Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CSK 431/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against its own ruling as procedurally inadmissible under civil procedure law.

Numero d'incarto V CSK 431/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected an appeal filed by a defendant against its own November 2020 decision dismissing a cassation complaint. The defendant argued for the annulment of the ruling, but the court determined that appeals are only permissible against second-instance decisions rejecting cassation, not against the Supreme Court's own rulings. Consequently, the appeal was declared inadmissible because it targeted an act that falls outside the scope of permissible appeals.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 11 k.p.c.; An appeal is inadmissible when filed against a decision of the Supreme Court, as such appeals are reserved for decisions of the second instance rejecting cassation or decisions transferring a case for retrial.

Parole chiave

Generato dall'IA
civil procedure law inadmissible appeal Supreme Court ruling cassation complaint procedural bar riduzione del mantenimento infantile spreco alimentare indicazioni nutrizionali

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3983 § 1 k.p.c.
wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku powołując się na obie podstawy kasacyjne określone w art. 3983 § 1 k.p.c. W skardze został zamieszczony wniosek pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 24 listopada 2020 r.
Art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.
i oddalił wniosek pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, wskazując, że skarga kasacyjna pozwanej podlegała odrzuceniu z uwagi na treść art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., zgodnie z którym skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m.
Art. 3941 § 1 k.p.c.
3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).jw
Art. 3941 § 11 k.p.c.
3941 § 1 k.p.c.) oraz w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania (art. 3941 § 11 k.p.c.).Nie jest więc dopuszczalne zażalenie na orzeczenie wydane przez Sąd Najwyższy.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Zażalenie wniesione przez pozwaną podlegało zatem odrzuceniu jako niedopuszczalne.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3986 § 3 w związku z art.
art. 3983 § 1 k.p.c
wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku powołując się na obie podstawy kasacyjne określone w art. 3983 § 1 k.p.c.
art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c
i oddalił wniosek pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, wskazując, że skarga kasacyjna pozwanej podlegała odrzuceniu z uwagi na treść art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., zgodnie z którym skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m.
art. 3941 § 1 k.p.c
3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).jw
art. 3941 § 11 k.p.c
3941 § 1 k.p.c.) oraz w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania (art. 3941 § 11 k.p.c.).Nie jest więc dopuszczalne zażalenie na orzeczenie wydane przez Sąd Najwyższy.
art. 3941 § 3 k.p.c
3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).jw
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CSK 431/19 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa T. K.‎przeciwko V. K. i mał. J. K. reprezentowanemu przez kuratora M. P.‎o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej ‎w dniu 15 kwietnia 2021 r ‎zażalenia pozwanej V. K. na postanowienie Sądu Najwyższego ‎z dnia 24 listopada 2020 r., sygn. akt V CSK 431/19 odrzuca zażalenie

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 marca 2018 r. Sąd Rejonowy w W. w sprawie z powództwa T. K. przeciwko V. K. oraz małoletniemu J. K. reprezentowanemu przez kuratora pozbawił tytuł wykonawczy w postaci ugody sądowej z dnia 2 sierpnia 2010 r. zawartej przed Sądem Rejonowym w W. w sprawie III RC (...) wykonalności co do należności alimentacyjnych za okres od 1 lipca 2010 r. do 5 listopada 2014 r. co do kwoty 88.456,68 zł oraz orzekł o kosztach procesu.Sąd Okręgowy w W., na skutek apelacji wniesionej przez pozwanych, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że kwotę wynagrodzenia należnego kuratorowi M.

P. określił na kwotę 1.440 zł, oddalił apelację małoletniego pozwanego w pozostałej części oraz w całości apelację pozwanej i orzekł o kosztach procesu.Pozwana V. K. wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku powołując się na obie podstawy kasacyjne określone w art. 3983 § 1 k.p.c. W skardze został zamieszczony wniosek pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 24 listopada 2020 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanej V. K. i oddalił wniosek pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, wskazując, że skarga kasacyjna pozwanej podlegała odrzuceniu z uwagi na treść art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c., zgodnie z którym skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m. in. w sprawach o alimenty.Postanowienie to zaskarżyła zażaleniem pozwana V.

K., wnosząc o jego uchylenie i nadanie sprawie dalszego biegu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie na postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną, postanowienia sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 3941 § 1 k.p.c.) oraz w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania (art. 3941 § 11 k.p.c.).Nie jest więc dopuszczalne zażalenie na orzeczenie wydane przez Sąd Najwyższy.

Zażalenie wniesione przez pozwaną podlegało zatem odrzuceniu jako niedopuszczalne.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).jw