Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CSK 37/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of special importance and novelty of legal issue.

Numero d'incarto V CSK 37/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling that the legal issue raised lacked the special importance required for such extraordinary review. The appellant argued that a transfer of claim agreement was invalid due to missing formal conditions, but the court found this merely a matter of contract interpretation already settled in existing case law. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the costs of the cassation proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal must be accepted only if it raises a legal issue of special importance to the common interest, which is new, serious, unresolved in current jurisprudence, and has a universal character.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal special importance legal issue transfer of claim contract interpretation common interest novelty requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c.
3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
39813 § 1 k.p.c.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
art. 98 § 1 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 98 § 1 w związku z art.
art. 391 § 1 k.p.c.
98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw
art. 39813 § 1 k.p.c.
art. 92 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe
Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączyła z koniecznością odpowiedzi na pytanie, czy ważna jest umowa przelewu wierzytelności pomiędzy bankiem a funduszem sekurytyzacyjnym zawarta na podstawie art. 92 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (jedn.
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11
I PK 306/02
151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CSK 37/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa [X] Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w K. (poprzednio: [Y] Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w K.) przeciwko D. B. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt II Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 12 listopada 2015 r., którym zasądzono od niej na rzecz powoda kwotę 55 652,44 zł z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP liczonymi od dnia 19 grudnia 2013 r., umorzono postępowania w odniesieniu do kwoty 33 391,75 zł.Pozwana w skardze kasacyjnej powołała podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączyła z koniecznością odpowiedzi na pytanie, czy ważna jest umowa przelewu wierzytelności pomiędzy bankiem a funduszem sekurytyzacyjnym zawarta na podstawie art. 92 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (jedn. tekst:

Dz. U. z 2002 r., Nr 72, poz. 665 ze zm.), w sytuacji niezachowania istotnych warunków formalnych, wynikających z postanowień tej umowy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznanie skargi kasacyjnej, będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego. Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu, o ile jest zgodny z interesem powszechnym. Skarga nie stanowi środka zmierzającego do kwestionowania niesatysfakcjonującego skarżącego orzeczenia sądu drugiej instancji.

Stwierdzenie, czy zachodzą szczególne względy, przemawiające za rozpoznaniem skargi kasacyjnej w konkretnej sprawie, dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przyczyn wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.Powołanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, wymaga przedstawienia konkretnego problemu i wskazania przepisu, na tle którego się on pojawił oraz przedstawienia argumentacji, odrębnej od uzasadnienia podstaw kasacyjnych, a przemawiającej za tym, iż rozstrzygnięcie go stwarza rzeczywiste i poważne trudności.

Ponadto wiąże się z obowiązkiem wykazania, że problem jest istotny i poważny, w rozumieniu powołanego przepisu, nierozwiązany w dotychczasowym orzecznictwie sądowym, ma uniwersalny charakter i jego wyjaśnienie służyć będzie rozpoznaniu innych podobnych spraw oraz rozstrzygnięciu sprawy skarżącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.).

Przedstawione przez skarżącą zagadnienie prawne nie spełnia przesłanek nowości i istotności. Problematyka przelewu wierzytelności była przedmiotem licznych wypowiedzi przedstawicieli literatury i Sądu Najwyższego. Skarżąca nie przedstawiła argumentów przemawiających za koniecznością podjęcia tej problematyki po raz kolejny. Niezależnie od tego, pytanie zostało osadzone w realiach tej sprawy, nie określa przyczyny nieważności, poza odesłaniem do postanowień umowy, które kwestię warunku przejścia wierzytelności jednoznacznie określiły.

W istocie wątpliwości skarżącej dotyczą wykładni umowy i subsumpcji regulacji Kodeksu cywilnego odnoszących się do umowy przelewu wierzytelności, a nie zagadnienia prawnego dotychczas nierozwiązanego. Zastrzeżenia skarżącej nie mają także cech abstrakcyjności.W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia, stosownie do art. 39813 § 1 k.p.c.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw