Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CSK 316/09 Generato dall'IA

Supreme Court quashes registry office decision, ruling it bound by prior court order granting sole ownership.

Numero d'incarto V CSK 316/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's dismissal of a request to register sole ownership of a property. The registry office had rejected the claim because a 1998 marital property agreement established separate property, rendering a later 2001 deed ineffective. The court held that the registry office is bound by the 2006 court order which already granted sole ownership, prohibiting it from re-examining the validity of that judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 365 § 1 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 626 § 1 k.p.c.; The registry office is bound by the content of a final court judgment and cannot conduct a control over the correctness of that judgment when registering rights.

Parole chiave

Generato dall'IA
registry office binding final court judgment marital property regime separate property agreement real estate registration

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 365 § 1 k.p.c.
naruszenie art. 365 § 1 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art.
Art. 626 § 1 k.p.c.
oraz art. 626 8 § 1 i 2 w zw.
Art. 398 § 15 k.p.c.
podstawie art. 39815 w zw.
Art. 108 § 2 k.p.c.
z art. 108 § 2 k.p.c. i art.
art. 13 § 2 k.p.c
naruszenie art. 365 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 626 8 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2
art. 6268 k.p.c
kognicji przewidzianej w art. 6268 k.p.c.
art. 108 § 2 k.p.c
podstawie art. 39815 w zw. z art. 108 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CSK 316/09

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku I. K.

przy uczestnictwie Z. F. i (…) Spółki Restrukturyzacji K.(…)

Sp. z o.o. w B.

o założenie księgi wieczystej i wpis prawa własności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 18 marca 2010 r.,

skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 30 marca 2009 r., sygn. akt IV Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Sądu Rejonowego w B. z

dnia 12 listopada 2008 r., sygn. akt IV Dz. Kw (…) i przekazuje sprawę Sądowi

Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach

postępowania apelacyjnego i kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wnioskodawczyni I. K. (poprzednio F.) złożyła wniosek o założenie księgi

wieczystej dla lokalu mieszkalnego nr 16 położonego w B. przy ul. G. oraz o dokonanie

na jej rzecz wpisu prawa własności. Do wniosku dołączyła akt notarialny z dnia 6

sierpnia 2001 r., którym przedmiotowy lokal został nabyty przez jej męża Z. F. do

majątku wspólnego oraz odpis postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 24 maja

2006 r. sygn. akt I Ns (…), którym dokonano zniesienia pomiędzy byłymi małżonkami

współwłasności tego lokalu, przyznając go na własność wnioskodawczyni.

Sąd Rejonowy w B. postanowieniem z dnia 12 listopada 2008 r. oddalił wniosek.

Ustalił na podstawie akt sprawy Ns (…), że w dniu 25 marca 1998 r. aktem notarialnym

nr (…)/98 małżonkowie F. zawarli umowę majątkową małżeńską, mocą której wyłączyli

wspólność ustawową, ustanawiając w ich stosunkach ustrój rozdzielności majątkowej.

Na

skutek

dokonania

tej

rozdzielności,

późniejsze

oświadczenie

męża

wnioskodawczyni, zawarte w akcie notarialnym z dnia 6 sierpnia 2001 r. o nabyciu

lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego, było prawnie bezskuteczne, co przesądza o

tym, że nie było podstaw do przekazania tego prawa wnioskodawczyni.

Apelacja

wnioskodawczyni

od

tego

rozstrzygnięcia

została

oddalona

postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 marca 2009 r., który zaakceptował

ustalenia oraz ocenę prawną Sądu I-ej instancji.

Orzeczenie to zaskarżyła wnioskodawczyni skargą kasacyjną, zarzucając

naruszenie art. 365 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 626 8 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2

k.p.c., wnosząc o uchylenie postanowień Sądów obu Instancji i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Skarga kasacyjna okazała się uzasadniona.

Stosownie do uchwały składu siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16

grudnia 2009 r., sąd wieczystoksięgowy jest związany stanem rzeczy istniejącym w

chwili złożenia wniosku. Nie ulega wątpliwości, że na tę datę w aktach tego sądu

znajdował się odpis prawomocnego postanowienia I Ns (...), którym dokonano

zniesienia współwłasności prawa do przedmiotowego lokalu, przyznając je na wyłączną

własność wnioskodawczyni. Stosownie do art. 365 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. sąd

wieczystoksięgowy, a także wszystkie sądy rozpoznające tę sprawę są związane treścią

tamtego rozstrzygnięcia, stanowiącego podstawę wpisu do księgi wieczystej. W ramach

kognicji przewidzianej w art. 6268 k.p.c. sąd wieczystoksięgowy może badać ważność

czynności prawnej zawartej w dokumencie mającym stanowić podstawę wpisu,

natomiast niedopuszczalne jest dokonywanie kontroli prawidłowości prawomocnego

orzeczenia sądowego (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 1986 r., III CZP

35/86, OSNC 1987 nr 7, poz. 90, czy postanowienia z dnia 16 marca 2005 r., IV CK

494/04, albo z dnia 17 lipca 2008 r., II CSK 115/08 – oba niepubl.). Bezwzględne

związanie sądu wieczystoksięgowego treścią postanowienia sądu ze sprawy I Ns (...)

oznacza, że to ten dokument powinien być podstawą oceny wniosku o wpis, a nie

wyszukany przez ten sąd w aktach tamtej sprawy dokument w postaci aktu notarialnego,

ustanawiającego rozdzielność majątkową pomiędzy małżonkami F. Dlatego na

podstawie art. 39815 w zw. z art. 108 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna

wnioskodawczyni podlegała uwzględnieniu.