fact-finding or evidence evaluation are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CSK 691/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództw:
1) Zakładu Remontowo-Budowlanego "K. Spółka Jawna" D.K., G.K. w R.przeciwko I.K.o zapłatę kwoty 101.933,39 zł 2) Zakładu Remontowo-Budowlanego "K. Spółka Jawna" D.K., G.K. w R. przeciwko I.K. o zapłatę 223.740 zł 3) I.K. przeciwko Zakładowi Remontowo-Budowlanemu 'K. Spółka Jawna" D.K.,G.K. w R. o zapłatę 322.049,85 złna posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicachz dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt V ACa 787/12, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wtedy może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.I.K., jako pozwana i powódka w połączonych do wspólnego rozpoznania sprawach wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z powołaniem się na nieważność postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.), z przyczyn wskazanych w art. 379 pkt 4 i 5 k.p.c. Skarżąca w żaden sposób (także w piśmie uzupełniającym skargę kasacyjną) nie uzasadniła zarzutu, że zaskarżony wyrok zapadł przed sądem w składzie sprzecznym z przepisami prawa, a analiza akt sprawy nie pozwala na stwierdzenie, na czym zarzucana sprzeczność składu miałaby polegać.
Skarżąca zarzuca, że „istotnym powodem mającym wpływ na ustalenie istnienia w aktach dokumentów (..), których istnienia nie dopatrzył się Sąd Okręgowy - było uczestnictwo w składzie Sądu Apelacyjnego Sędziego Apelacyjnego J. K., który orzekał również w sprawie zażaleniowej dotyczącej wyłączenia Sędziego Sądu Okręgowego I. W.”. Okoliczności tej skarżąca nie wiąże jednak zarzutami odnoszącymi się do obsady składu sądu orzekającego, lecz w ten sposób uzasadnia nieważność postępowania mającą polegać na pozbawieniu jej możności działania.
Uczestniczenie przez sędziego wyznaczonego do składu rozpoznającego środek zaskarżenia od orzeczenia co do istoty sprawy w składach orzekających rozpoznających środki zaskarżenia od orzeczeń incydentalnych wydawanych w toku postępowania w tej sprawie nie stanowi przesłanki wyłączenia (por. art. 48 pkt 5 k.p.c.) ani też nie uzasadnia tezy, że strona postępowania pozbawiona została przez to możności działania. Przebieg rozprawy przed Sądem Apelacyjnym nie wskazuje też na to, by skarżąca w inny sposób została pozbawiona możności działania przed tym Sądem.
Skarżąca powołała się też oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), mającą wynikać z naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 233 § 1 k.p.c. w związku z uznaniem, że harmonogram rzeczowo-finansowy i kosztorys ofertowy sporządzony przez powoda i pozwanego na potrzeby własne znajdują się w aktach sprawy pod nazwą kosztorys powykonawczy.Skonfrontowanie uzasadnienia wyroku z uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozawala stwierdzić, żeby skarga kasacyjna pozwanego była oczywiście uzasadniona (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 stycznia 2011 r., IV CSK 485/10, nie publ. oraz z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).
Powołując się we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na zarzut oczywistego naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 233 § 1 k.p.c. skarżąca nie bierze pod uwagę, że stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów i oceny dowodów.Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu. l.n