Supreme Court dismisses cassation appeal on easement transfer where legal issues were already resolved or lack statutory basis.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding the establishment of an easement for transfer, ruling that the lower courts correctly found the easement acquired by prescription. The appellant argued six legal questions concerning the nature and conditions of the easement, but the Court determined that four were already settled in prior decisions and two lacked connection to specific legal provisions. Consequently, the Court refused to accept the appeal for review, citing the absence of unresolved legal controversies required for a preliminary ruling under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. - A cassation appeal is not accepted for review if the legal issues raised have already been decided by the Supreme Court or lack a connection to specific legal provisions and do not present controversial legal assessments.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CSK 143/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z wniosku J. M. przy uczestnictwie T. […] S.A. w K.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w W.z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu pierwszej instancji oddalającego wniosek o ustanowienie opisanej szczegółowo służebności przesyłu. Sądy obu instancji ustaliły bowiem, że uczestnik postępowania nabył przez zasiedzenie służebność gruntową odpowiadającą określonej we wniosku służebności przesyłu. W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazała na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych, które sformułowała w postaci sześciu pytań dotyczących kwestii związanych z charakterem, treścią oraz możliwością ustanowienia służebności gruntowej odpowiadającej służebności przesyłu jak również warunków dopuszczalności rozpoznania zarzutu zasiedzenia takiej służebności oraz dopuszczalności jej zasiedzenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Rozpoznawana sprawa jest jedna z wielu spraw o ustanowienie służebności przesyłu, w których skargi kasacyjne oraz zawarte w nich wnioski o przyjęcie skargi do rozpoznania i ich uzasadnienie mają identyczną treść i były już przedmiotem oceny Sądu Najwyższego (między innymi sprawy V SCK 465/13, V CSK 615/13, V CSK 117/14 i V CSK 141/14), który, odmawiając przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania, szczegółowo uzasadnił przyczyny odmowy wskazując w szczególności, że zagadnienia prawne przedstawione w pytaniach 1, 4, 5 i 6 zostały już rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy między innymi w postanowieniach z dnia 30 października 2013 r.
V CSK 497/12, z dnia 14 czerwca 2013 r. V CSK 321/12, z dnia 16 stycznia 2013 r. II CSK 289/12, z dnia 29 kwietnia 2014 r. V CSK 456/13, z dnia 27 listopada 2013 r. V CSK 525/12, z dnia 23 października 2013 r. IV CSK 30/13, z dnia 26 czerwca 2013 r. II CSK 626/12 (wszystkie nie publ.) oraz w uchwałach z dnia 22 maja 2013 r. III CZP 18/13, OSNC 2013/12/139 i z dnia 7 października 2008 r. III CZP 98/09 (nie publ.), a także w wyroku z dnia 12 grudnia 2008 r. II CSK 389/08 (nie publ.).Natomiast zagadnienia ujęte w punktach 2 i 3 wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały powiązane z jakimikolwiek przepisami prawa, a twierdzenie o istnieniu tych zagadnień nie zostało poparte stosowną argumentacją prawną wskazującą na występowanie na ich tle kontrowersji i rozbieżnych ocen prawnych, co w świetle jednolitego stanowiska Sądu Najwyższego jest niezbędne do wykazania istnienia przesłanki przedsądu przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. (porównaj między innymi postanowienia z dnia 10 maja 2001 r.
II CZ 35/01, OSNC 2002/1/11, z dnia 7 stycznia 2005 r. I CZ 183/04 i z dnia 13 lipca 2007 r. III CSK 180/07 (nie publ.). Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]