Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue exists regarding contractual penalty reduction to zero.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's judgment. The appellant argued that the law allows reducing a contractual penalty to zero when the debtor performs late but fully, yet the lower courts awarded a penalty instead of zero. The court rejected this claim because the issue of penalty reduction had already been settled in a prior final judgment, making a new interpretation unnecessary for this specific case.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may only admit a cassation appeal if a significant legal issue exists; if the legal question has already been resolved in a final judgment, no new interpretation is required.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CSK 656/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa […] F. Spółki jawnej w upadłości układowej z siedzibą w P.przeciwko Zakładowi […] Sp. z o.o. w M.przy udziale nadzorcy sądowego M. K.-S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt V ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od skarżącego na rzecz pozwanego 1800 ( jeden tysiąc osiemset ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.
Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód – […] F. sp. jawna w upadłości układowej w P. oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Przesłanka ta nie została spełniona.Powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), a więc zagadnienia, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw, wymaga jego precyzyjnego sformułowania i wskazania argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen (zob. m. in.: postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11).
Chodzi przy tym o zagadnienie nowe, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji. Zagadnienie to musi mieć tez znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.Skarżący wnosił o wyjaśnienie zagadnienia, sprowadzającego się do rozstrzygnięcia, czy na podstawie art. 484 § 2 k.c. możliwe jest miarkowanie kary umownej „poprzez zmniejszenie jej do zera”, gdy dłużnik z opóźnieniem wykonał swoje świadczenie w całości, a wierzyciel nie poniósł szkody. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że kwestie dotyczące kary umownej i jej wysokości były wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Sądu Najwyższego, nie ma zatem powodu do wyjaśniania ich po raz kolejny.
Ponadto, w okolicznościach sprawy niniejszej nie może być mowy o zmniejszeniu kary umownej „do zera”, skoro w wyroku Sądu pierwszej instancji zasądzono na rzecz skarżącego wynagrodzenie za wykonane roboty, pomniejszone o karę umowną w wysokości 20 000 zł. Wyroku tego powód nie zaskarżył, uznał zatem, że pozwanemu należała się kara umowna w tej wysokości. Sąd drugiej instancji uznał konieczność podwyższenia kary umownej i o tę podwyższoną wartość obniżył należne skarżącemu wynagrodzenie. W tej zatem sprawie nie istnieje zatem możliwość obniżenia kary umownej „do zera”, skoro prawomocnie przesądzone zostało, że kara umowna pozwanemu się należy, a tylko sporna była jej wysokość.
Wyjaśnienie przedstawionego zagadnienia prawnego nie ma zatem znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, co trafnie w odpowiedzi na skargę kasacyjną podniósł pozwany.Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. aw