Supreme Court dismisses appeal against land registry entry of state property based on administrative certificate.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a land registry participant against a decision establishing state ownership of land. The lower court held that an administrative certificate confirming the transfer for agrarian reform purposes was sufficient legal basis for the entry. The Supreme Court agreed, noting that the registry court's jurisdiction is limited to verifying document form and content, not their substantive correctness.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 1 dekretu z dnia 8 sierpnia 1946 r. o wpisaniu w księgach hipotecznych prawa własności nieruchomości przejętych na cele reformy rolnej; Art. 6288 § 2 k.p.c.: A certificate from the competent public administration is sufficient for registering state property acquired via agrarian reform, and the registry court lacks jurisdiction to review the substantive validity of such documents.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CSK 322/07
POSTANOWIENIE
Dnia 12 grudnia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta P.
przy uczestnictwie "G." S.A.
o założenie księgi wieczystej i wpis,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 grudnia 2007 r.,
skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia
Sądu Okręgowego w G.
z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt [...],
oddala skargę kasacyjną; zasądza od uczestnika na rzecz
Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta P. kwotę 120 zł (sto
dwadzieścia)
kasacyjnego.
tytułem
zwrotu
kosztów
postępowania
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy wpisem z dnia 22 listopada 2006 r. założył księgę wieczystą
dla nieruchomości objętej dawną księgą tom II, karta 52, B. i wpisał w niej prawo
własności na rzecz Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta P., wykonującego
zadania
z
zakresu
administracji
rządowej.
Podstawę
wpisu
stanowiło
zaświadczenie Prezydenta Miasta na prawach powiatu (starosty) z dnia
13 listopada 2006 r. stwierdzające, że owa nieruchomość przeszła na własność
Skarbu Państwa na cele reformy rolnej.
Apelacja uczestnika postępowania od tego wpisu została postanowieniem
Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 lutego 2007 r. oddalona. U podłoża tego
rozstrzygnięcia legło stanowisko, że w postępowaniu wieczystoksięgowym
wystarczającą podstawą wpisu na rzecz Skarbu Państwa prawa własności
nieruchomości ziemskiej, wymienionej w art. 2 ust. 1 lit. e dekretu z 1944 r.
o przeprowadzeniu reformy rolnej, stanowi właściwie zaświadczenie odpowiedniego
organu administracji publicznej, stwierdzające, że nieruchomość ta przeszła na
własność Skarbu Państwa na cele reformy rolnej.
Skarga kasacyjna uczestnika postępowania zawiera zarzut naruszenia art. 2
ust. 1 lit.e dekretu z 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej i zmierza do
uchylenia postanowienia Sądu Okręgowego oraz przekazania sprawy do
ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Okręgowy powyższe stanowisko prawidłowo wywiódł z treści art. 1
dekretu z dnia 8 sierpnia 1946 r. o wpisaniu w księgach hipotecznych (gruntowych)
prawa własności nieruchomości przejętych na cele reformy rolnej, zgodnie z którym
tytułem do wpisania na rzecz Skarbu Państwa w księdze gruntowej prawa
własności nieruchomości ziemskich, wymienionych m.in. w art. 2 ust. 1 lit. e dekretu
z 1944 r., jest zaświadczenie Starosty, stwierdzające, że nieruchomość ziemska
jest przeznaczona na cele reformy rolnej. Taką argumentację, aprobowaną
w literaturze, przyjął Sąd Najwyższy m.in. w uchwale z dnia 28 kwietnia 1994 r.,
III CZP 49/94, OSNC 1994, z. 11, poz. 218 oraz w postanowieniu z dnia
13 października 2004 r., IIICK 235/03 (niepublikowanym).
Skarżący kwestionując przytoczone stanowisko Sądu Okręgowego pomija
ograniczenie kognicji Sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym, wynikające
z przepisów art. 6288 k.p.c. Zgodnie z art. 6288 § 2 k.p.c., sąd wieczystoksięgowy rozpoznając wniosek - bada jedynie treść wniosku, treść i formę dołączonych do
wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Z treści tego przepisu wynika,
że kognicja sądu wieczystoksięgowego nie obejmuje, jak chce skarżący,
merytorycznej prawidłowości wspomnianego zaświadczenia.
Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.