Supreme Court dismisses appeal on adverse possession claim due to lack of clear legal error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by private individuals against a lower court ruling confirming state ownership via adverse possession. The appellants argued for a clear violation of civil code provisions regarding the burden of proof and presumption of ownership, but the court found no such error. The court determined that the lower court correctly assessed the evidence and applied the law without legal mistake, thus rejecting the appeal under the relevant procedural statute.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 336 k.c.; Art. 339 k.c.: A cassation appeal is inadmissible if the cassation court finds no clear legal error in the lower court's decision regarding the application of adverse possession rules and the burden of proof.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CSK 647/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku Miasta K. - Prezydenta Miasta K.przy uczestnictwie R. N., B. L., H. F., H. S., Prokuratora Prokuratury Okręgowej w K. oraz Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta K.o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania : R. H., B. L., H. F. i H. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicachz dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt IV Ca 261/14, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. stwierdza, że uczestnicy postępowania ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie. UZASADNIENIEUczestnicy postępowania (osoby fizyczne) wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 4 czerwca 2014 r., w którym w wyniku rozpoznania apelacji wnioskodawcy (Miasta K. - Prezydenta Miasta K.) zmieniono postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 11 września 2012 r. w pkt 1 i stwierdzono, że Skarb Państwa (uczestnik postępowania) nabył przez zasiedzenie nieruchomość opisaną we wniosku o stwierdzenie zasiedzenia.
W skardze kasacyjnej uczestników postępowania (osób fizycznych) podnoszono zarzuty naruszenia prawa materialnego, przedstawione w pkt II skargi. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdzili, że jest ona oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) w związku z oczywistym naruszeniem przepisu art. 336 k.c. i art. 339 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia wyroków obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz odpowiedź na skargę, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o zasiedzenie nieruchomości - wbrew stanowisku skarżącego - nie występuje przesłanka uzasadniająca przyjęcie sprawy do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Badając w świetle dokonanych ustaleń faktycznych, czy Skarb Państwa władał sporną nieruchomością w odpowiednim okresie jako jej posiadacz samoistny i ostatecznie przesądzając tę ocenę w sensie pozytywnym, Sąd Okręgowy poczynił trafne założenie wstępne dotyczące m.in. znaczenia okoliczności uzyskania władania nieruchomością przez Skarb Państwa, sposobu nią władana - samodzielnie, faktycznie, niezależnie od woli innych podmiotów i w ramach treści prawa własności (s. 5-6 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia).
To samo odnosi się do ogólnej oceny Sądu, że - w świetle dokonanych ustaleń faktycznych - nie doszło jednak do podniesienia ogólnego domniemania przewidzianego w art. 339 k.c. (s. 7-8 postanowienia zaskarżonego postanowienia). W tym zakresie dokonano wnikliwej oceny zebranego materiału dowodowego (s. 8 i nast. uzasadnienia). W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 520 § 1 k.p.c. l.n